Forma skupień chalcedonu

Forma skupień chalcedonu jest bardzo rozmaita. Często spotykane są skupienia nerkowate, groniaste, naciekowe i płytkowe, przy czym włókna ustawione są zawsze prostopadle do powierzchni. Nierówne płaszczyzny przełamu chalcedonu odznaczają się silnym połyskiem.
Barwa chalcedonu zależnie od domieszek mineralnych jest bardzo różna. Piękne są zwłaszcza chalcedony niebieskawobiałe i niebieskawoszare (program uprawnienia budowlane na komputer).

Nie zawsze są one równomiernie zabarwione, niekiedy barwa zmienia się warstwowo. Do barwnych, używanych jako kamienie szlachetne odmian chalcedonu należą: learned, sard, agat, onyks, sardonyks, chryzopraz, praż, plazma, heliotrop i jaspis.
Chalcedon występuje jako minerał wtórny w różnych skałach, zwłaszcza wulkanicznych. Nierzadko jest on również składnikiem żył mineralnych, spotykanych w niektórych złożach niskotemperaturowych. Tworzy on także pokrywy naciekowe na powierzchni skał oraz wypełnia próżnie i szczeliny skalne. Chalcedon najczęściej wydziela się z gorących roztworóyy. Niektóre chalcedony powstały z opali, które utraciły wodę, przechodząc z ciała bezpostaciowego w krystaliczne.
W starożytności chalcedony wydobywano w Egipcie i Arabii. Obecnie wydobywa się je głównie w Brazylii (Rio, Grande do Sul), Urugwaju, na Madagaskarze, w Indiach, Siedmiogrodzie i w Ameryce Północnej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Karneol (karniol) i sard. Odmianami chalcedonu o barwie czerwonawobrunatnej jest karneol i sard. Karneol jest barwy czerwonej do czerwonawobrunatnej. Odmiany te nie różnią się wyraźnie. Zabarwienie ich pochodzi od domieszki żelaza. Ponieważ brunatny wodorotlenek żelaza przy podgrzewaniu przechodzi w bezwodny tlenek barwy czerwonej, często karneol ogrzewa się w celu usunięcia lub złagodzenia odcieni brunatnych. W Indiach kamienie wystawia się na dłuższy czas na działanie promieni słonecznych. Blado zabarwione odmiany gotuje się w roztworze azotanu żelazowego, a następnie podgrzewa, wskutek czego w szczelinach między włóknami tworzy się czerwony tlenek żelaza, nadający chalcedonowi pożądaną barwę czerwonawą (uprawnienia budowlane).
Wisiorki z karneolu znane są już z -czasów przedhistorycznych. W starożytności karneol był ulubionym kamieniem Wschodu, wysoko także ceniono go w starożytnej Grecji i Rzymie. Obecnie bywa stosowany w zdobnictwie, zwłaszcza do wyrobu gemm.

Agaty

Sard nasyca się niekiedy roztworem cukru, a następnie podgrzewa, uzyskując w ten sposób piękną barwę brunatną (program egzamin ustny).
Agat. Odmianą chalcedonu o charakterystycznej budowie wstęgowej, składającej się z naprzemianległych warstewek odmiennie zabarwionych, jest agat, Powstanie równoległych pasm lub koncentrycznie Ułożonych wstęg związane jest przypuszczalnie z kolejnym wytrącaniem się krzemionki z roztworów. Nazwa agatu pochodzi od rzeki Achates na Sycylii.
Agaty tworzą kuliste, elipsoidalne lub nieregularne bryły występujące w niektórych zasadowych skałach wulkanicznych.

Wielkość ich jest bardzo różna od kilku milimetrów do kilku- Agat brekcjowaty nastu i kilkudziesięciu centymetrów (opinie o programie).
Agaty brekcjowate i ruinowe, stanowiące brekcję złożoną z ostrokrawędzistych odłamków agatu, znajdują zastosowanie jako kamienie dekoracyjne.
Agaty charakteryzuje budowa odśrodkowopromienista. Między włóknami kwarcu występuje nieraz opalowa substancja. Gęstość agatu wynosi około 2,6 g/cm3. Barwa agatów jest bardzo rozmaita.
Przeważają barwy szare i brunatne, zdarzają się nieraz żywsze barwy brunatne i różowawe. Ułożenie wstęgowe warstw o odmiennych barwach jest bardzo różnorodne. Wśród brazylijskich agatów zdarzają się również takie, w których obok warstewek ułożonych koncentrycznie występują warstewki prostolinijne (segregator aktów prawnych).

Najważniejszym obszarem występowania agatów był nadreński okręg Idar-Oberstein. Eksploatowano je tutaj od czasów rzymskich przez całe średniowiecze aż do ich wyczerpania na początku XIX w. Okręg ten jest znanym ośrodkiem szlifierskim, zajmującym się szlifowaniem kamieni barwnych sprowadzanych z całego świata. Obecnie największe ilości agatów wydobywa się w południowej Brazylii, Urugwaju i na różnych obszarach Ameryki Północnej; szlifiemie agatów znajdują się również na wyspie Rhode. W Polsce agaty występują w porfirach i melafirach dolnośląskich (promocja 3 w 1).