Etap odwodnienia

Etap odwodnienia i początku reakcji, który trwa do temperatury 800°C, może przebiegać z prędkością wzrostu temperatury o 300°C w ciągu godziny dla cegły pełnej i o 400°C w ciągu godziny dla pustaka (częściowo w gazowym środowisku redukującym). Etap wypalania części organicznych w wyrobie w temperaturze 800-r850°C w środowisku utleniającym może trwać 1-1,5 h. Wzrost temperatury wynosi: do 900-950°C w ciągu 1,5 h dla cegły pełnej i 0,5-1 h dla wyrobu drążonego. Czasy te dla różnych glin mogą zmieniać się z odchyleniem w obie strony. Czas wygrzewania zależy od konstrukcji pieca i jest określony koniecznością wyrównywania temperatury na wysokości ustawki (program uprawnienia budowlane na komputer).

Parametry studzenia wyrobów związano są z ich rozmieszczeniem, ponieważ przewodność cieplna rzędu 0,93 W/m-°C (0,8 kcal/m² • h • °C) w temperaturze zbliżonej do 900°C jest praktycznie jednakowa dla różnych glin. Temperaturę do 750°C można obniżać powoli (nie więcej niż 150°C w ciągu godziny) w związku z przejściem lepkiej fazy szkła w stałą i możliwością pojawienia się znacznych naprężeń. Prędkość studzenia wyrobów od 750 do 600°C może być zwiększona (o 350-r- -f-400°C w ciągu godziny); w temperaturze 600-i-500^oC studzenie może być wstrzymane z powodu możliwości pojawienia się naprężeń termicznych związanych z „efektem kwarcowym”. Dalej prędkość studzenia może być bardzo duża. W przypadku niektórych glin, przeważnie hydrołyszczykowych, ogólny czas wypalania i studzenia może wynosić dla cegły pełnej do 7-8 h, a pustaka do 5-6 h (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przeszkodę do uzyskania wymienionej szybkości wypalania stanowią istniejące konstrukcje pieców i niezbyt dobra jakość materiałów ogniotrwałych.

Doświadczenia produkcyjne wykazały, że wydajność z 1 m³ kanału ogniowego pieców tunelowych dochodzi w poszczególnych przypadkach do 0-7 tys. szt. cegieł wypalonych w ciągu miesiąca, średnio - 4 tys. sztuk. Wydajność z 1 m³ kanału pieców kręgowych wynosi w tym samym czasie 2,5-3 tys. szt. Niemniej jednak ok. 70% cegieł uzyskuje się na razie z pieców kręgowych dawnej budowy (uprawnienia budowlane).

Udoskonalanie konstrukcji pieców tunelowych

Niektóre dane charakteryzujące radzieckie i zagraniczne piece tunelowe i świadczące na ogół o niewysokim uzysku jednostkowym cegieł w piecach zagranicznych - 2,1-4,0 tys. sztuk wypalonych cegieł zim³ kanału w ciągu miesiąca. Gęstość ustawienia cegły wynosi 200y 280 szt. w 1 m³ kanału (program egzamin ustny).

Jednak wielopoziomowa (na wysokości) piece tunelowe, stosowane do wypalania ceramiki ściennej, mają dużą wadę znaczny spadek temperatury na wysokości kanału, wynoszący w strefie podgrzewania 420°C, a na odcinku najwyższych temperatur zmniejszający się do 20-40°C. Przeciwdziała się temu przeważnie przez zastosowanie recyrkulacyjnych strumieni gazów („zasłon”) tłoczonych wentylatorami zarówno w strefie podgrzewania, jak i w strefie studzenia, w kilku miejscach wzdłuż kanału piecowego. Nie zawsze jest to jednak skuteczne (opinie o programie).

Drugą wadę stanowią trudności w uzyskaniu warunków aerodynamiczny cli. Lepsze warunki eksploatacji pieców’ tunelowych osiąga się przez stosowanie ciśnienia lub podciśnienia w strefie wypalania rzędu 0,1 -0,3 mm H₂0 i nie więcej niż 1 mm H₂0. Unika się wówczas wybijania gorących gazów i szybkiego zużycia wózków (segregator aktów prawnych).

Udoskonalanie konstrukcji pieców tunelowych w celu zwiększenia wypalanej masy wyrobów (zwiększenie pojemności cieplnej), ulepszanie palników w celu rozwinięcia długości płomienia, jak również zupełności spalenia ciekłego paliwa, ulepszanie izolacji cieplnej trzonu pieca wszystko to prowadzi do określonych sukcesów, ale nie wyklucza konieczności opracowania i udoskonalenia konstrukcji pieców’ do jednowarstwowego szybkościowego wypalania. Rogowo i Wierłocki zaprojektowali szybkościowe wypalanie cegieł w czasie 0 godz. (promocja 3 w 1).