Koszty opakowań prefabrykatów

Najlepiej znoszą wszelki transport elementy sprężone. Dzięki sprężeniu wpływ właściwej betonowi kruchości zostaje wyeliminowany, a uszkodzenia elementów w czasie transportu i przeładunków zredukowane do minimum (program uprawnienia budowlane na komputer). Pod tym względem elementy sprężone nie ustępują stalowym. Większe uszkodzenia wykazują prefabrykaty z betonu zwykłego, największe zaś z betonów lekkich. Szczególnie czułe na transport są elementy z pianobetonów, ze względu na niskie wytrzymałości, na ogół nie przekraczające 25 kG/cm2.

Ze względu na nadmierne straty przy transporcie i przeładunkach i wysokie koszty opakowań prefabrykaty pianobetonowe w większości przypadków wykonywane są na placu budowy.
Koszty opakowań prefabrykatów na czas transportu są jednym z najniekorzystniejszych czynników związanych nierozdzielnie z prefabrykacją w zakładach stałych.
Podstawowym celem utworzenia przemysłu prefabrykacji jest obniżenie kosztów konstrukcji budowlanych (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Masowa lub seryjna produkcja fabryczna jest w każdej dziedzinie techniki tańsza od rzemieślniczej i budownictwo nie stanowi tu wyjątku.

Obniżenie kosztów konstrukcji budowlanych przez utworzenie przemysłu prefabrykacji może być osiągnięte tylko przy uzyskaniu przewagi pod względem ekonomicznym czynników korzystnych nad ujemnymi. Jak wykazało doświadczenie, zarówno naszego kraju, jak i innych państw, uzyskanie tej przewagi otrzymuje się przez: rozbudowę sieci zakładów prefabrykacji, typizację konstrukcji, ograniczenie ilości rodzajów wytwarzanych elementów i umasowienie produkcji, rozwój produkcji sprzętu montażowego i transportowego oraz wyposażenie techniczne zakładów, wysoki poziom organizacji produkcji w zakładach i organizację robót montażowych na placach budowy (uprawnienia budowlane).
Rozbudowa sieci zakładów stałych ma wielkie znaczenie nie tylko z uwagi na ilościowe zwiększenie zasięgu stosowania konstrukcji prefabrykowanych, lecz również ze względu na potanienie produkcji z powodu skrócenia i usprawnienia transportu prefabrykatów z zakładów na budowę. Przy odpowiednio gęstej sieci wzrastają możliwości i korzyści stosowania transportu samochodowego, bardziej elastycznego od kolejowego i docierającego w wielu przypadkach bliżej do placu budowy (program egzamin ustny).

Typizacja konstrukcji i umasowienie produkcji

Typizacja konstrukcji i umasowienie produkcji jest podstawą uzyskania niskich jej kosztów. Projekty indywidualne wymagają stosowania coraz to innych form, w tych przypadkach z reguły drewnianych, a więc nieekonomicznych, a także coraz to innych metod produkcji (opinie o programie).
Czynnikiem decydującym o niskich kosztach produkcji jest należyte zaopatrzenie w sprzęt oraz wysoki poziom organizacji pracy w zakładzie, jak też i przy montażu na budowie. Podobnie, jak w każdej innej produkcji przemysłowej, brak lub niedostateczna sprawność jednego z ogniw przemysłu prefabrykacji na przestrzeni od początkowego stadium formowania prefabrykatów aż do ich umiejscowienia w konstrukcji przekreśla wiele z korzyści tego przemysłu.

Tak np. brak sprzętu wyładowczego w chwili przybycia transportu prefabrykatów na bocznicę budowy powoduje przestoje wagonów lub zmusza do wyładunku ciężkich elementów metodami prymitywnymi, co powoduje uszkodzenia lub niszczenie prefabrykatów.
Porównanie kosztów konstrukcji prefabrykowanych wykonywanych w zakładach stałych z kosztami konstrukcji wykonywanych metodami tradycyjnymi na budowie kształtuje się w rozmaitych krajach bardzo różnie. Porównanie takie jest uzależnione nie tylko od stopnia masowości i poziomu organizacji prefabrykacji, lecz również od wzajemnego stosunku cen materiałów, robocizny i energii mechanicznej. Można jednak stwierdzić ogólnie, że w każdym przypadku, gdy prefabrykaty mają charakter masowy i zostały dobrze zaprojektowane, a organizacja produkcji została należycie opanowana, koszty konstrukcji prefabrykowanych powinny być niższe od odpowiednich konstrukcji tradycyjnych (segregator aktów prawnych).

W Polsce ceny prefabrykatów wykonywanych w zakładach stałych są jeszcze w większości przypadków wysokie. Prefabrykowane konstrukcje przemysłowe są droższe od tradycyjnych od około 50 do około 100%. Dotyczy to jednak prefabrykatów nie mających charakteru masowego. Takie jednak konstrukcje prefabrykowane, jak np. stropy typu DMS, które są u nas produkowane od 1947 roku i których produkcja ma charakter masowy i jest od dawna całkowicie opanowana, są tańsze o około 10% od stropów typów tradycyjnych (promocja 3 w 1).