Jakość betonu

Jakość betonu, wyrażona jego cechami wytrzymałościowymi, wpływa na grubość nawierzchni, czemu dają wyraz przepisy ustalające wymagania, jakim powinien odpowiadać beton drogowy pod względem swoich cech fizycznych i mechanicznych.
Właściwości klimatu, a głównie wahania temperatur w ciągu doby i roku, mają również bardzo poważny wpływ na grubość płyty (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jedno- lub dwuwarstwowość nawierzchni jest bardzo istotnym czynnikiem, mającym wpływ na grubość i koszty nawierzchni. Jednowarstwowe nawierzchnie wykonuje się z jednolitej masy betonu nawierzchniowego odpornego na niszczące działanie wpływów atmosferycznych i ruchu drogowego. W dwuwarstwowych nawierzchniach część dolną, znacznie grubszą, o słabszym kruszywie wykonuje się zwykle ze żwiru i piasku lub pospółki, a część górną, cieńszą, tzw. warstwę ścieralną, o grubości od 3 do 7 cm - z masy betonowej jak w nawierzchniach jednowarstwowych. Z punktu widzenia kosztów, nawierzchnie dwuwarstwowe wykazują niższe koszty materiałów, natomiast jednowarstwowe niższe koszty robocizny i sprzętu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Organizacyjnie dogodniejsze są nawierzchnie jednowarstwowe. Obecnie przeważa pogląd, iż nowoczesne wykańczarki dają gwarancję dobrego zagęszczenia masy betonowej w nawierzchni na łącznej grubości, a oszczędności osiągane przy jednowarstwowym wykonawstwie w postaci robocizny i sprzętu są znacznie większe niż oszczędności materiałowe przy dwuwarstwowym wykonaniu. Ustalając grubość nawierzchni betonowej w sposób doświadczalny na podstawie istniejących nawierzchni, należy pamiętać, aby były brane pod uwagę wszystkie ww. czynniki.
Zmniejszenie grubości nawierzchni betonowej można uzyskać przez:
- podwyższenie jakości betonu, głównie wytrzymałości na zginanie,
- zapewnienie jednorodności podłoża gruntowego i podnoszenie jego nośności, np. drogą stabilizacji,
- zastosowanie sprężania betonu (uprawnienia budowlane).

Boczne ograniczenie przekroju

Podane w tablicy grubości odnoszą się do obciążenia na pojedynczą oś samochodu 8 T albo 14,5 T na oś bliźniaczą (program egzamin ustny). Poza tym grubości dotyczą nawierzchni jednowarstwowych, w przypadku zastosowania nawierzchni dwuwarstwowej należy grubość zwiększyć o 2 cm, przy czym grubość warstwy górnej powinna wynosić co najmniej 5 cm. Wszelkie odstępstwa od zaleceń wymagają szczegółowych uzasadnień w postaci obliczeń i badania gruntu. Kształt. Jezdnia nawierzchni betonowej na odcinkach prostych ma kształt przekroju poprzecznego w zasadzie dwuspadowy (daszkowy). Wyjątek stanowią przekroje typu autostradowego lub przekroje innych dróg i ulic o oddzielnych jezdniach dla każdego kierunku ruchu, które z reguły są jednospadowe (kształt pulpitowy) (opinie o programie).

Kształt jednospadowy posiadają również jezdnie w terenach górskich na trasach stokowych dla zwiększenia bezpieczeństwa ruchu. Na odcinkach łuków poziomych stosuje się również z reguły kształt jednospadowy. Tak więc w przekroju poprzecznym jezdnia nawierzchni betonowej od góry ograniczona jest linią prostą o nachyleniu w jednym kierunku lub załamaną w formie daszka dwuspadowego. Boczne ograniczenie przekroju od zewnątrz stanowi z reguły pionowa linia prosta. Przekrój od dołu ograniczony jest linią prostą zazwyczaj równoległą do linii ograniczającej przekrój od góry i w ten sposób nawierzchnia na całej szerokości posiada tę samą grubość (segregator aktów prawnych).

Doświadczenia wykazały, iż najsłabszymi częściami płyt są krawędzie zewnętrzne, stąd w niektórych krajach tendencje do ich pogrubiania o 30 do 50% w stosunku do grubości środkowej części, co można uzyskać przez zwiększenie nachylenia dolnej prostej ograniczającej przekrój płyty lub przez jej załamanie. Oba rozwiązania wymagają specjalnego przygotowania podłoża (promocja 3 w 1).

Dlatego też ostatnio we wszystkich krajach Europy, a także i w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej unika się tego rodzaju pogrubień, stosując je wyjątkowo i to tylko w cienkich (około 15 cm grubości) nawierzchniach.