Kotły posadowione na fundamentach ramowych

Kotły posadowione na fundamentach ramowych charakteryzują się odżużlaniem z poziomu niższego od poziomu nawęglania. Są to zazwyczaj duże kotły centralnego ogrzewania i kotły wytwarzające parę technologiczną dla zakładów przemysłowych, jak np. kotły typu PLM 1,25-2, PLM 2,5-2, WLM 1,25-2, WLM 2,5-2, WLM 5, OR, OSR, OKR itp. (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wymienione typy kotłów wymagają wykonania fundamentu w postaci przestrzennej ramy żelbetowej, posadowionej na płycie dolnej fundamentu. Konstrukcja nośna tego rodzaju fundamentów powinna zapewniać bezpieczne przenoszenie obciążeń na grunt oraz spełniać warunki wytrzymałościowe. Jeden z prostszych fundamentów ramowych (czterosłupowy) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Kotły posadowione na fundamentach ścianowych stosowane są w tych samych przypadkach co kotły wznoszone na fundamentach ramowych. Ze statycznego punktu widzenia na fundamentach tych można wydzielić: żelbetową płytę fundamentową, podłużne ściany nośne i żelbetowy ruszt płaski, dostosowany do konstrukcji kotła (uprawnienia budowlane).

Prawidłowe zaprojektowanie fundamentu kotła wymaga skompletowania danych wyjściowych, do których w pierwszym rzędzie należą:
a) rysunki gabarytowe kotła, z ustaleniem wymiarów wszystkich szczegółów mających wpływ na kształt fundamentu,
b) ustalenie rozkładu i wielkości obciążeń stałych i ruchomych, z podaniem punktów lub powierzchni ich przyłożenia,
c) ustalenie rozkładu temperatur na poszczególne części składowe fundamentu,
d) dokładne dane o urządzeniach pomocniczych, jak np. o wentylatorach, napędzie rusztu, trasach przewodów powietrznych, usytuowaniu podestów obsługowych, sposobie odżużlania podestów obsługowych, sposobie odżużlania kotła itp.

Obliczenie fundamentów płytowych sprowadza się zazwyczaj do dwóch następujących czynności:
a) sprawdzenie nacisków rzeczywistych na grunt i porównanie ich z naprężeniami dopuszczalnymi,
b) zaprojektowanie grubości płyty fundamentowej z ewentualnym obliczeniem jej zbrojenia (program egzamin ustny).

Fundamenty ławowe

W obu wyżej wymienionych przypadkach można przyjmować - przy osiowo symetrycznie rozmieszczonych obciążeniach - równomierny rozkład nacisków na grunt i ustalać wartości miarodajnego momentu zginającego jak dla odwróconej belki wolnopodpartej (opinie o programie). Przy ustaleniu grubości płyty i jej zbrojenia należy uwzględniać - szczególnie przy słabej izolacji termicznej wpływ nierównomiernego jej nagrzewania, przyjmując liniowy przebieg zmian temperatury od wartości maksymalnej na linii styku izolacji z górną powierzchnią ptyty fundamentowej do wartości kilku stopni na dolnej powierzchni płyty fundamentowej (zazwyczaj przyjmuje się 10 °C).

Fundamenty ławowe oblicza się jako belki jedno- lub wieloprzęsłowe. Przy dużej sztywności przekroju poprzecznego ławy można zakładać równomierny rozkład nacisków na grunt, natomiast dla ław wiotkich należy uwzględniać wpływ podatności podłoża (segregator aktów prawnych). W przypadkach dużej szerokości ław (występującej przy gruntach słabych) należy dodatkowo obliczać ławę na zginanie w płaszczyźnie prostopadłej do jej osi.
Lawy ciągle należy obliczać dodatkowo na wpływ nierównomiernego nagrzewania, zakładając liniowy rozkład temperatury wzdłuż wysokości (lub szerokości) ławy.

Fundamenty ramowe należy obliczać i projektować zgodnie z zasadami statyki, rozwiązując odpowiedni schemat statyczny. Zazwyczaj nie uwzględnia się przestrzennej pracy układu; wydziela się ramy płaskie i zakłada, że są one utwierdzone w płycie fundamentowej.

Obliczenia należy przeprowadzać w oparciu o zasadę superpozycji obciążeń dla następujących wpływów:
e) działanie obciążeń zewnętrznych (obciążenia stałe i ruchome),
f) wpływ równomiernego nagrzania prętów (wpływ przestojów, remontów i eksploatacji kotła oraz skurcz betonu),
g) wpływ nierównomiernego nagrzania prętów (wpływ rozruchu i eksploatacji kotła) (promocja 3 w 1).