Gabaryty elementów

Elementy należy dobierać lub projektować w sposób pozwalający na maksymalne wykorzystanie wartości technicznych zastosowanych materiałów i ustrojów budowlanych. Typy i gabaryty elementów powinny być ustalane w sposób pozwalający uzyskać najkorzystniejsze rozwiązania funkcjonalne, przy zapewnieniu racjonalnego wykorzystania sprzętu transportowego i montażowego. Ze względu na możliwość stosowania tych samych elementów w różnych technologiach należy je tak projektować, by istniała wzajemna wymienność niektórych elementów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dla ograniczenia ilości robót wykończeniowych należy dążyć do produkcji elementów z gotową fakturą.

1. Produkcja podstawowych elementów budowlanych konstrukcyjnych prowadzona będzie w zasadzie przez stacjonarne zakłady prefabrykacji. W zakresie typizacji elementów sprawą istotną jest więc:
2. ograniczenie asortymentu elementów produkowanych przez określony zakład produkcyjny, pozwalające na wielkoseryjną produkcję,
3. wzajemna wymienność i zestawialność elementów produkowanych przez poszczególne zakłady produkcyjne,
4. synchronizacja produkcji poszczególnych zakładów prefabrykacji, zbilansowana w stosunku do potrzeb (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Nie jest natomiast sprawą istotną produkowanie takich samych elementów przez różne zakłady produkcyjne obsługujące teren Warszawy. Realizacja budownictwa mieszkaniowego prowadzona będzie przez wyspecjalizowane przedsiębiorstwa wykonawcze w oparciu o rejonizację technologii i podział realizacji na podstawowe fazy wykonania (stan zerowy, surowy, roboty wykończeniowe i elewacyjne) (uprawnienia budowlane).

Podstawowym sprzętem montażowym dla technologii „Ż”, „M” i ,,J” będą dźwigi 45 tm poruszające się po torowiskach ułożonych wzdłuż budynków. Technologia „M” będzie stosowała zinwentaryzowane szalowania stalowe typu „Stolica”, przenoszone dźwigami ustawionymi na stropie wznoszonego budynku. Przyśpieszenie oraz potanienie prac montażowych i wykończeniowych widzi się m. in. poprzez unifikację metod wykonania oraz sprzętu montażowego i zabezpieczającego (bhp). Realizacja budynków mieszkalnych będzie oparta o typowe, optymalne dla określonych warunków technologicznych i wymagań użytkowych rozwiązania funkcjonalne mieszkań, segmentów i budynków przykładowych (program egzamin ustny).

Konieczność racjonalnego wykorzystania terenów

Konieczność racjonalnego wykorzystania terenów zmusza do wznoszenia budynków najlepiej przystosowanych swym kształtem, wysokością, strukturą mieszkaniową do konkretnych sytuacji urbanistycznych. Stąd należy stosować budynki zestawiane z typowych segmentów (opinie o programie).

Analiza przeprowadzona przez zespół pod przewodnictwem Z-cy Naczelnego Architekta Warszawy doprowadziła do określenia liczby i rodzaju budynków przykładowych. W wyniku tej analizy specjalna komisja powołana przez Przewodniczącego Stołecznej Rady Narodowej określiła jako minimalną i wystarczającą dla zaspokojenia potrzeb urbanistycznych i strukturalnych liczbę 23 budynków przykładowych, w tym:

• dla technologii wielkoblokowej (,,Ż”) - 5 budynków o wysokości 5 kondygnacji i 3 budynki o wysokości 11 kondygnacji,
• dla technologii wielkopłytowej - 6 budynków o wysokości 5 kondygnacji i 3 budynki o wysokości 11 kondygnacji,
• dla technologii monolitycznej typu ,,Stolica” - 2 budynki o wysokości 11 kondygnacji,
• dla technologii szkieletowej z ram ,,H” - 4 budynki o wysokości 11 kondygnacji (segregator aktów prawnych).

Łączną liczbę segmentów wymiennych określono na ok. 50. Nie przewiduje się różnicowania standardu wyposażenia budynków w fazie projektowania, a ewentualne różnice w trakcie realizacji dotyczyć będą jedynie elementów nie przesądzających o możliwości etapowego uzupełnienia wyposażenia i wykończenia. Przyjmuje się jako zasadę nieróżnicowanie układów funkcjonalnych oraz powierzchni mieszkań w zależności od standardu.

Obowiązującymi w projektowaniu sekcji, segmentów i budynków (obok obowiązujących przepisów prawa budowlanego) są:

• normatyw projektowania mieszkań z 1959 r.,
• standard podwyższony wyposażenia mieszkań jako docelowy zgodnie z wytycznymi z dnia 27 marca 1964 r (promocja 3 w 1).