Gięcie rur

W przypadku konieczności prowadzenia przewodów dopływowych i odgałęzień pod powierzchnią ziemi należy je prowadzić w kanałach odkrywanych lub w ziemi, przy czym głębokość ułożenia pod posadzką piwnicy powinna wynosić minimum 0,30 m, licząc od powierzchni podłogi do wierzchu rury. Niedopuszczalne jest bezpośrednie ułożenie przewodów pod twardą podłogą na podłożu betonowym. Przewody dopływowe i odgałęzienia należy mocować do ścian za pomocą haków’ lub uchwytów osadzonych w sposób trwały w ścianach. Maksymalne odległości między hakami lub uchwytami zależne są od średnicy rury. Na końcu każdego przewodu przy zaworze czerpalnym powinien być osadzony dodatkowy uchwyt (program uprawnienia budowlane na komputer).

Gięcie rur, kształtowanie kielichów itp. należy wykonywać po równomiernym nagrzaniu miejsc kształtowanych do temperatury 120-135°C. W temperaturze tej PCW staje się odpowiednio plastyczny i wykazuje najlepszą podatność na kształtowanie. Ogrzewanie rur można przeprowadzić otwartym płomieniem, w łaźni piaskowej i olejowej, gorącym powietrzem, promiennikami podczerwieni oraz w komorach grzejnych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przed przystąpieniem do wyginania rurę należy wypełnić piaskiem (najlepiej ogrzanym do temp. około 130°C) i z obu końców zakorkować. Po podgrzaniu rury proces wyginania należy prowadzić w uprzednio przygotowanych szablonach. Po ukształtowaniu należy rurę szybko ochłodzić i dopiero wyjąć z szablonu. Z rur można formować łuki i kolana, przy czym minimalne promienie nie powinny być mniejsze. Rury z polietylenu o małej gęstości można wyginać bez podgrzewania (uprawnienia budowlane).

Połączenia nierozłączne

W instalacji wodociągowej ciśnieniowej z PCW nie zezwala się na łączenie rur przez spawanie, nie należy również stosować spawanej armatury i kształtek. Połączenia kielichowe rur ciśnieniowych z PCW wykonuje się najczęściej przy użyciu narzędzi kalibrujących wykonanych ze stali lub aluminium. Część kalibrująca jest lekko zbieżna ze względu na ułatwienie wyjmowania skalibrowanej rury. Połączenie wykonuje się następująco: zukosowany pod kątem 15° koniec rury nagrzewa się do temperatury 100-110°C, po czym wsuwa się go aż do oporu do narzędzia kalibrującego (program egzamin ustny).

Po ochłodzeniu wyjmuje się skalibrowany koniec z narzędzia i nakłada na niego ogrzany do temperatury 125-^-130°C koniec drugiej rury, na której ma być utworzony kielich. Po ochłodzeniu kielich kurcząc się ściśle przylega do rury. Przed rozdzieleniem łączenia należy na obwodzie, w kierunku osiowym, zaznaczyć oba końce, aby przy montażu móc je złożyć w taki sam sposób. Przed nałożeniem kleju bosy koniec rury należy przetrzeć papierem ściernym i odtłuścić rozpuszczalnikiem (opinie o programie).

Do łączenia używa się klejów składających się z chlorowanego polichlorku winylu (10-20%)) oraz rozpuszczalników. Złącze klejone uzyskuje pełną wytrzymałość po 24-48 godzinach. Łączenie rur przez klejenie można wykonać również za pomocą złączki dwukielichowej Połączenie nierozłączne rur z PE uzyskuje się przez zgrzewanie. Jednym ze sposobów zgrzewania jest zastosowanie specjalnych łączników z drutem oporowym. Po wsunięciu rur do łącznika przez drut przepuszcza się prąd elektryczny, powodując lokalne stopienie materiału rury i łącznika (segregator aktów prawnych).

Przewody pionowe powinny być przymocowane do ścian za pomocą uchwytów, przy czym na każdej kondygnacji (o wysokości do 3 m) powinny być co najmniej dwa zamocowania. Przewody powinny być zamocowane w uchwytach za pośrednictwem podkładek elastycznych z gumy lub zmiękczonego PCW, obejmujących cały obwód rury. Śruby skręcające połówki uchwytów powinny być dokręcane w sposób nie powodujący ściśnięcia podkładki elastycznej. Przewody dopływowe i odgałęzienie należy przymocować do ścian za pomocą uchwytów, przy czym odległości pomiędzy uchwytami nie powinny być większe (promocja 3 w 1).