Grubość spoin

W czasie wykonywania muru z ciosów najpierw dopasowuje się i znakuje poszczególne kamienie, a następnie układa się je na klinach i reguluje grubość spoin. Nie naruszając klinów zdejmuje się kamienie i nanosi zaprawę na płaszczyzny boczne i wsporną. Kamienie układa się na naniesionej zaprawie i pobijając drewnianym młotkiem reguluje grubość spoin (program uprawnienia budowlane na komputer). Zaprawę na murze rozkłada się w ten sposób, aby spoiny nie były zapełnione na głębokość 1H-1,5 cm od lica, ponieważ mur spoinuje się dodatkowo.

Przy układaniu ciosów o ciężarze do 80 kG podnoszenie ich i przesuwanie odbywa się ręcznie. Ciosy cięższe podnosi się za pomocą urządzeń mechanicznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Po ustawieniu kamieni na klinach spoiny od strony zewnętrznej uszczelnia się pakułami, sznurem lub papierem, a zaprawę wpycha pod ciosy łopatkami drewnianymi lub stalowymi.
Beton jest obecnie najczęściej stosowanym materiałem budowlanym. Charakteryzuje się on dużą wytrzymałością na ściskanie, jego produkcja jest nieskomplikowana, a koszt stosunkowo niewielki.
Beton powstaje po związaniu i stwardnieniu mieszaniny kruszywa, spoiwa i wody. Kruszywo może być pochodzenia naturalnego lub sztucznego. Kruszywem naturalnym są: piaski, żwiry, mieszanki piaskowo-żwirowe i żwirowo-piaskowe, grysy i tłuczeń kamienny (uprawnienia budowlane).

Do kruszyw sztucznych zalicza się: tłuczeń ceglany, żużel wielkopiecowy (kawałkowy, pumeksowy i granulowany), żużel paleniskowy, agloporyty (spiekane łupki przywęglowe), glinoporyt, (keramzyt) itp.
Spoiwem do betonów są najczęściej cementy. Gips jako spoiwo stosuje się w niewielkim zakresie w budownictwie ogólnym.
Cement jest podstawowym składnikiem betonu, którego gatunek decyduje o jego wytrzymałości. Obecnie w Polsce najczęściej stosuje się następujące rodzaje cementów:
- portlandzki 250, 350 i 450,
- portlandzki szybko twardniejący 400 i 500,
- hutniczy 250 i 350 (program egzamin ustny).

Woda do betonu

Woda do betonu nie powinna zawierać zanieczyszczeń wpływających na jego wytrzymałość .Do zanieczyszczeń tych należą: związki siarki, kwasy, tłuszcze, sole amonowe, cukier, garbniki itp. Najbardziej odpowiednia do betonu jest woda do picia.
Zależnie od rodzaju użytego kruszywa i wielkości jego ziarn, betony mają różną gęstość pozorną. Ze względu na jego wielkość rozróżnia się betony:
- lekkie, o gęstości pozornej mniejszej od 1800 kg/m3 (1,8 Mg/m3),
- zwykłe, o gęstości pozornej 1800-T-2600 kg/m3 (1,8-2,6 Mg/m3),
- ciężkie, o gęstości pozornej większej od 2600 kg/m3 (2,6 Mg/m3). Zastosowanie ww. betonów podano niżej (opinie o programie).

Betony lekkie o gęstości pozornej 300-^-600 kg/m3 (0,3-h0,6 Mg/m3) stosuje się jako niekonstrukcyjne materiały izolacyjne; o gęstości pozornej 600-1000 kg/m3 (0,6-M,0 Mg/m3) jako izolacyjne oraz do elementów konstrukcyjnych, natomiast o gęstości pozornej powyżej 1000 kg/m3 (1,0 Mg/m3) - do wykonywania konstrukcji.
Betony zwykłe stosuje się powszechnie w konstrukcjach betonowych i żelbetowych.
Z betonów ciężkich wykonuje się osłony przeciw promieniom szkodliwym dla zdrowia: w lecznictwie, przemyśle, energii jądrowej itp.

Zależnie od przeznaczenia betonu stosuje się odpowiedni rodzaj kruszywa lub dodaje środki specjalne (segregator aktów prawnych). Dzięki temu stwardniały beton ma cechy specjalne, odróżniające go od betonu zwykłego. Otrzymuje się w ten sposób betony: wodoszczelne, odporne na ścieranie, ognioodporne itp.
Beton o określonych cechach i żądanej wytrzymałości uzyskuje się dzięki dobraniu jego składników w odpowiednich-proporcjach. Dobieranie tych składników nazywa się projektowaniem masy betonowej.

Po stwardnieniu odpowiednio dobranych składników beton uzyskuje określoną wytrzymałość zwaną marką betonu. Marka betonu jest to normowa wytrzymałość betonu na ściskanie, mierzona w kG cm2 na próbkach w kształcie walca o średnicy i wysokości 16 cm po 28 dniach twardnienia w temperaturze 18±2°C i wilgotności względnej powyżej 90%. Wytrzymałość tę oznacza się symbolem Rl0 lub R28 (promocja 3 w 1).