Lepiszcza bitumiczne

Lepiszcza bitumiczne obejmują lepiszcza asfaltowe i lepiszcza smołowe.
Lepiszcza asfaltowe pochodzą z przeróbki ropy naftowej i produktów pokrewnych występujących w przyrodzie w postaci złóż lub pokładów.
Lepiszcza smołowe są produktem suchej destylacji węgla kamiennego, brunatnego, torfu, łupków oraz innych materiałów przeważnie pochodzenia roślinnego (program uprawnienia budowlane na komputer).

Asfalty są to ciała barwy ciemnobrązowej do czarnej, o konsystencji stałej lub półstałej, ulegające stopieniu przy podgrzaniu i posiadające własności wiążące.
Słowo „asfalt” sięga czasów starożytnego Babilonu, skąd później przeszło do Grecji, następnie przeniknęło do języka łacińskiego i stopniowo do wszystkich języków romańskich, anglosaskich i słowiańskich.
„Bitum” pochodzi od sanskryckiego słowa „jatu-crit”, które do łaciny przeszło jako „pixtumens” - „wydzielający pak”, co następnie zapoczątkowało francuski termin „bitume” oraz angielskie i niemieckie „bitumen”. Asfalty występują w naturze jako złoża naturalne lub są otrzymywane jako pozostałości podestylacyjne ropy naftowej. Cechą charakterystyczną asfaltów jest ich całkowita rozpuszczalność w dwusiarczku węgla (CS2).

Pod pojęciem asfalt w pewnych krajach rozumie się naturalną lub sztuczną mieszaninę asfaltu z substancją mineralną.
W Polsce i w wielu innych krajach nazwę asfalt stosuje się do produktów naturalnych i produktów otrzymywanych przez destylację ropy naftowej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
W Związku Radzieckim stosowany jest dla asfaltu termin „bitum”. W dzisiejszej technice „bitum” jest pojęciem szerszym niż pojęcie „asfalt”. Przez pojęcie „bitum” rozumie się na ogół mieszaninę naturalnych, albo pyrogenicznych węglowodorów i ich niemetalicznych pochodnych o konsystencji gazowej, ciekłej, półstałej i stałej, rozpuszczalnych w dwusiarczku węgla.
Jeżeli z ropy naftowej będą oddestylowane stopniowo frakcje olejowe, to w wyniku końcowym otrzyma się pozostałość asfaltową, której konsystencja zależy od ilości i stopnia oddestylowania składników olejowych (uprawnienia budowlane).

Pochodzenie ropy naftowej

Istnieją dwie podstawowe teorie o pochodzeniu i powstawaniu ropy naftowej.
Teoria nieorganiczna Mendelejewa tłumaczy tworzenie się ropy naftowej z rozkładu węglików metali powstających we wgłębnych warstwach skorupy ziemskiej.
Węgliki te pod wpływem pary wodnej tworzą acetylen i jego homologi. Przez polimeryzację i działanie wodoru w obecności katalizatorów powstają różnego rodzaju węglowodory.
Teoria ta znalazła potwierdzenie w doświadczeniach przeprowadzonych laboratoryjnie, przy czym uzyskano produkt o właściwościach ropy naftowej (program egzamin ustny).
Przeciw tej teorii przemawia fakt, że złoża ropy naftowej występują głównie w skałach osadowych, a nie wybuchowych, jak tego należałoby oczekiwać. Oprócz tego ropa naftowa naturalna wykazuje aktywność optyczną, w przeciwieństwie do ropy otrzymanej z rozkładu węglików.

W świetle obecnej nauki hipoteza nieorganicznego pochodzenia ropy naftowej straciła swe znaczenie, zwłaszcza że nowsze badania oparte na zasadach termodynamiki wskazują na możliwość jej powstawania w temperaturach poniżej 50°C (opinie o programie).
Teoria organiczna Engler-Hófera tłumaczy powstawanie ropy naftowej z tłuszczów zwierząt martwych i niższych organizmów roślinnych.
Uzupełnieniem teorii organicznej była teoria cholesterynowa poparta pracami Pontoniera nad bitumizacją tłustych iłów sapropelowych (segregator aktów prawnych).

Teoria cholesterynowa wyjaśnia również optyczną aktywność ropy naftowej, wskazując na produkty rozkładu cholesteryny i pitosteryny, które są składnikami wszystkich tłuszczów zwierzęcych i roślinnych.
Prace Pontoniera wyjaśniające bitumizację iłu gnilnego, czyli sapropelu, mają poważne znaczenie naukowe, ponieważ potwierdzają słuszność teorii organicznej.
Sapropelem nazywamy ił denny tworzący się na dnie wód stojących z obumarłych organizmów zwierzęcych i roślinnych (promocja 3 w 1).

Ił ten przy małym dostępie powietrza ulega różnym przemianom, przy czym gnijące składniki powodują zwiększenie w ile zawartości związków tłuszczowych. Stopniowo ciemnoszary ił, ulegając wymieszaniu z piaskiem, gliną i innymi osadami mineralnymi, twardnieje, zamieniając się na skałę o wyglądzie i budowie łupkowej.