Kanał wejściowy do portu

Zjawiskiem szczególnym, powodującym zapiaszczanie kanałów wejściowych do portów leżących w ujściach małych rzek, jest zasypywanie ich piaskiem niesionym przez wiatry. Zasypywanie to odbywa się najintensywniej na odcinku kanału wejściowego, przylegającego do wydm i plaży, skąd pochodzi niesiony wiatrem piasek (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ilości tego piasku są czasami tak duże, że wystarczy kilka dni silnych wiatrów z tego samego kierunku, aby zasypać kanał w sposób uniemożliwiający jego właściwą eksploatację. Walka z tego rodzaju zjawiskiem polega przede wszystkim na utrwalaniu powierzchni wydm i plaży, przynajmniej w najbliższym sąsiedztwie portu. O ile utrwalenie powierzchni wydm jest stosunkowo łatwe, o tyle opanowanie pod tym względem plaży przedstawia duże trudności. Utrwalenie wydm ma najczęściej charakter utrwalania biologicznego. Stosuje się przy tym sadzonki trawy wydmowej, zakrzewianie i na dalszą metę zadrzewianie wydm ewentualnie w postaci pasów ochronnych. Na plażach jest zwykle konieczne stosowanie płotków, a niekiedy i utrwaleń powierzchniowych w postaci okładzin i podobnych konstrukcji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wejście do każdego portu, a więc także do znajdującego się na wybrzeżu piaszczystym, powinno spełniać przede wszystkim dwa warunki ogólne: zabezpieczać port przed falą zewnętrzną oraz gwarantować bezpieczną żeglugę z dopuszczeniem jednakże zwrotów statku pod osłoną jednego z falochronów.

Te dwa nieco kolidujące ze sobą warunki wypełnia w sposób bardzo skuteczny tzw. wejście zakryte. Jeszcze lepsze zabezpieczenie przed falą stanowi wejście zakryte z wygiętym ku brzegowi falochronem głównym. Stosowanie tego rodzaju wejścia należy ograniczać tylko do bardzo niekorzystnych warunków falowania, ze względu na mniejszą jego dogodność dla żeglugi. Wejście zakryte jest także wskazane w portach położonych w ujściach rzek (uprawnienia budowlane).

Wszelkie porty

Na wybrzeżu piaszczystym należy port tak lokalizować, aby w jak najmniejszym stopniu zaburzał istniejący reżim dynamiczny brzegu. Jest to możliwe przez usytuowanie portu w miejscu początku transportu rumowiska równoległego do brzegu (program egzamin ustny).
We wszystkich innych punktach wybrzeża piaszczystego tylko port wyspowy, jeżeli jest odpowiednio zaplanowany, tak aby nie sprzyjał blokowaniu rumowiska, nie powoduje istotniejszych zaburzeń reżimu dynamicznego. Jednakże ze względu na ograniczoną wielkość takiego portu, niedoskonałe powiązanie z zapleczem lądowym i wysoki koszt budowy rozwiązanie takie nie ma zwykle praktycznie większego znaczenia (opinie o programie).

Wszelkie porty zbudowane na wybrzeżu piaszczystym i połączone z brzegiem poza punktem początku transportu rumowiska powodują zaburzenia reżimu dynamicznego brzegów, których ujemne skutki polegają na wzmożonej erozji brzegów po zawietrznej stronie portu oraz na zapiaszczaniu redy, kanału wejściowego, wejścia i niekiedy basenów portowych. Dzisiejszy stan wiedzy nie pozwala na takie zaprojektowanie układu falochronów, aby samoczynnie zapobiegały omówionym zjawiskom (segregator aktów prawnych).

Przez stosowany układ falochronów, co do którego jednakże nie można podać jakichś generalnych reguł, możliwe jest w pewnym stopniu zmniejszenie ujemnych skutków zaburzenia reżimu brzegu, spowodowanych przez budowę portu. Systematyczne, mniej lub więcej intensywne usuwanie gromadzącego się w niepożądanych miejscach rumowiska przez pogłębianie pozostaje jednak przy dzisiejszym stanie wiedzy i techniki nadal koniecznością w portach położonych na wybrzeżach piaszczystych.

Pewne udogodnienie może stanowić przy tym zamontowanie w kanale wejściowym urządzeń pogłębiarskich i przesyłowych na stałe.
Ze zjawiskiem zapiaszczania kanału wejściowego do portu można walczyć, stosując specjalne środki, jak np. baseny płuczące, lub zatrzymywanie rumowiska przed portem i przesyłanie go hydraulicznie na zawietrzną stronę portu (promocja 3 w 1).