Ekonomia ruchów i przemieszczeń

Ekonomia ruchów i przemieszczeń wpływa decydująco na wydajność pracy. Pod tym względem technologia produkcji zwierzęcej przypomina technologię zakładów przemysłowych. Różnica natomiast między rozwiązaniami technologicznymi obiektów przeznaczonych do produkcji zwierzęcej a rozwiązaniami obiektów przemysłowych leży w tym, że o ile obrót masy i ciągłość produkcji w obiektach przemysłowych jest w zasadzie rytmiczny i stały, o tyle w obiektach produkcji zwierzęcej jest on zmienny - o zróżnicowanym natężeniu w czasie (program uprawnienia budowlane na komputer).

Zwierzęta bowiem w miarę swego wzrostu potrzebują większej ilości paszy oraz wody i wydzielają większą ilość odchodów. Potrzeby paszowe zmieniają się w zależności od sezonu i okresu rozwoju. Ta zmienność, mająca charakter cykliczny, musi być uwzględniona w ruchu masy towarowej i jej przerobie oraz rozpatrywana jako zależna od pór roku.

Odpowiednio wyprowadzone parametry technologiczne stanowią podstawę do obliczenia powierzchni i kubatury pomieszczeń, liczby potrzebnych maszyn i urządzeń oraz ich odpowiedniego rozmieszczenia w budynku (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Jeśli chodzi o wykorzystanie maszyn i urządzeń mechanicznych, powinno się przyjmować zasadę, że stosuje się w procesie technologicznym tylko te maszyny i urządzenia, które są niezbędne. Zasada ta wynika z tego, że wymagają one częstej konserwacji i naprawy, a ponadto są na ogół kosztowne.
W projektowaniu budynków pierwszeństwo należy zapewnić rozwiązaniom technologiczno-funkcjonalnym, które osiągnąć można dzięki odpowiedniemu rozplanowaniu wnętrza lub układu przestrzennego budynku, a dopiero drugie miejsce - urządzeniom mechanicznym. Maszyny powinny stanowić niezbędne uzupełnienie prawidłowego układu funkcjonalno-przestrzennego i podkreślać jego walory, lecz nie należy ich używać w celu zastępowania wadliwego rozwiązania funkcjonalnego.

Przedmiotem szczególnego zainteresowania technologii produkcji rolnej są przede wszystkim najbardziej pracochłonne gałęzie produkcji zwierzęcej, jak bydło, trzoda chlewna i drób oraz produkcji roślinnej (zboże i nasiennictwo) (uprawnienia budowlane). Budynki nie zaliczane do tych grup są raczej przedmiotem bardziej swobodnej interpretacji architektów i konstruktorów.
Niejednokrotnie jednak pomimo zastosowania nowoczesnych metod budowlanych i nowoczesnych materiałów oraz nowoczesnego wyposażenia technicznego stwierdza się stosunkowo mały postęp w rozwiązaniach funkcjonalnych budynków inwentarskich. To jest główną przyczyną, że wiele z tych budynków cechuje niewystarczająca przydatność eksploatacyjna (program egzamin ustny).

Rozwiązania budynków inwentarskich

Podstawowymi czynnikami wpływającymi na rozwiązania budynków inwentarskich i ich przydatność do chowu zwierząt są:
a) program użytkowy,
b) układ funkcjonalny i dyspozycja przestrzenna,
c) technika budowlana z położeniem szczególnego nacisku na zagadnienia cieplno-wilgotnościowe przegród budowlanych,
d) teren,
e) klimat,
f) ekonomika budowy (opinie o programie).

Podstawą każdego projektu budynku inwentarskiego są założenia zootechniczne określające, jakie warunki powinien stworzyć projektant w budynku inwentarskim. W każdym takim budynku oprócz pomieszczeń dla zwierząt znajdują się pomieszczenia i urządzenia do przygotowania i zadawania paszy, do usuwania odchodów zwierzęcych, do dojenia krów itd. Trzeba zatem prawidłowo rozplanować te pomieszczenia i zapewnić prawidłową komunikację między nimi oraz pomieszczeniami dla zwierząt.
Program użytkowy decyduje o wartości i długości okresu eksploatacyjnego budynku inwentarskiego (segregator aktów prawnych). W miarę rozwoju postępu technicznego powstaje potrzeba wprowadzenia zmian mających na celu unowocześnienie tego programu.

Rozwiązania funkcjonalne i przestrzenne budynków inwentarskich wynikają z programów użytkowych. W dużym stopniu zależą one od zdolności i inicjatywy projektanta. Można bowiem przy tych samych założeniach programowych uzyskać różne rozwiązania funkcjonalne i przestrzenne. Dlatego też o prawidłowości rozwiązań przestrzennych nie decyduje w sposób automatyczny program użytkowy, lecz odpowiednie jego przetworzenie wyrażone projektem architektoniczno-budowlanym. Przy tym samym programie użytkowym mogą bowiem istnieć krańcowe różne rozwiązania funkcjonalno-przestrzenne (promocja 3 w 1).