Elementy konstrukcji tradycyjnych udoskonalonych

Konstrukcje ścian w metodach udoskonalonych można sklasyfikować w dwóch grupach:
0 ściany z elementów portatywnych wielocegłowych, murowane na zaprawie lub „na sucho” (uprawnienia budowlane),
1 ściany z elementów dylowych (średniowymiarowych) na wysokość kondygnacji, montowane ręcznie lub przy pomocy lekkiego sprzętu (program na telefon).

Ściany z elementów wielccegłowych (bloczków, pustaków, płytek, kształtek) charakteryzują się zwykle lżejszym ciężarem od ścian ceglanych, lepszymi właściwościami izolacji termicznej, możliwością szybszego i mniej pracochłonnego wykonawstwa, przy jednoczesnym uzyskaniu powierzchni ścian gładkich, nie wymagających tynków (program na komputer). Elementy ścienne tej grupy, będąc wyrobami produkowanymi masowo fabrycznie lub w zakładach przedsiębiorstw wykonawczych z różnych tworzyw, jak ceramika, gips, betony lekkie, betony komórkowe itp., stanowią w każdej odmianie pewien system, który posiada stypizowane rozwiązania różnych szczegółów wykonawczych. jak ścian różnej grubości, otworów z węgarkami, nadproży, oparcia stropów, osadzenia stolarki, wykonania szkieletu konstrukcyjnego itd. Każdy z systemów stanowi zarazem pewien układ typizacyjny, ograniczający w większym stopniu dowolność rozwiązań niż ma to miejsce w konstrukcjach z cegły (program egzamin ustny).
Należy na pierwszym miejscu wymienić konstrukcje ceramiczne cienkościenne, które stanowią jakby rozwinięcie konstrukcji z cegły.

Systemy włoskie i francuskie

Najszerzej rozwinięte w tym zakresie są systemy włoskie i francuskie. Bloki i kształtki ceramiczne posiadają tu wymiary będące pochodnymi wymiarów cegły znormalizowanej, aby można było w razie potrzeby powiązać je z murami tradycyjnymi (opinie o programie). Systemy te dają również możliwość wykonania „wtopionego” szkieletu żelbetowego, co udostępnia wykonanie tym systemem wysokich budynków. W tym przypadku ściany nie mają charakteru nośnych, lecz stanowią wypełnienie szkieletu. Należy dodać, że konstrukcje płyt stropowych z podobnych kształtek ceramicznych stanowią zwykle — łącznie z konstrukcjami ściennymi — kompleksowy system konstrukcyjno- wykonawczy. Następną, najszerzej rozpowszechnioną grupę elementów ściennych wie- łocegłowych stanowią bloczki i pustaki z betonów żwirowych, betonów lekkich, betonów komórkowych, gipsu. Szczegółowy opis konstrukcji z tych elementów znajdzie Czytelnik w t. II „Budownictwa ogólnego". Poniżej podaje się szereg przykładów charakteryzujących tę grupę konstrukcji ściennych (segregator aktów prawnych).

Pustaki betonowe produkowane w agregatach wibroprasujących posiadają małe odchyłki wymiarowe i gładkie powierzchnie licowe, dzięki czemu mogą być układane w ścianach „na sucho”. Pustaki te zazwyczaj mają stypizowane wymiary, o stosunku długości do szerokości w rzucie 1 : 2 (dwukwadratowe), aby można było uzyskać wiązanie jak W murze z cegły grubości V2 cegły (promocja 3 w 1).