Elementy budowlane

W celu umożliwienia porównania wyników prób temperaturę w piecach probierczych podnosi się stopniowo i utrzymuje się stosownie do przyjętych normalnych krzywych wzrostu temperatury z zachowaniem pewnych tolerancji (program uprawnienia budowlane na komputer).
Metoda badań przy założeniu określonych wymagań co do zachowania w czasie prób wytrzymałości mechanicznej i spełnienia pewnych warunków przewodności cieplnej pozwoliła na ustalenie nowej klasyfikacji elementów budowlanych oraz sprecyzowanie dotychczasowych pojęć i skorygowanie b. często niewłaściwych określeń w zakresie ogniotrwałości (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W ten sposób wg. brytyjskich norm elementy budowlane zostały podzielone na 5 stopni, a mianowicie: A, B, C, D i E, stosownie do czasu, w jakim mogą one opierać się działaniu wysokich temperatur w piecu probierczym, czyli odpowiednio 6, 4, 2, 1 oraz godziny.

Normy niemieckie wprowadziły podział materiałów i elementów na: „hochfeuerbestandig“ (3 godz.), „feuerbestandig" (1,5 godz.), „feuerhemmend“ (30 min.) i „schwerbrennbar“ (15 min.). Normy szwedzkie dzielą elementy budowlane na klasy: „brandsacker", do której należą elementy o odporności ogniowej A8, A4, A2, stosownie do czasu trwania próby w piecu 8, 4 i 2 godziny, z kolei na klasę „brandhardig" - BI, „flam- skyddat" - C1 i „schwerbestandig“ - „D“, odpowiadającą okresowi próby w piecu 0,25 godz (uprawnienia budowlane).
Wreszcie sowieckie normy wprowadzają mniej technicznie uzasadniony podział materiałów i elementów budowlanych.
Przeprowadzone na podstawie wyżej wspomnianych metod badania nad odpornością ogniową ścian, filarów, stropów, drzwi oraz innych elementów i materiałów budowlanych stanowią dziś b. poważny materiał, na którym można się oprzeć przy ocenie zbadanych lub podobnych do nich elementów i konstrukcji.
Badanie nowych materiałów i elementów stanowi jeden z przedmiotów pracy instytutów badawczych (program egzamin ustny).

Zasady doboru materiałów

Jest jasne, że wyniki badań w piecach probierczych same w sobie mają wartość tylko względną, gdyż praktyczna możliwość ich wykorzystania uzależniona jest od możliwości przewidzenia natężenia pożaru i jego trwania, czyli określonych warunków zagrożenia pożarowego. Ten związek, jak zostało wspomniane w p. 2, daje krzywa równowartości czasów trwania zestawiona na podstawie porównania efektu oddziaływania na konstrukcje budowlane w warunkach doświadczeń amerykańskich przy spalaniu różnych materiałów i w warunkach badań w piecach probierczych (opinie o programie).

Jak widać z powyższego wykresu, spalanie w warunkach pożaru 100 kg materiału palnego na 1 m2 powierzchni daje taki sam efekt w oddziaływaniu na konstrukcje budowlane, jaki otrzymuje się w piecu probierczym przy zastosowaniu czasu próby około 2 godzin.
Zależność pomiędzy ilością znajdującego się w budynku materiału palnego i odpowiadającym mu równowartym czasem trwania próby w piecu, jak również odpowiednią klasą odporności ogniowej elementów budowlanych, które mogą się przeciwstawić w tych warunkach działaniu ognia (segregator aktów prawnych).
Jak łatwo wywnioskować znajomość ilości i rozłożenia materiału palnego w budynkach pozwala na określenie równowartego czasu trwania próby w piecu, a więc natężenia pożaru i czasu trwania oraz odpowiedniej dla danych warunków klasy odporności elementów budowlanych.

Daje to jednocześnie punkt wyjścia do oceny maks. szkody pożarowej w konstrukcji danych budynków oraz precyzuje metodę ich racjonalnego projektowania z punktu widzenia ochrony przed pożarami.
Ponieważ budynki składają się z zespołu elementów budowlanych, odpowiednie ich zestawienie składa się na istotę odporności ogniowej samych budowli, pozwalając z kolei na określenie odporności ogniowej całych kompleksów budowlanych stanowiących o zabudowie (promocja 3 w 1).

W ten sposób pojęcie odporności ogniowej w zagadnieniu ochrony przed pożarami może być rozciągnięte nie tylko na zakres zainteresowań właściwej techniki budowlanej, ale i na dziedzinę planowania przestrzennego.