Kwarc mleczny

Kwarc ten jest przeświecający lub nieprzezroczysty, barwy mlecznobiałej. Białe kwarce żyłowe występują w Polsce w wielu miejscach na Dolnym Śląsku i w Tatrach (program uprawnienia budowlane na komputer). W Górach Izerskich kwarc mleczny eksploatowany jest do celów przemysłowych, głównie do wyrobu szkła. Są to kwarce zawierające włókienka krokidolitu, minerału z grupy amfiboli. Dzięki włóknistej budowie wykazują po oszlifowaniu silną migotliwość i przesuwanie się jasnego pasma przy zmianie położenia kamienia; w celu podkreślenia tej wyjątkowej własności kamienie te szlifuje się w postaci kaboszonu. Obie odmiany są nieprzezroczyste. Barwa sokolego oka, które zawiera świeży amfibol, jest niebieskoszara. Tygrysie oko ma barwę żółtawą lub brunatną, nieraz o pięknym złocistym odcieniu, spowodowaną przez tlenek żelaza powstały wskutek zwietrzenia zawartego w nim amfibolu. Niekiedy obie odmiany występują razem, przechodząc wzajemnie w siebie (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Sokole i tygrysie oko pochodzi głównie z południowej Afryki (Griqualand); tygrysie oko znaleziono również w zachodniej Australii (Yarra - Yarra Creek).

Dawniej obu odmian używano do wyrobu pierścieni, kamei i drobnych przedmiotów ozdobnych. Po obniżce ceny tych odmian wyrabia się z nich drobne figurki, rączki do pieczątek itp.
Podobną do sokolego i tygrysiego oka migotliwość wykazuje również kwarcowe kocie oko barwy szarawej, brunatnej lub zielonawej, przypominające swym wyglądem szlachetniejsze kocie oko chryzoberylowe. Kwarc ten zawiera równolegle ułożone włókienka azbestu. Pochodzi z Cejlonu, Indii i Brazylii (uprawnienia budowlane).
Kwarc szafirowy. Kwarc ten niekiedy zwany jest również kwarcem lazurowym (azur-quartz) lub niewłaściwie syderytem •(syderyt bowiem jest węglanem żelaza). Swą niebieską barwę zawdzięcza zawartym w nim wrostkom krokidolitu. Znane są kwarce niebieskie, których barwę wywołują bardzo drobne wrostki rutylu lub dumortierytu.
Kwarc awenturynowy (awenturyn). Kwarc ten zawiera blaszki miki lub hematytu (program egzamin ustny).

Kwarce igiełkowe i włoskowe

Błyskotliwym wyglądem przypomina szkło zawierające kryształki miedzi, zwane szkłem awenturynowym. Nazwa pochodzi od włoskiego słowa aventura, ponieważ zjawisko to po raz pierwszy zaobserwowano w sławnej hucie szkła w Mu- rano pod Wenecją, gdy pewna ilość opiłków miedzi wpadła do stopionego szkła. Obecność miki chromowej (fuchsytu) nadaje kwarcowi barwę zielonawą, obecność hematytu - czerwonawo- brunatną (opinie o programie).
Awenturyny spotyka się na Uralu, gdzie występują w łupkach mikowych, na Syberii, w górach Ałtaj, w Chinach, Indiach i Brazylii. Ozdoby z awenturynem szczególnie cenione były w Chinach. Obecnie wyrabia się z niego drobne przedmioty, jak przyciski, figurki itp.

Odmiany te zawierają domieszki różnych minerałów w postaci igiełkowych i włoskowych wrostków. Kwarc rutylowy zawiera czerwonobrunatne wrostki rutylu, zwane nieraz włosami Wenus. Włosami Tetydy nazywane są wrośnięte w niektóre kwarce włókienka zielonej hornblendy. Odmiany takie spotykane są w Szwajcarii, na Madagaskarze
: w Północnej Karolinie. Kamieniom tym nadaje się płasko-kuli- r= formę, nieraz formę małych serduszek. Przy szlifowaniu zwraca się uwagę, by zawarte w kamieniu igiełkowe wrostki znalazły = ę możliwie blisko powierzchni (segregator aktów prawnych).

Kwarce zawierające drobne rodzimego złota są niekiedy szlifowane w postaci kaboszonu. Odmiany takie nazywane kwarcem złotym pochodzą z Kalifornii i Alaski oraz innych obszarów złotonośnych.
Chalcedon jest zwykle uważany za odrębny minerał. Ma on :en sam skład chemiczny co kwarc; niektóre chalcedony mogą zawierać do 3% wody.

Badania rentgenograficzne wykazały identyczność kwarcu i chalcedonu, niektórzy autorzy uważają więc chalcedon za odmianę kwarcu, różniącą się nieznacznie pewnymi własnościami fizycznymi, np. gęstością, która jest niższa niż kwarcu (2,59-2,61 g/cm3) i twardością, która wynosi około 6 w skali Mohsa. Spowodowane jest to włóknistą, skrytokrystaliczną budową i porowatością chalcedonu (promocja 3 w 1).