Korund

Korund jest minerałem podwójnie załamującym światło. Jego współczynniki załamania światła wynoszą: n„ = 1,763 1,772, ne = 1,579 - 1,768, podwójne załamanie światła jest nieznaczne (0,008), charakter optyczny ujemny. Dyspersja światła w korundzie jest słaba (0,018), dlatego też rubiny i szafiry mają stosunkowo niewielki ogień w porównaniu z diamentem i niektórymi innymi kamieniami szlachetnymi (program uprawnienia budowlane na komputer).
Korund, zwłaszcza o barwach ciemniejszych, odznacza się silnym dychroizmem. W rubinie występują barwy ciemnoczerwone i bladoczerwone, w szafirze niebieska i żółtawoniebieska. Zjawisko dychroizmu występuje najwyraźniej w kierunkach prostopadłych do głównej osi kryształów; jego stopień zależy od barwy kamienia (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Niektóre korundy, podobnie jak aleksandryt, wykazują pewną różnicę barw w świetle dziennym i sztucznym. W innych odmianach występuje zjawisko asteryzmu, spowodowane obecnością drobnych wrostków (inkluzji) lub wewnętrzną strukturą kamieni. Stwierdzono, że przyczyną asteryzmu w rubinach są drobne włoskowate kryształki rutylu, w szafirach puste kanaliki. Są one prawidłowo i przecinają się pod kątem 120°. Rubiny : szafiry, w których występują takie „gwiazdy” nazywane są gwiaździstymi (uprawnienia budowlane).

Właściwą barwą rubinów jest barwa ciemnoczerwona, niekiedy purpurowoczerwona. Najbardziej cenione są odmiany barwy czerwonej z lekkim odcieniem niebieskawym; barwę tę określa się zaraz jako czerwień krwi gołębia (ang. pigeons-blood red, niem. Taubenblut). Barwę taką mają rubiny z Birmy, natomiast rubiny z Cejlonu są zwykle nieco jaśniejsze i mają odcień brunatnawy spowodowany domieszką chromu i żelaza.
Korundy bezbarwne zwane są białymi szafirami, czyli leukoszafirami, a zabarwione na niebiesko lub inaczej określa się jako szafiry (program egzamin ustny).

Mogą być one żółte, złote lub zielone; bywają nawet szafiry różowe. Odmiany czerwonożółte od dawna nazywane są padparadża. Najbardziej cenioną barwą szafirów jest barwa o odcieniu bławatka, nazywana często błękitem kaszmirskim. Barwę taką mają szafiry z Kaszmiru, Birmy i Syjamu. Szafiry cejlońskie są jaśniejsze, a szafiry australijskie znacznie ciemniejsze, nieraz o odcieniu zielonawym (opinie o programie).

Rozmieszczenie barwy

Rozmieszczenie barwy u szlachetnych odmian korundu nie zawsze jest równomierne. Zdarzają się smugi i pasy o odmiennych odcieniach. Naprzemianległe pasy ciemnoniebieskie i bezbarwne występują zwłaszcza w szafirach australijskich. W takich przypadkach szlifierze umieszczają najsilniej zabarwioną część kamienia na wierzchniej części szlifu, a bezbarwną od spodu. Tak odmiennie zabarwione kamienie można niekiedy mylnie uważać za dublety czyli sztucznie sporządzone kamienie składające się z 2 części. Bardzo rzadko w złożach cejlońskich występują kamienie zabarwione częściowo na niebiesko, a częściowo na czerwono (segregator aktów prawnych).

Obserwacje mikroskopowe wykazują obecność w szlachetnych odmianach korundu wielkiej ilości wrostków (inkluzji). Na tej podstawie można w wielu przypadkach określić pochodzenie kamienia oraz odróżnić kamienie prawdziwe od syntetycznych, które zawierają charakterystyczne okrągławe smugi, a często także pęcherzyki powietrza. Najczęściej spotykanymi wrostkami w naturalnych korundach są igiełkowate kryształki rutylu nadające kamieniom wygląd jedwabisty.

Szczególnie pospolite są one
w korundach z Birmy i one często skupienia w postaci gwiazd. W kamieniach cejlońskich rutyl występuje w formie bardzo wydłużonych igiełek, przechodzących nieraz przez cały kamień, nierzadko spotyka się również wrostki cyrkonu. W rubinach z Birmy oprócz wrostków rutylu występują drobne, ośmiościenne kryształy spinelu. Podobne wrostki są w szafirach północnoamerykańskich występujących w stanie Montana.

Bardzo rozpowszechnione w szlachetnych odmianach korundu są inkluzje cieczy (promocja 3 w 1). Szczególnie w korundach cejlońskich występują one bardzo obficie w różnorodnej postaci. Jedwabisty, tak bardzo ceniony wygląd szafirów kaszmirskich jest wywołany obecnością wrostków tworzących w środku kamieni rodzaj niewyraźnej mgiełki.