Izolowanie mostów

Przy izolowaniu mostów i przepustów, jeśli wodę odprowadza się poza przyczółki, należy zarówno izolację, jak i warstwę ochronną doprowadzać do górnej części przyczółka. Wkładki (papowe) zasadniczo powinny być układane pod kątem prostym (poprzecznie) do osi mostu (program uprawnienia budowlane na komputer).
Na powierzchniach pionowych lub do nich zbliżonych zaleca się układanie wkładek pasami pionowymi.

Jeżeli izolacja składa się z dwóch wkładek specjalnych, to pas górnej wkładki należy w stosunku do pasa dolnej wkładki przesunąć o połowę szerokości zwoju. Styki poprzeczne trzeba również przestawić. Górny pas należy przylepić do dolnego za pomocą warstwy lepiku o grubości 1 do 2 mm, analogicznie jak dolną warstwę do zagruntowanej powierzchni budowli (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Schemat izolacji ciężkiej z wkładkami z papy lub juty impregnowanej asfaltem. Orientacyjnie można przyjąć, że grubość warstwy gruntującej wynosi 0,5 mm, powłoki z lepiku na warstwie gruntującej 1,0 mm, powłoki z lepiku na dolnej powierzchni wkładki z papy lub juty impregnowanej asfaltem 1,0 mm, pierwszej wkładki ok. 3,0 mm (uprawnienia budowlane).

Przed nałożeniem każdej następnej wkładki należy poprzednią i następną wkładkę pokryć warstwami lepiku o grubości 1,0 mm. Grubość wkładki wynosi ok. 3,0 mm. Ponadto na ostatnią warstwę wkładki nakłada się powłokę z lepiku o grubości ok. 1,5 mm. Potrzebna ilość lepiku na tę ostatnią górną powłokę powinna wynosić ok. 1,5-P2,0 kg/m2.
Jeżeli izolacja składa się z większej ilości warstw wkładek niż dwie, to styki należy odpowiednio poprzestawiać. Styki w poszczególnych warstwach przy dwóch, trzech i czterech warstwach wkładek.

Nie należy nalepiać poszczególnych warstw wkładek w kierunkach wzajemnie prostopadłych, gdyż daje to gorszą szczelność i utrudnia pracę (program egzamin ustny).

Warstwa lepiku

Na najwyższej warstwie nakłada się jako zakończenie powłokę z lepiku Przed zakończeniem robót należy krawędzie posmarować lepikiem asfaltowym. W niektórych państwach, jak np. w Szwajcarii, wykonuje się papę w ten sposób, że na całej długości rolki pozostawia się boczny pas o szerokości 10 cm nie pokryty posypką mineralną, przeznaczając jego powierzchnię na zakładki; daje to lepsze wyniki przy zlepianiu arkuszy.
Wkładki z papy bez powłoki, juty impregnowanej lub innych tkanin impregnowanych układa się na izolowanych obiektach analogicznie jak wkładki specjalne. Papy bez powłoki są lżejsze od pap obustronnie powlekanych, dzięki czemu nakładanie ich przy powierzchniach wysokich ścian pionowych lub stromych jest łatwiejsze (opinie o programie).

Ogólna ilość lepiku, jaką zużywa się w przypadku zastosowania pap bez powłok jako wkładek, nie powinna być mniejsza od ilości, jaką zużywa się przy zastosowaniu wkładek z pap obustronnie powlekanych. Styki należy względem siebie przestawiać i wykonać w sposób poprzednio opisany. Lepik może być stosowany na zimno lub na gorąco.
Przy nalepianiu wkładek za pomocą lepików na gorąco należy smarować niezbyt duże powierzchnie, aby przed nalepieniem nie uległy one ostudzeniu.

Grubość pojedynczej warstwy lepiku powinna wynosić 1 do 2 mm. Warstwa o grubości ok. 1 mm na powierzchni 1 m2 waży ok. 1 kg i należy szczególnie uważać, aby potrzebna ilość lepiku istotnie została zużyta. Jakakolwiek oszczędność nie powinna mieć tu miejsca (segregator aktów prawnych).
Warstwa lepiku powinna być możliwie stałej grubości. Pozostawienie miejsc nie powleczonych lepikiem jest niedopuszczalne.

Izolacje przed wodą naporową powinny być ułożone od strony nacisku wody i tworzyć szczelne naczynie składające się z dna i ścian wystających ponad poziom wody gruntowej.
Zgodnie z zaleceniami przy głębokości 3,(H-3,5 m poniżej zwierciadła wody stosuje się 3 warstwy papy asfaltowej,, a przy większej głębokości od 4 do 6 warstw. Papy powinny być na całej powierzchni przylepione do konstrukcji i ze sobą w ten sposób, aby dolna i górna powierzchnia były powleczone lepikiem (promocja 3 w 1).