Kozły zaopatrzone

Inne urządzenie do naprowadzania montowanego słupa na właściwe położenie. Składa się ono ze stalowych kozłów 4, połączonych jarzmem 5 obejmującym słup na wysokości ok. 1,5 m ponad stopą fundamentową. Kozły zaopatrzone są w dolnych częściach w śruby 6 z korbami, za pomocą których można przesuwać dolną część słupa zachowując niezmienne jego położenie w poziomie jarzma, a w poziomie stopy kozły opierają się płaskownikami oporowymi 7 o boki kielicha stopy (program uprawnienia budowlane na komputer).

Śruby przechodzą przez nagwintowane otwory w płaskownikach oporowych. Pionowanie odbywa się z dwóch położeń przy wykorzystaniu osi zaznaczonych na bokach słupa, przy czym coraz częściej stosuje się pion ulepszony. Przyrząd składa się ze starannie wykonanej ramy drewnianej, cienkiej nici lnianej i ciężarka. Wyskalowanie dolnego ramiaka przy sprawdzonym położeniu pionowym pozwala na określenie odchyleń od pionu. Przyrząd ten można stosować jedynie przy ustawianiu prefabrykatów wykonanych dokładnie, a zwłaszcza o równych płaszczyznach bocznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Pion ten jest dokładniejszy od pionu i eliminuje wpływ błędu kształtu. Pion BK3 przykłada się do osi naniesionej na płaszczyznę boczną słupa, a następnie odczytuje wartość odchylenia na płytce cechowanej u spodu urządzenia. Pionowe położenia słupa uzyskuje się przez zagłębienie lub zwalnianie klinów przy odpowiednim zabezpieczeniu słupa przed niebezpiecznym odchyleniem (uprawnienia budowlane).

Pionowanie dokładne

Pion BK3 należy w czasie eksploatacji sprawdzać co pewien okres czasu na założonym uprzednio pionie Teperze (np. na ścianie budynku), a ewentualne odchyłki eliminować przez przesunięcie odpowiedniej blaszki stykowej. Zaopatrując pion w fartuch z blachy eliminuje się wpływ wiatru. Niewielki ciężar pionu BK3 (ok. 6 kG) umożliwia łatwy jego transport i obsługę (program egzamin ustny).

Pionowanie dokładne przeprowadza się za pomocą teodolitu, przy czym stanowiska teodolitu należy tak wybierać, aby móc spionować możliwie największą liczbę słupów bez przenoszenia instrumentu. Ustawienie do pionu słupów w dwóch rzędach z jednego stanowiska teodolitu, jednoczesne pionowanie słupa za pomocą dwóch teodolitów, zapewniające dużą dokładność ustawienia. Przy ustawianiu elementów instrumentami geodezyjnymi bardzo duże znaczenie ma dokładność zaznaczenia osi u góry i u dołu słupa (opinie o programie).

Ustawianie do pionu elementów ściennych jest bardziej kłopotliwe z uwagi na utrudniony dostęp i wykonywanie montażu często na znacznej wysokości. Ponieważ te okoliczności utrudniają posługiwanie się instrumentem, stosuje się układ pionów i drutów przeciągniętych w kierunku poziomym, w celu wyznaczenia np. lica ściany. Położenie elementu reguluje się za pomocą specjalnych urządzeń, w postaci kozłów i śrub regulujących. Stosowane są również zabezpieczenia przed pochyleniem elementu na zewnątrz. Dla ułatwienia regulacji położenia element podczas montażu jest nieznacznie pochylony do wewnątrz budynku, a następnie za pomocą śrub lub klinów (przy montażu budynków wielkoblokowych) naprowadzony do położenia pionowego, podbijając w miarę potrzeby podstawę elementu zaprawą od strony wewnętrznej budynku (segregator aktów prawnych).

Poziomowanie polega na ustawieniu montowanego elementu poziomo na wysokości odpowiadającej rzędnej ustalonej w projekcie. Jeżeli elementy są łączone na „mokro", rzędną przewidzianą projektem uzyskuje się stosując odpowiednią grubość spoiny poziomej. Przy ustawianiu słupów wykonuje się odpowiedniej grubości „podlewkę" z zaprawy cementowej. Przy ustawianiu elementów ściennych na warstwie zaprawy rozłożonej na elementach dolnych stosuje się niekiedy ramkę drewnianą lub stalową(promocja 3 w 1). Ramka umożliwia zachowanie odpowiedniej grubości spoiny i ułatwia usunięcie nadmiaru zaprawy przez ściągnięcie jej łatą.