Kształtki

Kształtki takie można również wykonać z płyt spilśnionych. Na stykach kształtki zachodzą na siebie na długości 5 cm i są przymocowane do podłoża szpilkami stalowymi o długości około 40 cm. W razie dyblowania płyt kształtki powinny mieć otwory na dybie w odpowiednich miejscach (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jednym z najlepszych sposobów połączenia płyt jest ich dyblowanie. Poszczególne części dyblowania przygotowuje się na placu budowy. W deskach sosnowych, służących do wypełniania szczeliny dylatacyjnej w dolnej warstwie nawierzchni, wywierca się otwory o średnicy nieco większej od średnicy stosowanych dybli. W kierunku podłużnym deski odstęp otworów wynosi od 30 do 40 cm, natomiast odstępy skrajnych otworów są połowę mniejsze. Zakładając, że dybie powinny być ułożone w połowie grubości nawierzchni, otrzymuje się położenie otworów na szerokości deski (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dybie przygotowuje się ze stali zbrojeniowej o średnicy od 20 do 22 mm długości od 60 do 70 cm. Nieco ponad połowę dybią (tak aby dybel w szczelinie był zabezpieczony przed korozją) powleka się upłynnionym asfaltem. Grubość otuliny bitumicznej powinna wynosić 0,2-0,3 cm. Przygotowane dybie przeciąga się przez otwory w desce w ten sposób, aby z jednej strony deski znajdowały się na przemian asfaltowane i nieasfaltowane części dybli. W celu utrzymania dybli w jednej płaszczyźnie wiąże się je wyżarzonym drutem z dwoma prętami stalowymi o średnicy około 10 mm (uprawnienia budowlane).

Pręty te biegną równolegle do deski z obu jej stron w odległości około 10 cm od czoła dybli. Przygotowaną konstrukcję dyblowania układa się w miejscu projektowanej szczeliny. Deskę ustawia się w płaszczyźnie prostopadłej do nawierzchni wbijając kliny w wolną przestrzeń pomiędzy czołami deski a prowadnicami.

Wykonanie progów

Wykonanie progów polega na wykopaniu w podłożu gruntowym rowków o odpowiednich kształtach (zazwyczaj przekrój prostokątny) i wymiarach (szerokość 100 cm i głębokość cm), wypełnieniu ich masą betonową żwirową z cementem marki 250 w ilości 180 kg/m3 lub masą betonową dolnej warstwy nawierzchni i jej zagęszczeniu (program egzamin ustny). Przed układaniem właściwej nawierzchni górną powierzchnię progów należy pokryć cienką warstwą izolacyjną, zapewniającą swobodny przesuw płyt nawierzchni nad progami w czasie wahań temperatury. Na warstwę izolacyjną mogą być użyte bitumy na chłodno lub gorąco, a także podwójnie warstwa papy bitumicznej.

Układanie nawierzchni na progach może odbywać się albo bezpośrednio po ich wykonaniu, albo po dostatecznym stwardnieniu betonu progów, a więc co najmniej po 7 do 14 dniach. Progi można wykonywać również z gruntu stabilizowanego cementem lub bitumem. Mieszankę gruntocementu należy projektować według zasad. O wiele słuszniejszy jest trapezowy przekrój poprzeczny progów. Dzięki bocznym skosom podatność progów jest zmienna - wzrasta od krawędzi do osi progu (opinie o programie).

Mieszania gruntu ze spoiwem lub lepiszczem najlepiej dokonywać w betoniarkach, a po naniesieniu mieszaniny w uprzednio wykonane rowki zagęszczać za pomocą wibratorów płytowych lub deskowych. W celu niedopuszczenia do powiększania się szerokości szczeliny podłużnej wskutek spełzania płyt, zwłaszcza w nawierzchniach betonowych układanych na starych nawierzchniach tłuczniowych, wskazane jest zakładanie kotwiących haków stalowych w odstępie co 1 m. Szczelinę podłużną uzbrojoną hakami przy wykonywaniu nawierzchni na połowie szerokości drogi (segregator aktów prawnych).

Jeśli nawierzchnia wykonywana jest od razu na całej szerokości, to haki kotwiące można układać według schematu coraz częściej do wykonania szczelin wprowadza się różnego rodzaju wkładki z tworzyw sztucznych. przedstawione są schematy jednego z rodzajów wkładek, są ich wymiary (promocja 3 w 1). Przykłady szczelin, wykonanych przy użyciu wkładek z tworzyw sztucznych.