Klify o ciągłym rozwoju

Niektórzy autorzy rozróżniają klify o ciągłym rozwoju, o chwiejnym rozwoju go powierzchni szatą roślinną, czy też wskutek umocnienia sztucznego podnóży i powierzchni klifu, czy też z innych powodów. Klify przejściowe to takie, które w stosunkowo niedługim czasie raz są czynne, raz martwe, zależnie od przeważającej tendencji na danym odcinku brzegu. W czasowej skali geologicznej zresztą wszystkie klify należałoby zaliczyć do „przejściowych”, bowiem żaden stan nie jest trwały na Ziemi, jeżeli się weźmie pod uwagę trwale postępujący proces denudacji i ruchy górotwórcze (program uprawnienia budowlane na komputer).

Nie wymaga chyba uzasadnienia teza, że na powierzchni klifu czynnego czy przejściowego nie należy budować żadnych obiektów, klify zaś martwe mogą być tylko wtedy rozpatrywane jako teren ewentualnej budowy, gdy się stwierdzi bez żadnej wątpliwości, że nie podlegają one (i nie ulegną po wybudowaniu obiektu) tzw. powierzchniowym ruchom masowym, czyli osuwiskom i wszelkim podobnym zjawiskom (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Nawet budowa czegokolwiek na powierzchni wysoczyzny w sąsiedztwie klifu bywa ryzykowna.

Najlepszą tego ilustracją jest znany kościół w Trzęsaczu, z którego pozostały dziś tylko jeszcze fragmenty murów absydy, resztę zaś pochłonęło morze w wyniku abrazji klifu położonego u stóp kościoła (uprawnienia budowlane).
W budownictwie portowym w naszych warunkach klify nie odgrywają niemal żadnej roli. Może najwyżej chodzić o ulokowanie w ich sąsiedztwie dzielnic miejskich o zabudowie luźnej, zieleńców itp. W Polsce znany jest najlepiej czynny klif Kamiennej Góry w Gdyni, mimo często podejmowanych prac konserwacyjnych, przez wiele lat nie opanowany. Dopiero budowa Bulwaru Szwedzkiego stworzyła ostatnio warunki pozwalające na definitywną zamianę klifu czynnego na klif martwy (program egzamin ustny).

Układ gruntu

Każdy z wymienionych obszarów geomorfologicznych charakteryzują również szczególne warunki wodne, które mają swój wpływ na rozwiązywanie zagadnień geotechnicznych. Warunki te mogą być proste lub powikłane, zależnie od układu warstw występujących w gruncie, a szczególnie warstw nieprzepuszczalnych, które stwarzają możność występowania jednego lub kilku poziomów wody pod ciśnieniem. Mają one bardzo istotne znaczenie głównie ze względu na konieczność dostosowania do nich systemu prowadzenia robót fundamentowych (obniżanie poziomu wody itp.) (opinie o programie).
Rozpatrzymy fundamentowanie na obszarach nizin nadmorskich jako najcharakterystyczniejszych dla terenów portowych, szczególnie w dolinach rzecznych czy polodowcowych.

Układ gruntu, jak już wspomniano charakteryzuje się tam bardzo często naprzemianległością (jedna nad drugą) warstw przepuszczalnych i nieprzepuszczalnych oraz występowaniem wody artezyjskiej pod ciśnieniem (segregator aktów prawnych).
W warunkach portowych dość częsty jest wypadek, gdy głębiej leżąca warstwa gruntów sypkich (piasków, żwirów), przykryta warstwą gruntów nieprzepuszczalnych, wychodzi niedaleko od brzegu na powierzchnię dna czy skarp akwenu. Wówczas, jeżeli strop tej warstwy znajduje się poniżej poziomu wody w akwenie, to fakt ten spowoduje pewne „napięcie” wody w niej się znajdującej, która będzie wywierała na spąg warstwy wyżej leżącej ciśnienie odpowiadające różnicy pomiędzy rzędną poziomu wody w akwenie a rzędną tego spągu.

Nad warstwą nieprzepuszczalną może zalegać również jakaś warstwa piasków czy żwirów i może zawierać własną wodę gruntową. W takim wypadku będziemy mieli do czynienia z dwoma poziomami (piętrami) wody gruntowej: górnym wody swobodnej i dolnym wody pod ciśnieniem (promocja 3 w 1).

W takich warunkach ciśnienie wody dolnego piętra może być nieraz lokalne, bardzo często bowiem istnieje wiele połączeń pomiędzy dolną a górną warstwą wodonośną, często też warstwa nieprzepuszczalna rozdzielająca oba piętra ma ograniczony zasięg i niedaleko badanego miejsca może już nie istnieć.
Podłoże zasadniczo wodoprzepuszczalne podzielone jest na szereg pięter wodonośnych, częściowo „napiętych”, dzięki przewarstwiającym je rozległym warstwom gruntów nieprzepuszczalnych.