Hipoteza migracji jonów

Badania te wykazały, że nie ma żadnego pośredniego rżenia się fazy bezpostaciowej. Nowa faza krystaliczna pojawia się przez pewien czas jednocześnie z fazą wyjściową, zwiększając się ilościowo czy odpowiednim podwyższeniu temperatury i ciśnienia. Kukowski zaproponował wyjaśnienie mechanizmu przemiany, biorąc pod uwagę możliwość wyjścia protonów z warstwy hydroksylowej (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy takim założeniu można rozwinąć pojęcie o deficycie ładunków dodatnich w podsieci i o wyrównywaniu tego deficytu „migracją” z warstwy sąsiedniej jonów krzemu (prawdopodobnie w otoczeniu „swoich” jonów tlenu), które przyłączają się i tworzą drugą warstwę tetraedryczną. Z tych zwiększonych jonów tlenu powstaje przy tym pewien ładunek ujemny, który zostaje skompensowany jonami metali alkalicznych, np. potasu, z otaczającego roztworu i w sumie powstaje hydrołyszczyk (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Hipoteza migracji jonów jest znana od dość dawna. Mechanizm odwrotnego przejścia ze struktury warstw 2:1 do struktury 1:1 (wietrzenie) jest związany, wg Kukoivskiego, z aktywną rolą protonów, które przechodzą z kwaśnego roztworu do sieci krystalicznej minerału i rozmieszczają się na płaszczyznach podstawowych po stronie tetraedrów i w pobliżu części oktaedrycznych, mających jakikolwiek, chociażby słaby deficyt ładunku dodatniego. Warstwa tetraedryczna staje się nietrwała (w tym również przejawia się nietrwałość wiązań, jak to było zaznaczone wyżej) i następuje przejście (w rzeczywistości rozpuszczenie, także wg Giedroycia) anionów wodorotlenku krzemowego razem z dużymi kationami do sieci krystalicznej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Ogrzewanie i rozpad pakietu

Bezpostaciowe wodorotlenki krzemu, glinu i żelaza, wytrącone przy takich przemianach w postaci produktów ubocznych, mogą albo pozostawać na miejscu tworząc koloidalny składnik glin i gruntów, albo w odpowiednich warunkach przejść przez stadium koalescencji i krystalizować (program egzamin ustny).

Pierwsze systematyczne badanie reaktywności kaolinu, przedsięwzięte przez Sokołowa, potwierdziło, po pierwsze, odwodnienie kaolinu w zakresie temperatur 550-i-800^oC i, po drugie, pozwoliło określić interwał temperatur, w którym wiązania między jonami w sieci krystalicznej kaolinitu są na tyle osłabione, że jon glinu może zostać z niej łatwo wymyty przez rozpuszczenie w G-procentowym HC1 (opinie o programie).

Przy dalszym ogrzewaniu metakaolinitu  (A1₂0₃ • 2Si0₂) tworzą się w nim nowe fazy krystaliczne, bardziej trwałe termodynamicznie w nowo powstałych warunkach; s-, p-wiązania odbudowują się w połączeniach sprzyjający cli trwałości powstałych w tych warunkach faz (potwierdzenie prawa Le Cłmtdiera o kierunku przebiegu reakcji), a jon glinu w tym przypadku okazuje się nierozpuszczalny w kwasie solnym.

3670 i 3650 cm^-1 romieszczone są w warstwie oktaedrycznej pakietu; są one mniej trwale związane, część z nich tworzy za pośrednictwem wodoru wiązania między pakietami. Wielkość wiązania wodorowego wynosi 12,6-^33,5 kJ/mol (3 -j- 8 kcal /mol). Przy nagrzewaniu do temperatury 400°C pasma zlewają się w jedno ok. 3800 cm^-1, co można uważać za oznakę pewnego przesunięcia grup wodorotlenowych, zanim połączą się one w cząsteczkę wody, wydzielając jon tlenu zamykającego dwa rozerwane wiązania (segregator aktów prawnych).

Odwodniony w temperaturze 700-i-750°C kaolinit (metakaolinit A1₂0₃ • 2Si0₂) zdolny jest w pewnym stopniu ponownie uwodnić się pod działaniem pary, przy zwiększonych ciśnieniach. Szybkość odwadniania kaolinów i glin zależy od właściwości głównego składnika minerałów ilastych i od stopnia rozproszenia cząsteczek przy jednakowych warunkach podgrzewania. W ten sposób przy łącznym czasie odwadniania 2 godz. i praktycznie jednakowej ilości wody konstytucyjnej: w kaolinie prosianowskim 13,41% i w glinie czasowiarskiej 13,39%, szybkość wysychania była różna: glina czasowiarska odwadnia się szybciej, co Budników tłumaczył różnymi właściwościami cząstek ilastych (kaolinit w kaolinie i minerały niekaolinitowe w glinie czasowiarskiej) (promocja 3 w 1).