Kwasy humusowe

Część rozpuszczalną w alkaliach stanowią kwasy humusowe, pod względem struktury identyczne z kwasami humusowymi w węglach brunatnych i torfowiskach. Refleksy 0,35 i 0,24 nm (3,45 i 2,4 A) potwierdzają w strukturach płaskich obecność heksagonalnych sieci węglików’, a pasy absorpcyjne widma w podczerwieni 1400 i 1580 cm^-1 świadczą o postaci jonowej grup karboksylowych (program uprawnienia budowlane na komputer). Dane dotyczące widma podczerwonego wykazują, że kwasy humusowe zawierają grupy alifatyczne = CH₂ i - CH₃, grupy =CH, grupy zawierające azot, grupy wodorotlenowe alkoholi itd.

Część substancji organicznych może występować w postaci trwałych glinoorganicznych (przeważnie inontmory 1 onitowych) kompleksów. W miarę starzenia się trwałość związku wzrasta, ale ogólna ilość substancji organicznej i jej aktywność zmniejsza się (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Substancje ilaste w postaci kompleksów ze związkami organicznymi wywierają wpływ na techniczne właściwości glin w sposób dwojaki. Z jednej strony, ich zwilżalność (hydrofilowość), dzięki obecności grup polarnych COOH, CO, COH, sprzyja zwiększeniu ilości wilgoci higroskopijnej w glinach (przejawia się to w szczególności w stosunkowo młodych utworach glinoorganicznych) oraz zwiększeniu plastyczności i spoistości. Z drugiej strony, obecność C_org w glinach stwarza lokalne r łowisko redukcyjno przy wypalaniu, co wpływa na przejście Fe³⁺ w Fe^{2 +}, sprzyja- a.-e wcześniejszemu spiekaniu się gliny (uprawnienia budowlane).

Boczarowa zaznacza, że kwasy humusowe przy małej ich zawartości (1-2% C_org) a zaabsorbowane na powierzchni cząstek minerałów ilastych, rozmieszczając się przy tym w sposób zorientowany. Przy dużej ilości C_org (5% i więcej) substancje humusowe tworzą skondensowaną wykształconą fazę, zasadniczo zmieniającą techniczne właściwości gliny. Substancje : -musowe w postaci równomiernie rozmieszczonych węglików mogą być wykorzystali jako wypełniacz spęczniający i tworzący pory w wypalonych glinach (program egzamin ustny).

Zawartość substancji organicznych

Zawartość substancji organicznych (również w postaci drobnych cząstek zawierających substancję z węglem) w glinie może czasem być tak znaczna (powyżej 20%), jest dostateczna do podtrzymywania spalania się i przemysłowego wypalania gliny dodatku paliwa; taka jest np. podmoskiewska i bobrikowska międzywęglowa ogniotrwała (opinie o programie). Substancje organiczne mogą być obecne również w postaci zwęglonego drewna lub torfu.

Skład chemiczny glin. Analiza chemiczna pozwala wyjaśnić chemiczny mineralogiczny skład surowca, przewidywać niektóre technologiczne właściwości glin i dokonać niezbędnych obliczeń przy opracowywaniu składu mas, emalii. Bardzo użyteczna jest analiza chemiczna poszczególnych frakcji (po ich wyodrębnieniu, np. przez osadzanie w wodzie), ponieważ pozwala kreślić, jakie minerały topniki czy środki schudzające skupione są w drobnych frakcjach. Oczywiście działanie topników w stanic miałkiego rozdrobnienia jest najbardziej skuteczne. Zawartość dwutlenku krzemu z reguły zmniejsza się we frakcjach :»litowej i koloidalnej (segregator aktów prawnych).

Znaczna zawartość dwutlenku krzemu w glinie świadczy albo o jej zapiaszczeniu o tym, że kaolinit nie jest głównym minerałem tworzącym glinę. Wysoki procent tlenku glinowego, zbliżony do procentu A1₂0₃ w kaolinicie o składzie teoretycznym (39,4%), świadczy o ogniotrwałości surowca. Sztuczne wzbogacanie kaolinów o rzez pławienie ich w wodzie sprzyja zwiększeniu w nich względnego procentu tlenku glinowego.

Zawartość tlenków’ barwiących Fe₂0₃ i Ti0₂ świadczy o stopniu przydatności takich glin do produkcji jasnych, także białych wyrobów, w szczególności porcelany : fajansu. Jeżeli suma Fe₂0₃ i Ti0₂ nie przewyższa w czerepie 1%, to wyrób po wypaleniu będzie jeszcze biały (promocja 3 w 1).