Kontrakcja

W procesie twardnienia zaczynu cementowego następują w betonie odkształcenia objętościowe, które wpływają na strukturę i niektóre właściwości stwardniałego materiału. Do ich liczby należą: kontrakcja, skurcz i pęcznienie, a także odkształcenia przy twardnieniu. Zjawisko kontrakcji polega na tym, że w procesie hydratacji cementu sumaryczna objętość, zajmowana przez fazę stałą i ciekłą, zmniejsza się. Tłumaczy się to zagęszczeniem wody chemicznie związanej, jak również jej adsorpcją na powierzchni ziaren cementowych i kryształów nowo utworzonych produktów, kosztem zagęszczania wody w cienkich warstwach absorpcyjnych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ściskanie sumarycznej objętości zachodzi wewnątrz układu i mało odbija się na zewnętrznej objętości twardniejącego zaczynu cementowego i betonu, nieznacznie ją zmniejszając. Według J. A. Nilendera skurcz betonu na skutek kontrakcji jest 5-10 razy mniejszy od skurczu wilgotnościowego, związanego z wysychaniem betonu. Należy zaznaczyć, że kontrakcja występuje również wtedy, kiedy kamień cementowy pęcznieje (przy twardnieniu w wodzie) i zajmuje większą objętość jak przedtem (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Kontrakcja cementu praktycznie nie wpływa na właściwości stwardniałego betonu. Skurcz i pęcznienie. Część wody jest pochłaniana przez powierzchnie cząstek fazy stałej, tworząc na nich otoczki wodne, o których wspomniano już w rozdz. 4. Najściślej złączona jest siłami adsorpcyjnymi monomolekularna warstwa wody, której właściwości różnią się od właściwości wody wolnej (niezwiązanej chemicznie) (uprawnienia budowlane).

Pojemność cieplna

Do właściwości tych zalicza się: zwiększona zwięzłość (w związku z czym woda adsorpcyjnie związana ma właściwości ciała sprężysto-twardego, a jej cienkie błonki o grubości do 0,lp działają rozpierająco), niezdolność rozpuszczania substancji, które rozpuszczają się w zwykłej wodzie, przewodność elektryczna praktycznie równa zeru i jednostkowa pojemność cieplna mniejsza od jedności. Następne warstwy wody adsorpcyjnie związanej utrzymują się ze słabnącą siłą i ich właściwości stopniowo zbliżają się do właściwości wody wolnej. Grubość wielocząsteczkowej warstwy wody adsorpcyjnej jest równa kilkuset średnicom jej cząsteczek (program egzamin ustny).

Przy powstawaniu żelu w wyniku tworzenia się struktury okazuje się, że część wody jest zamknięta w odstępach między cząsteczkami żelu. Taka woda, zwana strukturalną, utrzymuje się w komórkach z reguły mechanicznie (z wyjątkiem warstwy jednocząsteczkowej, gdzie jest ona związana siłami adsorpcji) i łatwo uchodzi przez odparowanie. W mikroporach i mikrokapilarach (o promieniu poniżej 0,lfi) może być obecna słabo związana woda kapilarna, w makroporach i makrokapilarach znajduje się woda w stanie wolnym (opinie o programie).

Kurczenie się stwardniałego zaczynu cementowego i betonu stanowi proces fizykochemiczny związany z ich wysychaniem przy braku równowagi hydrometrycznej z otaczającą atmosferą (skurcz wilgotnościowy), kontrakcją (skurcz kontrakcyjny) i karbonizacją (skurcz karbonizacyjny). Największe znaczenie ma skurcz wilgotnościowy (segregator aktów prawnych).

Wyparowanie wody niezwiązanej nie powoduje zmiany objętości twardniejącego zaczynu lub betonu. Kiedy zaczyna się wydzielanie wody kapilarnej, a tym bardziej związanej strukturalnie i adsorbowanej, cząsteczki fazy stałej złożonej z kryształów ultramikroskopijnych zbliżają się ku sobie, zmniejsza się grubość błonek wodnych i kurczy się objętość stwardniałego zaczynu cementowego, co przejawia się na zewnątrz w kurczeniu się próbki lub wyrobu betonowego.

Wskutek odporności na kurczenie się, jaką wykazują kruszywa gruboziarniste i zbrojenie, powstają naprężenia wewnętrzne - ściskające w kruszywie i w zbrojeniu oraz rozciągające w stwardniałym zaczynie cementowym. W wyniku tego ziarna kruszywa i pręty stali zbrojeniowej są ściskane, co wzmaga przyczepność do nich zaczynu cementowego. Na tym polega dodatni skutek skurczu (promocja 3 w 1).