Kabina z bidetem

W pomieszczeniach natrysków należy zapewnić pięciokrotną wymianę powietrza w ciągu godziny (program uprawnienia budowlane na komputer).
Obecnie obowiązujące przepisy przewidują, że w zakładach pracy, które zatrudniają na jednej zmianie 5-i-200 kobiet, należy w pomieszczeniach umywalni dla kobiet umieścić od również umożliwić prawidłową wentylację pomieszczeń. Liczba umywalek powinna odpowiadać normie: nie mniej niż jeden zawór czerpalny (z bieżącą ciepłą wodą) na 20 miejsc siedzących dzielną kabinę wyposażoną w bidet z doprowadzeniem ciepłej wody. Jeśli zakład zatrudnia większą liczbę kobiet, na każde następne 200 kobiet należy przewidzieć dodatkową kabinę (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W pomieszczeniach należy zapewnić co najmniej dwukrotną wymianę powietrza w ciągu godziny.
W zakładach produkcyjnych należy przewidzieć osobne pomieszczenia, przeznaczone tylko do spożywania posiłków w czasie pracy. Pomieszczenia takie mogą być przeznaczone do spożywania własnego posiłku albo mogą to być jadalnie z zapleczem, przeznaczone do spożywania posiłków wydawanych przez zakład pracy (np. mleka, gorącej zupy). Jadalnia powinna być tak umiejscowiona, aby zapewnić pracownikom spożywanie posiłku w pobliżu miejsca pracy. Wielkość jadalni przyjmuje się przewidując 1,1 m2 powierzchni na każdego pracownika jednocześnie spożywającego posiłek, przy czym nie może być ona mniejsza od 8 m2 (uprawnienia budowlane).

Pomieszczenie należy wyposażyć w urządzenia do podgrzewania posiłku oraz w zlewozmywak (do zmywania naczyń). Ponadto powinny się w nim znajdować stoły i krzesła (nie ławki).
Budynki wykonane metodami rzemieślniczymi realizowane były na podstawie projektów opracowywanych indywidualnie. Projekty służyły również do zamawiania materiałów budowlanych: cegły, wapna, cementu, belek, drewna, stali zbrojeniowej itp. w przewidzianej ilości i wymiarach (program egzamin ustny). Z dostarczonych materiałów rzemieślnicy wykonywali na placu budowy poszczególne elementy budynku, tj. mury, stropy, schody, więźbę dachową itp.

Wprowadzenie do budownictwa metod uprzemysłowionych wznoszenia budynków z prefabrykatów produkowanych w zakładach stacjonarnych lub poligonowych umożliwiło większą specjalizację produkcji. Jedne zakłady mogą produkować elementy ścienne, inne natomiast prefabrykaty stropów, jeszcze inne elementy schodów itp.

Koordynacja modularna

W celu zmniejszenia różnorodności produkowanych elementów, umożliwienia ich łączenia i wymiany z innymi elementami, wprowadzono modularną koordynację wymiarową w budownictwie. Umożliwiło to uruchomienie masowej produkcji, uproszczenie i ułatwienie projektowania oraz uproszczenie montażu na budowie (opinie o programie)..
Koordynacja wymiarowa jest to świadomy dobór współzależnych wymiarów przy projektowaniu, produkcji i montażu elementów, polegający na zapewnieniu ogólnej ich zgodności między sobą, z uwzględnieniem wymagań techniczno-funkcjonalnych.
Koordynacja modularna jest po prostu koordynacją wymiarową opartą o ustalony moduł, na podstawie przyjętego systemu modularnego.

System modularny jest zbiorem zasad dotyczących wzajemnego doboru elementów i ich zestawień w budynkach i budowlach w oparciu o ustalony moduł (segregator aktów prawnych).
Modułem nazywa się przyjętą jednostkę długości, której wielokrotnością są wszystkie wymiary skoordynowane elementów, a także ich zestawień w budynkach i w budowlach.
Moduł podstawowy jest modułem ustalonym i przyjętym za podstawę koordynacji wg porozumienia międzynarodowego. Wartość modułu podstawowego wynosi 10 cm (0,1 m; 100 mm, 1 dcm), oznacza się go symbolem M.

Koordynacja wymiarowa obejmuje przede wszystkim elementy produkowane masowo, jak okna, płyty stropowe i ścienne, schody, belki stropowe itp.
Przy projektowaniu budowli stosuje się koordynację wymiarową w wypadku stosowania nowych elementów przewidzianych do powszechnego użytku, jak również istniejących.
Modularne układy odniesienia buduje się w oparciu o moduł pochodny lub o różne moduły pochodne w kierunku: x, y, z (promocja 3 w 1).
Pod względem koordynacji wymiarowej elementy budynku dzielą się na: elementy modularne i zmodulowane.