Infrastruktura turystyczna

W zakresie przesyłu ropy naftowej i gazu ziemnego wykorzystywanych jest ogółem 1617 km rurociągów, w tym ropociąg Ingolstadt-Triest z odgałęzieniem do Wiednia. Komunikacja lotnicza obsługuje w ruchu krajowym i międzynarodowym porty w Innsbrucku, Salzburgu, Grazu, Klagenfurcie, Linzu oraz największy - Wiedeń-Schwechat (program uprawnienia budowlane na komputer).

Atrakcyjność turystyczna Austrii jest ściśle związana z rozciągającymi się na jej obszarze wysokogórskimi pasmami Alp oraz bogatą spuścizną dziejową. Infrastruktura turystyczna jest dobrze rozwinięta i umożliwia uprawianie wszelkich form turystyki (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Gł. regionami turystyki górskiej są alpejskie kraje związkowe: Tyrol, Vorarlberg, Salzburg oraz Karyntia. W Tyrolu (zw. często krajem turystyki i alpinizmu) szczególną popularnością cieszą się liczne ośrodki narciarskie; najbardziej znane to: Sankt Anton w Alpach Lechtalskich, Sólden, Vent, Obergurgl i Hoc hgurgl w Alpach Oetzlalskich, Hintertux w Alpach Zillerlalskich, Serfaus, Ried in Oberinntal i Ladis w dolinie górnego Innu, Matrei in Osttirol, Sankt Johann in Walde we wsch. Tyrolu. Większość z tych miejscowości to zarazem bazy wypadowe do wędrówek górskich. Najważniejszym miastem regionu jest Innsbruck miejsce olimpiad zimowych w 1964 i 1976, z dobrze rozwiniętą infrastrukturą narciarską i zabytkami, z których na uwagę zasługują: Hofburg (XV i XVIII w.), kościół Franciszkanów z grobowcem Maksymiliana I najcenniejszy przykład renesansu niemieckiego, rezydencja książęca Goldenes Dachl (uprawnienia budowlane).

W pasmach górskich Vorarlbergu gł. ośrodkami turystycznymi są: Mittelberg i Riezlern w Lesie Bregenckim, Lech i Ziirs w Alpach Lechtalskich, Schruns i Vandans w Alpac h Rety- ckich, a w kraju związkowym Karyntia: Velden i Pórtschąch - miejscowości wypoczynkowe nad jeziorem Wórther, Ossiach i Steindorf nad jeziorem Ossiach, uzdrowisko z wodami siarczanowymi Bad Sankt Leonard oraz ruiny zamku Landskron w Wolfsbergu koło ViIlach (program egzamin ustny).

Po wygaśnięciu linii męskiej dynastii Babenbergów, w 12.51 Austria (1 2 I również Styria) przeszły we władanie późniejszego króla czeskiego Przemyśla II Ottokara, który zmuszony był jednak przekazać w 1278 posiadłości austriackie królowi niemiekiemu Rudolfowi I Habsburgowi, co związało losy Austrii na 640 lat z dynastii habsburski), dając równocześnie I Habsburgom podstawę terytorialne ich wzrastającej potęgi dynastycznej (opinie o programie). W XIV w. obszar Austrii został powiększony o Karyntię i Krainę (I 5 Pi), lyrold U) 5), Bryzgowię (1 568), Gorycję (I t74) i Triest (I 582). W 145 5 cesarz Fryde- ryk III nadał Austrii status arcyksięstwa, przyczyniając się do wzrostu jej znaczenia. Prowadzona przez Habsburgów polityka zręcznych mariaży doprowadziła do poszerzenia ich imperium, m.in. w 1477 uzyskali bogate Niderlandy, następnie zapewnili sobie panowanie na Ironie hiszpańskim (od 1816), a układ dynastyczny zawarły w 1515 z jagiellonami przygotował przejście w I 426 pod ich władzę także Czech i Węgier (segregator aktów prawnych).

Na skutek rozbieżnych interesów, cizie liczne kraje wchodzące w skład imperium, w I T21 posiadłości Habsburgów zostały podzielone, a ich wsch. część (kraje austriackie, częściowo niemieckie oraz przyszłe dziedzictwo po czesko-węgierskich Jagiellonach), która przeszła do historii jako państwo I Habsburgów, otrzymał Ferdynand I (cesarz od I 556; od lego roku korona cesarska stała się taktycznie dziedzic zna w austriackiej linii I Habsburgów); pozostałe ziemie zatrzymał Karol V. Po objęciu ironu węgierskiego jednym z gł. problemów zewnętrznych państwa Habsburgów stała się walka z Turcji, która podbiła w I 524 znaczną część Węgier z Bud.), oblegając także Wiedeń oraz plądrując kraje rdzennie austriackie (promocja 3 w 1).