Pomiary konstrukcji

Przedmiotem pomiarów topograficznych i inwentaryzacyjnych są następujące elementy charakteryzujące rzeźbę terenu i jego zagospodarowanie przestrzenne: sytuacja i ukształtowanie pionowe terenu, obiekty budownictwa przemysłowego i osiedlowego, poszczególne budynki, urządzenia w budynkach i obiektach, budowle inżynieryjne, uzbrojenie terenu, a w poszczególnych przypadkach (pomiary architektoniczno-krajobrazowe) również takie szczegóły, jak ruiny budowli zabytkowych, stare fundamenty, większe charakterystyczne głazy, aleje, pojedyncze drzewa, krzewy i wysepki reliktowej roślinności. Plany sytuacyjno-wysokościowe topograficzne i inwentaryzacyjne opracowywane są zależnie od potrzeb w skalach 1:5000, 1:2000, 1:1000, 1:500, 1:200 (program uprawnienia budowlane na komputer).

Pomiary konstrukcji i formy budowli obejmują inwentaryzację elewacji oraz przekrojów poziomych i pionowych. Do pomiarów elewacji szczególnie przydatne są metody terrofotogrametryczne. Plany przekrojów poziomych, pionowych i elewacji sporządza się w skalach 1:200, 1:100, 1:50 (skala najkorzystniejsza). Dla szczegółów stosuje się skale 1:50, 1:20, 1:10, 1:5, 1:2, 1:1. Dokładność pomiarów inwentaryzacyjnych zależy od ustalonych warunków technicznych dla danego obiektu, np. przy pomiarze inwentaryzacyjnym mostu może być wymagana dokładność ok. ± 1 mm, a dla zabytku monumentalnego do celów naukowych ± 1 cm (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przed przystąpieniem do pomiarów realizacyjnych należy w miarę możności usunąć z terenu budowy wszelkie przeszkody, tj. budynki przeznaczone do rozbiórki, stare zbyteczne mury, ogrodzenia, drzewa i krzewy, nasypy itp. Równocześnie należy ogrodzić teren budowy, wykonać w razie potrzeby drogi dojazdowe, wznieść niezbędne budynki tymczasowe (baraki) i urządzenia sanitarne (uprawnienia budowlane). W czasie pomiarów realizacyjnych i budowy należy zwracać szczególną uwagę na zabezpieczenie przed zniszczeniem istniejącego zadrzewienia, które ma pozostać na terenie zgodnie z planem jego zagospodarowania.

Pomiary realizacyjne

Pomiary realizacyjne obejmują: zaprojektowanie i założenie osnowy, geodezyjne opracowanie planu generalnego projektu zaplanowanej inwestycji, wytyczenie projektu w terenie dla robót ziemnych oraz wznowienie go po wykonaniu tych robót, badanie osiadania fundamentów i odkształceń budowli, pomiary sytuacyjno-wysokościowe w czasie trwania budowy oraz prowadzenie roboczego planu generalnego (program egzamin ustny).

Prace geodezyjne przy tyczeniu obiektów budownictwa ogólnego i przemysłowego. Na placach budowy najdogodniejszą osnową jest siatka kwadratów lub prostokątów o bokach 50-500 m, najczęściej 100 m, ponieważ osnowa taka bardzo upraszcza geodezyjne opracowanie projektu, a następnie jego realizację, pozwalając na równoczesne prowadzenie pomiarów realizacyjnych na wielu odcinkach, w różnych etapach budowy i przez różnych wykonawców. Siatka kwadratów oparta jest na sieci triangulacyjnej lub poligonowej (opinie o programie). Podstawową osnowę wysokościową stanowi sieć niwelacji państwowej III lub II klasy (dla zakładów, w których proces technologiczny wymaga wyznaczenia wysokości szczegółowych punktów z dokładnością powyżej 1 cm). Dla dużych zakładów o szczególnym znaczeniu podstawową osnowę wysokościową stanowią repery głębinowe gwarantujące w dużym stopniu niezmienność wysokości przez długi czas (segregator aktów prawnych).

Boki siatki kwadratów są zorientowane według głównych kierunków osi wznoszonej budowli, a współrzędne x, y, H wierzchołków są wyznaczane z dużą dokładnością. Błędy względne wyznaczenia elementów liniowych siatki zawierają się w granicach 1:8000-1:10 000. Geodezyjne opracowanie projektu inwestycji polega na wyznaczeniu, w stosunku do osnowy geodezyjnej, współrzędnych x, y, H punktów załamania konturów budowli i punktów na osiach głównych niezbędnych do wytyczenia wszystkich jej elementów (promocja 3 w 1).