Genetyka

Genetyka - nauka biologiczna zajmująca się badaniem dziedziczności i zmienności organizmów roślinnych i zwierzęcych (program uprawnienia budowlane na komputer).
Genofor - cząsteczka kwasu dezoksyrybonukleinowego (DNA) występująca w komórkach bakterii i sinic - organizmów nie mających jądra komórkowego; stanowi odpowiednik chromosomu.
Genom - pojedynczy zespół chromosomów jądra komórkowego, zawierający określony zespół czynników dziedzicznych - genów.
Genotron - lampa prostownicza wysokonapięciowa.
Genotyp - zespół właściwości dziedzicznych organizmu, uwarunkowany odpowiednim składem genów.

Genteks (: ang. general telegraph exchange service), służba genteksowa - powszechna służba telegra- mowa w telegraficznej sieci łączeniowej o centralach automatycznych.
Genua - żagiel regatowy, o dużym wybrzuszeniu, podobny do balonfoka, ale większy, rozpięty od dziobu po rufę jako fok (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Geoakustyka - gałąź wiedzy i techniki dotycząca wykorzystania zjawisk akustycznych dla potrzeb geologii i górnictwa; metody geoakustyczne stosuje się np. przy poszukiwaniu nowych złóż, w hydrogeologii, przy kontroli i zabezpieczaniu wyrobisk górniczych.
Geoantyklina, geantyklina, kordyliera - geol. podwodny lub nawodny grzbiet w obrębie gcosynkliny, powstały przez wypiętrzenie osadów geosynklinalnych lub ich podłoża wskutek ruchów tektonicznych.
Geobionty - organizmy stale żyjące w glebie, np. liczne bakterie, glony, grzyby, pierwotniaki, nicienie, niektóre owady, wrażliwe na zmiany wilgotności, odczynu gleby i in. czynniki.
Geobotanika - fitogeografia.
Geochemia - nauka zajmująca się występowaniem i obiegiem pierwiastków chemicznych w przyrodzie oraz rolą, jaką odgrywają one obecnie i odgrywały dawniej podczas procesów geologicznych.
Geochronologia - geologiczna rachuba czasu i datowanie zjawisk w historii Ziemi.

Geoda - druza wypełniająca w skale wolną przestrzeń o kształcie kulistym (uprawnienia budowlane).
Geodeta - specjalista w zakresie geodezji.
Geodetyka - linia geodezyjna.
Geodezja - nauka o pomiarach Ziemi, wykonywanych w celu wyznaczenia kształtu i wymiaru jej części lub całości, sporządzania map i planów geodezyjnych oraz wykorzystania do różnych prac inżynierskich i gospodarczych.
Geodezja górnicza, miernictwo górnicze - dział geodezji zajmujący się wykonywaniem pomiarów i sporządzaniem map górniczych określających wzajemne położenie wyrobisk górniczych i sytuację geologiczną oraz ich położenie w stosunku do sytuacji na powierzchni.
Geodezja niższa, miernictwo - pomiary małych obszarów, mające za zadanie uzyskanie obrazu danego terenu (budynków, dróg, granic, użytków rolnych itd.) oraz wyznaczanie wysokości punktów terenu lub obiektów nad przyjęty poziom odniesienia (niwelacja).

Geodezja wyższa

Geodezja wyższa - dział geodezji zajmujący się pomiarami dużych obszarów, przy których trzeba uwzględniać wpływ krzywizny kuli ziemskiej (program egzamin ustny).
Geodyn - urządzenie do wytwarzania stałych drgań przenoszonych na grunt; badanie szybkości rozchodzenia się drgań i ich charakteru służy do określenia cech sprężystych podłoża budowlanego.
Geoelektryka - dział geofizyki zajmujący się badaniem budowy skorupy ziemskiej za pomocą pomiarów pola elektrycznego naturalnego, bądź. wytworzonego sztucznie.
Geoenergetyka - dział energetyki zajmujący się przetwarzaniem energii cieplnej wnętrza Ziemi; praktycznie wykorzystywana jest tylko energia gorących źródeł powierzchniowych i podziemnych przetwarzana w geotermicznych zakładach energetycznych.

Geofizyka - nauka zajmująca się badaniem zjawisk i procesów fizycznych zachodzących we wnętrzu Ziemi, litosferze, hydrosferze i atmosferze (opinie o programie).
Geofizyka inżynierska - dziedzina geofizyki zajmująca się rozwiązywaniem problemów geologii inżynierskiej.
Geofizyka jądrowa - nauka wykorzystująca metody fizyki jądrowej do badań geologicznych.
Geofizyka kopalniana, geofizyka górnicza - dziedzina geofizyki zajmująca się badaniami geofizycznymi w kopalniach.
Geofizyka otworowa - dziedzina geofizyki zajmująca się badaniem własności fizycznych skał na podstawie równoczesnych pomiarów w kilku otworach wiertniczych lub w otworach wiertniczych i na powierzchni.
Geofizyka stosowana, geofizyka poszukiwawcza - dział fizyki litosfery badający dla celów geologiczno-poszukiwawczych i inżynierskich podpowierzchniową budowę skorupy ziemskiej i określający mechaniczne, elektryczne, magnetyczne i inne własności występującego tam materiału skalnego na podstawie pomiarów na powierzchni Ziemi lub w otworach wiertniczych.

Geofizyka wiertnicza*, karotaż - nauka obejmująca badania fizycznych własności skał i niektórych procesów fizykochemicznych zachodzących w otworze wiertniczym.
Geofon - rodzaj przenośnego sejsmografu, używany zwłaszcza w geofizyce stosowanej (segregator aktów prawnych).
Geografia - nauka badająca powłokę Ziemi, jej przestrzenne zróżnicowanie pod względem przyrodniczym i społeczno-gospodarczym oraz związki, jakie zachodzą pomiędzy środowiskiem przyrodniczym a działalnością społeczeństw.
Geografia człowieka - antropogeografia.

Geografia roślin - fitogeografia.
Geografia zwierząt - zoogeografia.
Geohydrologia - hydrogeologia.
Geoida - powierzchnia ekwipotencjalna Ziemi pokrywająca się ze swobodnym poziomem mórz i oceanów (promocja 3 w 1).