Gładzie gipsowe

Ostatnio wprowadza się nakładanie na wewnętrzne powierzchnie elementów płynnych sas szpachlowych (program uprawnienia budowlane na komputer). Grubość takiej warstwy wynosi 2-3 mm. Dzięki doborowi składników ma ona właściwości szybkiego chłonięcia wilgoci i szybkiego jej oddawania. Do nich należą m.in. gładzie gipsowe wykonywane z mieszanek gipsowych produkowanych przez Zakłady Przemysłu Gipsowego „Dolina Nidy” (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Produkowane są następujące mieszanki:
- mieszanka gipsowa podkładowa o składzie: gips budowlany 85%, cement glinowy 10%, mączka kaolinowa 5%,
- mieszanka gipsowa powierzchniowa o składzie: gips ceramiczny 98,5%, wapno hydratyzowane 1,0%, metyloceluloza MH20xp0,5%.
Przy gładziach z podkładem masa podkładowa stosowana jest jako warstwa wyrównująca podłoże (grubości ok. 2-3 mm), a masa powierzchniowa - jako druga, wierzchnia warstwa (grubości ok. 1 - 2 mm). Masę powierzchniową stosuje się również do wykonywania gładzi jednowarstwowych (grubości ok. 1-3 mm), układanych jednowarstwowo.
Gładzie gipsowe nakładane są na uprzednio przygotowane podłoże za pomocą pacek stalowych ze stali nierdzewnej lub winidurowych (uprawnienia budowlane).
Arkusze suchego tynku mają długość 2100-^3600 mm, szerokość 900-7-1200 mm i grubość 9, 10 i 13 mm. Ciężar płyt wynosi 800 - 1200 kG/m3.
Płyty suchego tynku mocuje się różnymi sposobami.
Mocowanie do lat drewnianych lub listew. Odbywa się ono za pomocą cynkowanych gwoździ papowych przybijanych co 30 cm. Zagłębione w powierzchni płyty łebki gwoździ powinny być zagruntowane farbą olejną i zaszpachlowane.
Łaty powinny być zaimpregnowane preparatem grzybobójczym. W przypadku gdy łaty nie podlegają zginaniu, przekrój ich może mieć 25×40 mm (program egzamin ustny).

Rozstaw łat lub listew

Mocowanie zaczynem gipsowym do ścian. Na wyznaczone uprzednio pole ściany narzuca się placki z zaczynu gipsowego o średnicy 10 do 15 cm tak. aby pokryły ok. 20% powierzchni. Należy to wykonać szybko, w ciągu l,0-l.5 min. Grubość placków powinna być o kilka milimetrów większa niż najbliższych placków - marek (opinie o programie).

Placki marki powinny być rozmieszczone w szachownicę w połowic szerokości danego pola i przy każdej pionowej jego krawędzi. Natychmiast po narzuceniu placków płytę tynkową należy dostawić do ściany i po spoinowaniu docisnąć łatami murarskimi aż do wyraźnego oporu, który występuje przy oparciu się płyty o placki marki. Podczas dociskania należy wolną przestrzeń między płytą a ścianą dostępnej krawędzi pionowej wypełnić zaczynem gipsowym na głębokość 2-3 cm. wykorzystując przy tym zaczyn wyciśnięty z placków (segregator aktów prawnych).
Zaczyn gipsowy powinien być przygotowany w ilości, która może być zużyta w 5-10 min, tj. praktycznie tylko w ilości potrzebnej do przymocowania 1 płyty. Stosunek wagowy wody do gipsu powinien wynosić 0,65-0,75. Mocowania płyt do sufitów zaczynem gipsowym, jako sposobu mało pewnego, ogólnie nie zaleca się.

Płyty tynkowe można mocować do sufitów zaczynem gipsowym jedynie na ceramicznych nieklawiszujących stropach, z tym że powierzchnie poszczególnych płyt powinny być mniejsze od 1,5 m2, przy czym na I płytę powinno przypadać najwyżej 50% krawędzi czołowych.

Mocowanie polega na zwilżeniu pola sufitu, narzuceniu na tylny karton płyty placków z zaczynu gipsowego w ilości ok. 50% całkowitej powierzchni, z umiejscowieniem ich głównie przy krawędziach i w środku płyty. Po takim przygotowaniu płytę podnosi się na płask i dociska do sufitu za pomocą łat lub specjalnej ramki, podpierając ją przez kilka minut (promocja 3 w 1).
Zamiast marek oporowych można też wykonywać pionowe i poziome pasy kierunkowe szerokości 10 cm. Pasy można również wykonać z przyciętych płyt tynkowych, mocując je zaczynem gipsowym.
Połączenia płyt mogą być wykonane kilkoma sposobami.