Ergonomia

Nieodłączną dziedziną wiedzy we współczesnej technologii rolnej jest ergonomia. Jest to dziedzina wiedzy polegająca na dostosowaniu urządzeń, narzędzi i sprzętu do potrzeb organizmu ludzkiego w taki sposób, aby posługiwanie się nimi nie było związane z trudnościami i niewygodami (program uprawnienia budowlane na komputer). Wprowadzenie podobnego kierunku do produkcji rolnej, a zwłaszcza zootechniki, jest we współczesnej technologii niezbędne.

Przystosowanie wszelkich urządzeń w pomieszczeniach inwentarskich dotyczy zarówno projektowania stanowisk dla zwierząt, żłobów, koryt, jak i mechanizmów stanowiących wyposażenie technologiczne budynków (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Jednym z przykładów dotyczących podstawowych zadań ergonomicznych jest dostosowanie wymiarów i kształtów stanowiska do wielkości i wymagań zwierzęcia. Na przykład szerokość poszczególnych stanowisk dla bydła powinna umożliwiać równoczesne położenie się wszystkich zwierząt, a długość stanowiska - umożliwiać wygodne stanie i leżenie, przy zachowaniu niezbędnych wymogów zoohigienicznych zalecających utrzymanie tylnych części stanowisk w czystości. W systemie bezściółkowym, gdzie stosowane są znów ruszty stanowiskowe, krata metalowa lub żelbetowa położona nad kanałem przeznaczonym do usuwania odchodów zwierzęcych powinna być tak zaprojektowana, aby nie odgniatała kończyn i nie uszkadzała wymion krów (uprawnienia budowlane).

Tendencja do zapobiegania brudzenia się tylnej części ciała zwierząt ich własnymi odchodami zmusza do skracania stanowisk. Dlatego przy krótkich stanowiskach krowy leżąc muszą trzymać głowę nad żłobem, którego bliższa krawędź powinna być wówczas nie wyższa niż 20 cm od powierzchni stanowiska. Nadmierne jednak skrócenie stanowiska zmusza zwierzęta do zajęcia nienaturalnej, męczącej postawy i jest szkodliwe dla ich zdrowia, co odbija się na wynikach produkcji (program egzamin ustny). Stanowisko jest równocześnie legowiskiem zwierzęcia, które zapewniać mu powinno wygodę wypoczynku, a zwłaszcza powinno być izolowane pod względem termicznym tak, aby zwierzęta nie traciły zbyt wiele ciepła przez bezpośredni kontakt z podłożem.

Często stanowiska poszczególnych zwierząt częściowo odgradza się, by dać im do wyłącznej dyspozycji przeznaczoną przestrzeń i aby im stworzyć bezkonfliktowy zakątek. Zwierzęta powinny mieć swobodny dostęp do żłobu lub koryta, aby w porach karmienia mogły spożyć przewidzianą dla nich dawkę karmy. Szczególnie w chowie trzody chlewnej zabezpieczenie wszystkim zwierzętom swobodnego dostępu do koryta jest zasadniczym wymogiem prawidłowego tuczu (opinie o programie).

Wiązania zwierząt

Największy wpływ na zachowanie się zwierząt wywierają urządzenia służące do wiązania ich. Wiązanie jakby czasowo unieważnia prawa silniejszych zwierząt, stwarzając z konieczności równouprawnienie w stadzie. Natomiast zwierzęta uwolnione z uwięzi rządzą się prawami hierarchii stadnej. Ta różnica w sposobie traktowania zwierząt jest jednym z kryteriów rozwiązania funkcjonalnego pomieszczenia.
Istnieje w praktyce wiele systemów wiązania zwierząt, w tym także działające automatycznie, a ich przydatność technologiczna jest zależna od stopnia zapewnienia zwierzętom względnej swobody ruchów (segregator aktów prawnych). Niewłaściwe urządzenia natomiast mogą stać się przyczyną udręki zwierząt, co odbija się na wynikach produkcyjnych lub powoduje uszkodzenia ciała zwierzęcia.

O ile organizacja pracy w dziedzinie upraw roślinnych i prac polowych stosunkowo nie nastręcza większych trudności przy zastosowaniu współczesnych maszyn rolniczych i środków technicznych, o tyle odpowiednia organizacja pracy w budynkach przeznaczonych do produkcji zwierzęcej wymaga dokładnego i kompleksowego opracowania, poprzedzającego projektowanie budynku. Organizacja pracy w tym ostatnim przypadku powinna być rozpatrywana jako ruch zwierząt i człowieka ich obsługującego wraz z przemieszczaniem się paszy, wody, odchodów zwierzęcych i wreszcie gotowego produktu stanowiącego ostateczny cel produkcji zwierzęcej (promocja 3 w 1).