Grunty wodonośne

Jeśli pod stopą fundamentową obiektu zostanie niezbyt gruba warstwa gruntu nieprzepuszczalnego, odgradzająca ją od wody znajdującej się pod ciśnieniem, to może nastąpić przebicie tej warstwy przez wodę, zwłaszcza w przypadku istnienia przewarstwień gruntów przepuszczalnych (program uprawnienia budowlane na komputer). Może wówczas nastąpić zalanie wykopu wodą gruntową, co jest niebezpieczne dla pracujących w wykopach; prowadzenie więc robót w takich warunkach wymaga ogromnej ostrożności. Obiekt zbudowany na takim gruncie powinien otrzymać izolację ciężką.

Grunty wodonośne, w których woda gruntowa jest w ruchu i wykazuje pewien spadek, mogą spowodować, że po wykonaniu wykopu i przecięciu warstw wodonośnych (a szczególnie gdy obiekt posadowiony jest na warstwie gruntu nieprzepuszczalnego, zalegającego pod pokładami wodonośnymi) woda wypełni wykop. Obiekt zbudowany na tych gruntach może stać się budowlą piętrzącą wodę gruntową i wówczas zwierciadło wody spiętrzonej często może się ustabilizować na poziomie znacznie wyższym od pierwotnego. Licząc się z taką ewentualnością należy zastosować izolację ciężką obiektu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Grunt o bardzo małej przepuszczalności, woda gruntowa pod ciśnieniem w warstwach wodonośnych poniżej poziomu posadowienia wyżej spodziewanego poziomu najwyższego spiętrzenia wody gruntowej, biorąc jednocześnie pod uwagę tworzący się przy tym nowy poziom wody włoskowatej.

Znane są przypadki, gdy budowlę wykonano bez żadnych trudności, przy czym nie stwierdzono obecności ani wody zaskórnej, ani gruntowej (uprawnienia budowlane). W krótkim jednak czasie budowla została zalana wodą, gdyż izolacja nie była dostatecznie przystosowana do nowych nieprzewidzianych warunków. Dlatego w wątpliwych przypadkach bezpieczniej jest nie robić oszczędności na izolacji i jedynym słusznym rozwiązaniem powinno być wówczas zastosowanie izolacji ciężkiej lub przynajmniej średniej albo drenażu.

Grunty osadowe skaliste

Pod względem geologicznym grunty. są pochodzenia osadowego, najczęściej z okresu trzeciorzędu lub czwartorzędu. Na dużych obszarach naszego kraju grunty są pochodzenia morenowego: są to głównie osady utworzone na dnie lodowca. Większa lub mniejsza przepuszczalność wody w warstwach tworzących morenę i z nimi związanych wpływa na sposób gromadzenia się wód podziemnych (program egzamin ustny).
Grunty osadowe skaliste z okresu kredowego, jeśli są spękane, mogą zawierać wodę gruntową i wówczas budowle posadowione w takich gruntach należy zabezpieczyć tak samo przed wodą gruntową jak w przypadku gruntów wodonośnych piaszczystych lub żwirowych. Bliższe szczegóły o właściwościach gruntów i ich pochodzeniu geologicznym można znaleźć w literaturze specjalnej.

Drenaż terenu w obrębie budynków w gruntach o mniejszej przepuszczalności lub szczególnie w gruntach gliniasto-piaszczystych, w których występują odrębne soczewki piasku nie może być ograniczony jedynie do wykonania ciągów drenarskich (opinie o programie). Ciągi nie są wystarczające do szybkiego odprowadzenia wody, jeżeli jej zwierciadło w różnych miejscach na drenowanym obszarze układa się na różnych poziomach. Przy wahaniach poziomów wody gruntowej lub zaskórnej, np. w czasie długotrwałych obfitych opadów atmosferycznych często zdarza się, że poziom ten jest wyższy od przewidzianego w projekcie drenażu i woda dostaje się do pomieszczeń, które drenaż miał zabezpieczyć. Dzieje się to wskutek tego, że soczewki piasku z wodą są odgrodzone od ciągów drenarskich partiami gruntu gliniastego, który uniemożliwia odpływ całej dopływającej ilości wody (segregator aktów prawnych).

Woda w soczewkach piasku wtedy piętrzy się i dopiero po dłuższym okresie czasu, gdy dopływ wody do gruntu zmniejsza się, drenaż ponownie osusza cały teren.
Ten właśnie krótki okres czasu, w którym w niektórych miejscach woda spiętrzyła się powyżej poziomu posadzki podziemi, wystarcza, aby izolacja przeciwwilgociowa nie przystosowana do parcia wody naporowej uległa zniszczeniu (promocja 3 w 1).