Konfliktowość wielu procesów

Strategia ta ma charakter wielofazowy, zakładając sekwencyjność działań dla uzyskania kolejnych efektów:

1. zahamowania postępującej degradacji podstawowych elementów środowiska oraz niekorzystnych procesów środowiskowych (program uprawnienia budowlane na komputer),
2. osiągnięcia względnej równowagi środowiskowej w podstawowych układach przyrodniczych,
3. aktywnego wykorzystania walorów środowiska w kształtowaniu rozwoju zrównoważonego i harmonizowaniu zagospodarowania z uwzględnieniem cech środowiska (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Program zagospodarowania Wisły i jej ekoregionu powinien obejmować system obszarów problemowych mających złożone struktury wewnętrzne oraz pozostających ze sobą we wzajemnych relacjach i powiązaniach na różnych poziomach ich wewnętrznej struktury. Podstawowym warunkiem jego skuteczności będzie odniesienie ustaleń do systemu terytorialnego funkcjonowania państwa i społeczeństwa na wszystkich poziomach organizacji przestrzennej (uprawnienia budowlane).

W tej warstwie program winien uwzględniać funkcjonowanie systemu terytorialnego oraz konieczność ścisłego wiązania podstawowych poziomów: krajowego, regionalnego i lokalnego. Ze względu na sprzeczności interesów i konfliktowość wielu procesów, istotne znaczenie będzie mieć poziom regionalny. Jego zadaniem będzie godzenie interesu krajowego z interesem lokalnym (program egzamin ustny).

Struktura programu

Podstawową strukturę programu tworzą:

• Kompleksowe i interdyscyplinarne rozpoznanie stanu i struktury środowiska przyrodniczego Wisły i jej ekoregionu:
• Struktura przestrzenno-funkcjonalna środowiska przyrodniczego.
• Wielkość i rodzaj potencjału przyrodniczego.
• Stan zagrożenia środowiska i jego długookresowe prognozy.
• Kryteria ekologiczne gospodarowania (opinie o programie).
• Ocena społeczno-gospodarczej roli i funkcji Wisły i jej ekoregionu na tle prognozy najbardziej prawdopodobnego długookresowego rozwoju kraju w integrującej się gospodarczo Europie:
• Rola Wisły w bilansie wodnym i zabezpieczeniu przewciwpowodziowym kraju (przy różnych wariantach rozwiązań hydrotechnicznych).
• Funkcje Wisły i jej dorzecza w ogólnokrajowym i europejskim systemie ekologicznym i kulturowym.
• Funkcje Wisły pochodne w stosunku do jej funkcji w gospodarce wodnej kraju (transportowa, rekreacyjna, energetyczna).
• Identyfikacja potencjalnych sytuacji ekologicznie konfliktowych:
• Charakterystyka typowych sytuacji ekologicznie konfliktowych (typologia konfliktów).
• Kierunki kształtowania rozwiązań i sytuacji ekologicznie niekonfliktowych.
• Kierunki rozwiązań minimalizujących konflikty (segregator aktów prawnych).
• Opracowanie strategii zagospodarowania Wisły (w różnym stopniu uwarunkowanych ekologicznie) wobec sprzeczności, a nawet konfliktogenności jej funkcji społeczno-gospodarczych (i związanych z nimi rozwiązań technicznych zagospodarowania) z jej walorami przyrodniczymi oraz ograniczonymi możliwościami kapitałowymi gospodarki na przełomie XX i XXI stulecia:
• Wariant strategii hydrotechnicznego zagospodarowania Wisły - europejska droga wodna, źródło energii oraz inne funkcje jako pochodne (gospodarka wodna, rekreacja).
• Wariant strategii proekologicznego zagospodarowania Wisły i jej ekoregionu.
• Wybór strategii na tle prognozy najbardziej prawdopodobnego rozwoju kraju w XXI stuleciu, określenie głównych linii strategicznych zagospodarowania Wisły i jej ekoregionu skorelowanych z najbardziej prawdopodobnymi scenariuszami rozwoju kraju.
• Opracowanie projektu polityki państwa dotyczącej zagospodarowania Wisły według wybranej strategii.
• Identyfikacja problemów wymagających dalszych badań i studiów.
• Określenie programu badań i studiów związanych z realizacją strategii:
• Koncepcja ciągłego monitorowania, diagnozowania i aktualizacji strategii zagospodarowania Wisły i jej ekoregionu.
• Projekt programu badań i studiów (promocja 3 w 1).