Konserwacja urządzeń i przepisy bhp

Istotne znaczenie ma smarowanie we właściwym czasie pompy do betonu oraz stałe uzupełnianie smaru w towotnicach i oliwiarkach. W miarę obluzowywania się pierścieni uszczelniających w zaworach pompy należy je podciągać i co 20-30 minut uzupełniać uszczelnienia specjalnym smarem (program uprawnienia budowlane na komputer).

Poziom mieszanki betonowej w zasobnikach pomp do betonowania nie powinien wynosić więcej niż 5-10 cm ponad wał górnej mieszarki. Podczas przerw przymusowych w ruchu pompy należy co 5-^20 minut, w zależności od temperatury, włączać pompę na 3-M obrotów w celu przesunięcia mieszanki betonowej. Przy każdej dłuższej przerwie w pompowaniu mieszanki należy przewód do betonu dokładnie oczyścić i przemyć. Najlepszym sposobem czyszczenia przewodu jest przemywanie go wodą pod ciśnieniem przy użyciu wyciorów i czopów wstawionych do ogniwa przewodu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Niewłaściwa eksploatacja pomp do betonu powoduje tworzenie się zatorów i korków utrudniających działanie urządzeń. Ażeby zapobiec powstawaniu korków, należy:
- przyjmować do pompowania mieszankę o ustalonym składzie,
- nie zatrzymywać mieszanki betonowej na siatce wibrującej dłużej niż kilka minut,
- unikać stosowania odgałęzień przewodu pod kątem 90° i mniejszym,
- stosować izolację przewodu w celu przeciwdziałania nadmiernemu nagrzaniu,
- dokładnie czyścić pompy i przewody,
- przeprowadzać betonowanie w niezbyt wysokiej temperaturze otoczenia (uprawnienia budowlane).

W przypadku stwierdzenia obecności korka w przewodzie należy go usunąć przez rozmontowanie danego ogniwa. Niedopuszczalne są natomiast próby przepychania korka przez uruchomienie w tym celu pompy do betonu z uwagi na zagęszczenie mieszanki betonowej i dalsze powiększenie wymiarów korka (program egzamin ustny).

Obciążenia statyczne i dynamiczne

Przy wykonywaniu robót betonowych z zastosowaniem pomp powinny być przestrzegane przepisy bhp, stosowane przy robotach budowlanych. W szczególności należy przestrzegać, aby:
- pomosty służące do przeładunku mieszanki betonowej z samochodów były obliczone na wszelkie obciążenia statyczne i dynamiczne,
- dookoła pompy były pozostawione przejścia o szerokości co najmniej 1,0 m,
- wszystkie przekładnie i poruszające się części były ogrodzone (opinie o programie),
- nie eksploatować pompy do betonu bez sprawnie działającej sygnalizacji dzwonkowej, świetlnej lub połączenia telefonicznego,
- nie tłoczyć mieszanki w przypadku powstania silnych zatorów, gdyż to może doprowadzić do uszkodzenia przewodu lub pompy i stworzyć zagrożenie bezpieczeństwa obsługi,
- nie czyścić przewodów sprężonym powietrzem, gdyż wymaga to specjalnych środków ostrożności.

Idea przewodnia wynalazku Billnera, tzn. zabiegu próżniowania1) (odpowietrzania) dzisiaj stosowanego, była następująca: do ułożenia betonu w formach jest potrzebny pewien nadmiar wody w stosunku do potrzebnej dla hydratacji cementu; dla polepszenia jednak właściwości betonu współczynnik wodocementowy powinien być jak najmniejszy. Stąd wniosek, że należy ułożyć w formach beton odpowiednio plastyczny, a po jego ułożeniu odciągnąć nadmiar wody. Sposób ten różni się więc zasadniczo od innych, które przedtem, usiłowano wprowadzić. Polegały one na działaniu próżni na beton znajdujący
się w betoniarce lub też w osobnych zasobnikach.

Uzyskiwano też polepszenie właściwości betonu przez zmniejszenie w nim ilości wody i zabetonowanie materiału w stanie wewnętrznego podciśnienia w stosunku do atmosferycznego, co w efekcie dawało zagęszczenie betonu i polepszenie jego struktury wewnętrznej, ale zrezygnowano z zalety lepszej urabialności betonu, a więc zmniejszenia pracy zagęszczacza. Sposób ten nie doczekał się zastosowania w praktyce tak ze względów ekonomicznych, jak i technicznych (segregator aktów prawnych).
W dążeniu do uprzemysłowienia robót betonowych na pierwszy plan wysunęły się te korzyści, które związane są ze skróceniem cyklu produkcyjnego, wynikające z faktu, iż beton odwodniony po ułożeniu w formach wykazuje bezpośrednio po zabiegu próżniowania wytrzymałość pozwalającą na natychmiastowe rozdeskowanie jego powierzchni bocznych nawet do wysokości 5 m.

Z punktu widzenia organizacji robót metoda próżniowania wykazuje wszystkie zalety prefabrykacji, jest nawet korzystniejsza z uwagi na zachowanie monolityczności konstrukcji i możliwość wykluczenia ciężkiego transportu (promocja 3 w 1).