Elementy niekonstrukcyjne

Na szczególną uwagę zasługują próby oraz zastosowanie w niektórych krajach w dość dużej skali tworzyw sztucznych do produkcji okien. Tendencja ta wynika z dążenia do wyeliminowania lub ograniczenia wad, które posiadają okna drewniane (znaczna odkształcalność przy zmianach wilgotności otoczenia, trudność utrzymania szczelności w miejscach przylegania ramiaków do płaszczyzn ościeżnic, konieczność wielokrotnego malowania w okresie eksploatacji, znaczny współczynnik zaciemnienia elementami skrzydeł okiennych) lub okna metalowe (znaczne przewodzenie ciepła oraz łatwa kondensacja pary wodnej i jej zamarzanie) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Elementy niekonstrukcyjne z tworzyw sztucznych, zastępujące odpowiednie elementy drewniane, są obecnie szeroko stosowane w wielu krajach. Przy odpowiednim oprofilowaniu i wybarwieniu są one bardziej estetyczne od elementów drewnianych, nie ulegają zmianom objętości pod wpływem zmian wilgotności pomieszczeń, nie wymagają malowania (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Za granicą elementami niekonstrukcyjnymi z tworzyw sztucznych wykończone są również okna stalowe i aluminiowe. Jako materiał stosuje się na ogół uplastyczniony polichlorek winylu, a ponadto przewiduje się zastosowanie polietylenu (uprawnienia budowlane). Stosowane są następujące elementy: listwy do umocowania szyb w drzwiach oszklonych, okienne listwy przyościeżnicowe, opaski drzwiowe, doklejki przylgowe i bezprzylgowe, uszczelki do okien. Ponadto w niewielkim zakresie wykonuje się podokienniki z żywicy poliestrowej zbrojonej włóknem szklanym (program egzamin ustny).

Kształtowanie profili niekonstrukcyjnych

Kształtowanie profili niekonstrukcyjnych z tworzyw sztucznych jest różnorodne. Zależnie od przeznaczenia przekroje elementów mogą mieć dość dużą sztywność dzięki odpowiedniemu kształtowi i zastosowaniu materiału o wyższej twardości lub też formuje się profile elastyczne z przewężeniami tworzącymi „przeguby” ułatwiające należyte przyleganie profilu do elementu okna, skrzydła drzwiowego lub ościeżnicy. Niektóre profile wykonuje się z wydrążeniami w celu zmniejszenia zużycia materiału (opinie o programie). W pewnych przypadkach elementy niekonstrukcyjne współpracują z cienkimi sprężynującymi profilami metalowymi, wywołującymi przez odpowiedni docisk szczelne przyleganie elementu z tworzywa sztucznego do powierzchni elementu konstrukcyjnego okna lub szyby. Z elementami drewnianymi profile z tworzyw sztucznych są na ogół łączone za pomocą klejów rozpuszczalnikowych.

Kilka przykładów zastosowania niekonstrukcyjnych profili z PCW do okien lub drzwi metalowych. Profile do mocowania szyb mają następującą wspólną cechę: dokładnie przylegają wzdłuż krawędzi cienkimi końcami dzięki dociskowi elementu sprężynującego (segregator aktów prawnych). W pierwszym przypadku podokiennik z płyty wiórowej lub paździerzowej jest wyposażony od strony okna w rynienkę przejmującą wodę opadową, która może ewentualnie przeciekać przez styk skrzydła okiennego z ościeżnicą w przypadku ulewnego deszczu, a od strony pomieszczenia jest chroniony za pomocą doklejki czołowej. Ościeżnica ze spienionego polistyrenu jest od strony zewnętrznej zaopatrzona w cienką osłonę profilowaną, zakończoną okapnikiem, od wewnętrznej zaś jest przykryta profilem sztywniejszym. Obydwa profile unieruchamiają ścienną płytę kapilarną o grubości 20 lub 30 mm.

W Polsce przewiduje się seryjną produkcję niekonstrukcyjnych elementów z uplastycznionego PCW z przeznaczeniem ich do drzwi i okien całkowicie malowanych w warunkach produkcji przemysłowej. Kilka rozwiązań elementów niekonstrukcyjnych. Jako surowiec wyjściowy przewiduje się polwinit o twardości 75-P85°Sh. Barwa elementów jasna pastelowa lub kości słoniowej(promocja 3 w 1). W Anglii stosuje się okna (typu Woodplast, Decal, Mouzaplast), w których drewniane elementy konstrukcyjne są częściowo (np. na zewnętrznych powierzchniach) lub całkowicie osłonięte profilami okładzinowymi z twardego PCW. Przy zastosowaniu całkowitej osłony ramiaków drewnianych elementy okładzinowe są dylatowane z pozostawieniem szczelin o grubości ok. 6 mm, co umożliwia swobodne odkształcenie drewna i okładziny.