Kity syntetyczne

Przed użyciem folii należy usunąć z niej ślady talku, zmywając go ciepłą wodą z dodatkiem mydła. Następnie należy  folię opłukać czystą wodą i wysuszyć. Folię klei się smarując klejem podłoże i spodnią powierzchnię folii („mokre do mokrego”). Sklejane powierzchnie należy łączyć ze sobą po częściowym odparowaniu rozpuszczalników (tzn. po 10-15 min) wówczas, gdy przy dotknięciu palcem klej ciągnie się w postaci nitek. Folię należy starannie dociskać do podłoża wałkiem metalowym oraz ręcznie za pomocą tamponów z czystych szmat, tak aby nie dopuścić do powstawania pęcherzy. Arkusze folii oppanolowej należy łączyć na zakłady szerokości ok. 50 mm, klejąc je również klejem do oppanolu C (program uprawnienia budowlane na komputer).

Folię oppanolową, stanowiącą izolację przeciwwodną, należy chronić przed uszkodzeniem mechanicznym podobnie jak izolację z normalnej folii z PCW. Natomiast gdy izolacja z folii oppanolowej ma stanowić cieczoszczelną izolację chemoodporną, należy na niej bezpośrednio wykonać chemoodporną wykładzinę lub obmurówkę z ceramiki kwasoodpornej na kitach syntetycznych chemoodpornych. Nie należy do tego celu używać kitów asfaltowych chemoodpornych stosowanych na gorąco (np. Bikolitu, Montolitu) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W przypadku stosowania importowanych folii z tworzyw sztucznych należy przed przystąpieniem do wykonywania izolacji z tych materiałów bezwzględnie zapoznać się z wytycznymi wykonawczymi producenta (uprawnienia budowlane). W razie zmian w technologii wykonywania izolacji powinny one być przekonsultowane z odpowiednią placówką naukowo-badawczą lub zaaprobowane przez producenta materiałów.Istotnym elementem zabezpieczenia budowli przed wodą jest prawidłowe i trwałe uszczelnienie wszelkiego typu szczelin dylatacyjnych (dylatacji konstrukcyjnych i dylatacji podłoża pod izolacje) oraz zabezpieczenie warstw izolacji ciągłej przed uszkodzeniem w obrębie dylatacji.

Uszczelnianie dylatacji

Uszczelnianie dylatacji za pomocą taśm dylatacyjnych z PCW. Taśmy dylatacyjne z uplastycznionego PCW należy stosować do uszczelniania dylatacji konstrukcyjnych w obiektach takich, jak: baseny i zbiorniki, kanały, jazy, śluzy, zapory wodne itp., wykonywanych z wodoszczelnego betonu (program egzamin ustny). Wszystkie trzy produkowane obecnie rodzaje taśm przeznaczone są do wbetonowywania. Dobór rodzaju taśm należy uzależniać przede wszystkim od wielkości ciśnienia wywieranego przez słup cieczy, jakiemu będzie ona poddawana w czasie ekploatacji. Zakres stosowania poszczególnych rodzajów taśm.

Taśmy nr 0 szerokości 115 mm mogą być również stosowane do zabezpieczania szczelności betonu w miejscach przerw roboczych w betonowaniu. Taśmy dylatacyjne z PCW mogą być stosowane w środowisku wód naturalnych, a także w środowisku roztworów kwasów, ługów i soli, rozcieńczonych oraz o średnim stężeniu. Stała temperatura eksploatacji taśm nie może być wyższa niż 35°C (opinie o programie).

Nie należy ich stosować w miejscach narażonych na działanie rozpuszczalników organicznych (np. benzenu, benzyny itp.) oraz na bezpośrednie uszkodzenia mechaniczne, takie jak przebicia ostrymi prętami itp. Roboty związane z uszczelnianiem taś mami z PCW dylatacji w obiektach budowlanych powinny być wykonywane w temperaturze otoczenia nie niższe niż 5°C (segregator aktów prawnych).

W uzasadnionych technicznie przypadkach dopuszcza się prowadzenie obetonowywania taśm z PCW w temperaturach niższych niż 5°C, przy zachowaniu warunków dotyczących robót betoniarskich podanych w „Wytycznych wykonywania robót budowlano-montażowych w okresie zimowym przy tempera turze do -15°C” (Instrukcja ITB nr 156 zeszyt VI. Warszawa 1973) (promocja 3 w 1).