Kity asfaltowe

Kity asfaltowe stosowane na zimno (PN-74/B-30175) mają konsystencję plasteliny, składają się z 50-75% asfaltu i składników uplastyczniających, 20-40% wypełniaczy mineralnych, 3-6% rozpuszczalników lotnych i 2-4% środków zwiększających przyczepność. Zastosowanie kitów produkcji krajowej jest następujące: Abizol KF i Bitizol KF (tzw. kity fugowe) służą do wypełniania szczelin dylatacyjnych i do uszczelniania połączeń konstrukcji budowlanych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Zachowują plastyczność w temperaturze od -30 do +60°C, dzięki czemu mogą być stosowane w budowlach narażonych na zmiany temperatur (tunele, zbiorniki naziemne, zapory). Należący do lej grupy kit Bitizol SB służy do uszczelniania szkła i betonu, a kit Azbctol do wypełniania pęknięć i szczelin jako warstwa izolacyjna oraz do klejenia tkaniny jutowej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Emulsje asfaltowe są to zawiesiny drobnych cząstek asfaltu (do 10 jxm) w wodzie, otrzymane przez mechaniczne mieszanie asfaltu z wodą przy jednoczesnym wprowadzeniu emulgatorów (mydła sodowe lub potasowe kwasów tłuszczowych) i stabilizatorów. Do produkcji emulsji stosuje się asfalty drogowe lub przemysłowe. Zależnie od temperatury mięknienia tworzywa bitumicznego wydzielonego z emulsji rozróżnia się emulsje NT, tworzące niskotopliwe powłoki (temperatura mięknienia powłoki powyżej 50°C) oraz emulsje WT, tworzące powłoki wysokotopliwe (temperatura mięknienia powyżej 70°C). Zależnie od użytych emulgatorów rozróżnia się: anionową, kationową lub niejonową (uprawnienia budowlane).

Emulsje kationowe (szybko wiążące) stosuje się do izolacji podłoża wilgotnego oraz w niskich temperaturach otoczenia, emulsje anionowe (średnio wiążące) - przede wszystkim przy sprzyjającej pogodzie, głównie w okresie letnim, a emulsje niejonowe (wolno wiążące) - do izolacji podłoża porowatego, gdy pożądane jest wnikanie emulsji w głąb porów i szczelin i ich wypełnienie. Emulsje służą do wykonywania samodzielnych powłok izolacyjnych oraz gruntowania betonu pod izolacje bitumiczne na gorąco lub pokrycia
papowe. Emulsje NT stosuje się w warunkach, gdy temperatura otoczenia nie przekracza 30°C, a emulsje WT do 60°C (program egzamin ustny).

Asfaltowe pasty emulsyjne

Asfaltowe pasty emulsyjne do celów budowlanych (BN-76/6753-03) są trójfazowymi układami koloidalnymi, składającymi się z wody, asfaltu i glin bentonitowych. Zależnie od konsystencji rozróżnia się asfaltowe pasty emulsyjne: R - rzadkie, P - półgęste i G - gęste. Pasty te zawierają do 50% wody i do 10% bentonitu w rodzaju R, do 15% w rodzaju P i do 20% w rodzaju G. Pastę R stosuje się do gruntowania podłoża betonowego, P - do wykonania powłok, a G - do uszczelnień i jako lepiszcze bitumiczne (opinie o programie).
Do celów izolacyjnych w budownictwie oprócz asfaltów stosuje się również tworzywa sztuczne w postaci ciekłych preparatów rozpuszczalnikowych lub lateksów, plastycznych mas mineralno-żywicznych oraz folii.

Lateks kauczukowy, produkowany na bazie syntetycznych kauczuków butadienowo-styrenowych, o nazwie fabrycznej LBS-3060 (BN-75/6032-01) stanowi jednorodną ciecz koloru mlecznobiałego i konsystencji rzadkiej śmietany. Lateks LBS-3060 stosowany jest obok emulsji kationowej jako składnik powłok izolacyjnych, wykonywanych metodą natryskową (segregator aktów prawnych).
Kity kauczukowe produkowane na bazie syntetycznych kauczuków butadienowo-styrenowych są gęstymi, jednorodnymi masami o kolorze jasnoszarym lub szarozielonym, zachowującymi w sposób trwały swoje plastyczno-sprężyste cechy. Nie spływają z pionowych szczelin, odznaczają się dobrą przyczepnością do betonu, metali i tworzyw sztucznych. Mogą być stosowane do uszczelniania styków zmieniających swą szerokość w granicach ± 10%. Są odporne na zmiany temperatury w zakresie od -30 do +60°C.

Polkit S produkowany na bazie polistyrenu, plastyfikatorów, wypełniaczy i dodatków powodujących samogaśnięcie po odjęciu płomienia jest gęstoplastyczną masą koloru szarego. Odznacza się dobrą przyczepnością do betonu, stali, azbestocementu i drewna (promocja 3 w 1). Jest plastyczny w zakresie temperatur od -20 do +80°C. Służy do uszczelniania przejść kablowych w grodziach wodoszczelnych oraz gdy wymagana jest zwiększona odporność ogniowa (ścianki ogniowe, kominy, zakłady płyt dachowych).