Lądowisko dla śmigłowców

Na każdym lotnisku może się znajdować lądowisko dla śmigłowców.
Niektóre bardziej szczegółowe zasady zawarte w niniejszym opracowaniu odnoszą się zasadniczo do lotnisk międzynarodowo-krajowych, jeżeli w poszczególnych przypadkach nie jest wskazane inaczej (program uprawnienia budowlane na komputer).

Najogólniejsze zasady kierowania potoków podróżnych są następujące:
a) powinny być przewidziane odpowiednie szlaki pasażerów odlatujących, przylatujących, tranzytowych i przesiadających się,
b) wszystkie te szlaki powinny być możliwie jak najkrótsze i nie posiadać żadnych przeszkód,
c) powinno być przewidziane oddzielenie pasażerów od publiczności nie podróżującej (zwiedzających i odprowadzających),
d) punkty usługowe powinny być tak umieszczone, żeby nie przeszkadzały albo też nie odchylały potoku pasażerów na przestrzeni pomiędzy punktem, w którym zaczyna się końcowa kontrola władz państwowych odlatujących pasażerów, a poczekalniami od strony lotniska (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
e) w odpowiednich punktach powinny być zainstalowane urządzenia głośnikowe,
f) podchodzenie do samolotów (zapokładowanie) powinno być bezpieczne i czynnościowo najłatwiejsze,
g) powinno być zapewnione rozdzielenie ruchu międzynarodowego i krajowego oraz pasażerów przylatujących i odlatujących.

Oddzielenie podróżnych przylatujących od odlatujących jest pożądane w przypadku ruchu międzynarodowego. Natomiast w przypadku ruchu krajowego rozdział jest pożądany tylko wtedy, gdy nasilenie ruchu jest duże (uprawnienia budowlane).
W projekcie budynku dworcowego powinno się przewidzieć wydzielone wspólne pomieszczenie dla wszystkich odlatujących pasażerów, znajdujących się po stronie lotniska i naprzeciw stanowisk samolotów przygotowanych do lotu. Pomieszczenia te mogą być również wykorzystywane przez pasażerów tranzytowych.

Najdłuższe odległości

Najdłuższe odległości (piesze przejścia) od budynku dworcowego do samolotu i na odwrót nie powinny przekraczać:
- w przypadku korytarzy krytych albo tuneli pod płytą (od wejścia do korytarza lub tunelu aż do samolotu) - 100 m,
- w przypadku przejść - 200 m. Wielkość ta zależna jest od warunków lokalnych, klimatycznych i stanu pogody (program egzamin ustny).

Odległość pomiędzy wejściem do budynku od strony miasta i wyjściem na płytę lotniskową powinna być krótka. Ponadto jest pożądane, by szlak wewnątrz budynku był możliwie najprostszy i bezpośredni.
W wielkich budynkach dworcowych należy przewidzieć mechaniczne środki transportu wewnątrz budynków dworcowych.
Wprowadzanie podróżnych na płytę przeddworcową może odbywać się następująco:
a) grupy piesze pasażerów są przeprowadzane przez funkcjonariuszy przewoźnika od budynku dworcowego do samolotu lub na odwrót,
b) grupy pasażerów przewożone są środkami zmechanizowanymi,
c) podróżni przechodzą sami.

Układ operacji technologicznych w budynku dworcowym. Odprawianie podróżnych i bagażu może się odbywać na jednym lub kilku poziomach (kondygnacjach). Zależy to od wielu czynników, z których najważniejszym jest rozmiar budynku wymagany dla określonego nasilenia ruchu (opinie o programie).
Przy jednym poziomie wszystkie operacje odnoszące się do podróżnych jak i bagażu odbywają się na poziomie płyty, osiąga się przez to prostotę układu budynku, w szczególności w przypadku małej częstości operacji. Również budowa jest zwykle bardziej ekonomiczna, można także osiągnąć oszczędność w kosztach operacji oraz duży stopień wykorzystania personelu.

Układ o operacjach jednopoziomowych od strony miasta oraz dwupoziomowych od strony lotniska (tzw. układ półtorapoziomowy), jest korzystny w ruchu międzynarodowym ze znacznym odsetkiem przesiadających się, przy równoczesnym małym ruchu krajowym (segregator aktów prawnych). Przy operacjach dwupoziomowych budowa jest wprawdzie stosunkowo kosztowna, ale przy dużym nasileniu operacji unika się tłoku i zagęszczenia ruchu, ułatwia się rozdział funkcjonalny, pomieszczenia są wykorzystane, a rozbudowa i zmiany pomieszczeń ograniczone.

Istnieją tu możliwości stworzenia dwupoziomowego ruchu pojazdów, co zmniejsza ich natłok, w szczególności od strony miasta, natomiast podróżni mają zwykle do pokonania pieszo większą odległość, jak również muszą w pewnych punktach zmieniać kondygnacje (promocja 3 w 1). Powstaje więc konieczność budowy dźwigów, schodów oraz przenośników lub innych urządzeń dla bagażów.