Kierowanie praktyką projektową – kto może to robić?

W ustawie Prawo budowlane znajdują się szczegółowe regulacje dotyczące warunków zaliczenia praktyki zawodowej projektowej oraz na budowie (program na komputer). Praktyka w projektowaniu obejmuje osoby starającej się o uprawnienia budowlane w pracach projektowych. Prace te muszą polegać na bezpośrednim uczestniczeniu w tworzeniu i opracowywaniu projektów, a odbywać się mogą wyłącznie pod nadzorem osoby, która posiada odpowiednie uprawnienia budowlane (program na telefon).

Przez odpowiednie uprawnienia budowlane rozumie się uprawnienia w tej samej specjalności, o jaką stara się praktykant. Muszą one być bez ograniczeń. Osoba kierująca praktyką potwierdza jej odbycie za pomocą oświadczenia, a przebieg praktyki przedstawia w załączniku do oświadczenia, czyli w zestawieniu zbiorczym praktyki zawodowej. Nadzór nad praktyką projektową może sprawować zarówno projektant, jak i autor konkretnego projektu (program egzamin ustny).

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 4 kwietnia 2006 roku praktyka zawodowa do uprawnień budowlanych musi obejmować czynności merytorycznie związane z czynnościami, które zawodowo wykonuje osoba kierująca praktyką zawodową (opinie o programie). Oznacza to, że osoba, która ubiega się o uprawnienia do projektowania, musi w czasie praktyki wykonywać czynności związane z projektowaniem i pełnieniem samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Co więcej, według Naczelnego Sądu Administracyjnego czynności praktykanta, które wykonywane są w ramach opracowywania projektów, muszą w całości podlegać kierownictwu osoby, która kieruje danym projektem i ponosi za niego odpowiedzialność (segregator aktów prawnych).

Odmienny sposób

W związku z powyższym praktyka projektowa nie zostanie zaliczona do praktyki zawodowej na uprawnienia budowlane, jeśli będzie odbywać się wyłącznie pod nadzorem projektanta zajmującego się sprawdzaniem projektu (promocja 3  w 1). O wszystkie te kwestie warto dopytać w swojej okręgowej komisji kwalifikacyjnej, aby mieć pewność, że wykonywana praktyka na pewno zostanie zaliczona. Różne izby w odmienny sposób interpretują wspomniane orzeczenia, dlatego zawsze trzeba się upewnić, jak to wygląda w konkretnej izbie.