Jakość sprzętu

W zakresie mechanizacji przewiduje się dalsze zmechanizowanie robót ziemnych i załadunkowych, mechanizację transportu pionowego, szczególnie w budownictwie u przemy stawionym oraz pracochłonnych robót wykończeniowych, jak tynkowanie, malowanie, szlifowanie lastrico i cyklinowanie posadzek. Należy jednak podkreślić, że dalszy postęp i szersze zastosowanie sprzętu jest głównie uwarunkowane lepszą organizacją pracy, bowiem przy złej organizacji powstają tym większe straty na budowie, im wyższa jest jakość sprzętu i jego ilość na budowie (program uprawnienia budowlane na komputer).

Należy zasygnalizować, że w dalszym ciągu w produkcji sprzętu i maszyn budowlanych nie uwzględnia się specyfiki budownictwa wiejskiego, co powoduje ograniczoną przydatność zakupionego sprzętu, który jest np. przystosowany w swoich rozwiązaniach do parametrów budownictwa miejskiego lub przemysłowego (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Jako docelowe przewiduje się osiągnięcie w roku 1965 wskaźnika usprzętowienia do 7,5 (obecnie około 5). Konieczne jest dalsze rozszerzenie stosowania murów z betonów monolitycznych, ścian wielowarstwowych ocieplonych oraz wielko i średniowymiarowych bloków z betonów komórkowych. Należy jednak uwzględnić konieczność wykorzystywania zasobów materiałów miejscowych oraz mieć na uwadze fakt dużego nasycenia rynku cegłą, której produkcja nie może być nie brana pod uwagę (uprawnienia budowlane).

Przewiduje się dalszą oszczędność drewna, które w budownictwie wiejskim ciągle jeszcze jest jednym z podstawowych materiałów konstrukcyjnych (program egzamin ustny). Zamierzenia idą w kierunku szerokiego stosowania rur stalowych na rusztowania i stemple, zastąpienia form drewnianych w prefabrykacji stalowymi oraz dalszego wprowadzenia płyt wiórowych, paździerzowych, trzcinowych, łupin pilśniowych, klejonych elementów’ konstrukcyjnych (np. KPS). dźwigarów zbijanych itp.

Budownictwo wiejskie

Przy dalszym wprowadzaniu uprzemysłowionego budowmictwa, które w grupie budynków przemysłowych i rolniczych w 1965 r. powinno osiągnąć około 50° o realizowanych obiektów, konieczne jest wprowadzenie systemu specjalistycznych brygad montażowych (podobnie jak np. w NRD) oraz dalsza koncentracja inwestycji przy jednoczesnym przyspieszeniu przygotowania robot przez inwestorów, których działalność obecnie w poważnym stopniu utrudnia pracę przedsiębiorstw (opinie o programie).

Znany jest fakt, że produkcja budowlano-montażowa jest meseryjna i niepowtarzalna w sensie porównania poszczególnych budów’. Obok zmienności miejsca produkcji, innych każdorazowo warunków miejscowych, wpływem czynników atmosferycznych i zmienności procesów’ produkcyjnych, prawidłowe prowadzenie wykonawstwa budowlanego na wsi w dodatkowy sposób utrudnia specyfika budownictwa wiejskiego poprzez rozproszenie, małe kubatury i często trudne warunki komunikacyjne (segregator aktów prawnych).

Dlatego chyba podstawową sprawą będzie konieczność szczególnego zwrócenia uwagi na czynnik ludzki, który w’ tym przypadku odgrywa szczególnie dużą rolę. Budownictwo wiejskie potrzebuje obecnie ogromnych ilości fachowców o przygotowaniu inżynieryjno-technicznym jak również wykwalifikowanych, związanych z przedsiębiorstwem rzemieślników budowlanych. Sprawa ta powinna być odrębnym przedmiotem wnikliwych analiz i skutecznych decyzji dla zabezpieczenia tego najważniejszego odcinka budownictwa na wsi (promocja 3 w 1).

W wymienionym okresie nastąpiło poważne ożywienie w budownictwie wiejskim. Największe rezultaty osiągnięto w woj. warszawskim, kieleckim, lubelskim, łódzkim, rzeszowskim i krakowskim. Należy to przypisać m. in. okoliczności, że są to województwa, na których obszarze prowadzono szczególnie intensywną akcję odbudowy zniszczeń wojennych w gospodarce chłopskiej (tereny przyczółkowe). Wydatnie zwiększone w omawianym okresie dla potrzeb ludności wiejskiej dostawy materiałów budowlanych i pomoc kredytowa były kierowane wymienionych województw w stopniu wyższym niż do pozostałych województw.