Lokalizacja szczegółowa przystanków

Lokalizacja szczegółowa przystanków zależy od warunków miejscowych. W punktach rozwidlenia lub odgałęzienia linii tramwajowej dogodniejszą dla pasażerów jest lokalizacja przystanków przed odgałęzieniem, gdyż ułatwia to przesiadanie (program uprawnienia budowlane na komputer). Lokalizacja taka zmniejsza jednak przepustowość linii tramwajowej, przy dużym więc natężeniu ruchu tramwajowego umieszczamy przystanki.

Przecięcie dwóch lub więcej dróg czy ulic pod dowolnym kątem nazywamy skrzyżowaniem.

Rozróżniamy skrzyżowania:

• jednopoziomowe,
• wielopoziomowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Węzeł komunikacyjny drogowy lub uliczny jest to skrzyżowanie rozbudowane w jednym lub kilku poziomach w celu poprawienia warunków ruchowych (zwiększenia przepustowości, bezpieczeństwa ruchu itp.). A więc do węzłów komunikacyjnych zaliczamy zarówno skrzyżowanie wielopoziomowe z połączeniem krzyżujących się dróg, jak i jednopoziomowe skrzyżowanie skanalizowane lub z wyspą centralną itp.

W potocznej mowie używamy terminu „węzeł komunikacyjny” dla określenia połączenia kilku arterii komunikacyjnych na określonym obszarze (np. węzeł kolejowy) (uprawnienia budowlane). W tym sensie węzłem miejskim będzie układ dróg o znaczeniu krajowym lub regionalnym w obszarze miasta.

Optymalne warunki ruchu drogowego otrzymamy przy ruchu jednostajnym (ze stałą szybkością), a więc bez wyprzedzania pojazdów i bez zmiany pasa ruchu, po którym pojazd się posuwa. Warunki takie mogą powstać na dłuższych odcinkach trasy drogowej między skrzyżowaniami przy jednorodnej strukturze ruchu (program egzamin ustny).

Na skrzyżowaniach część pojazdów zmienia kierunek jazdy skręcając w lewo lub w prawo, występują zatem nieuniknione zakłócenia w płynnym ruchu pojazdów na skutek przecięcia się torów jazdy pod różnymi kątami. Są to punkty:

• przecięcia się potoków ruchu,
• odgałęzienia potoków ruchu,
• włączenia potoków ruchu (opinie o programie).

Wartość wskaźnika utrudnień ruchu

Węzły o wskaźniku M > 55 uważane są za trudne i należy unikać ich projektowania przy większych natężeniach ruchu. Wskaźnik trudności węzła wielowlotowego możemy poprawić przez odpowiednie ukształtowanie geometryczne węzła, np. przez wbudowanie wysepki centralnej. Wartość wskaźnika utrudnień ruchu zmniejsza się przy tym do M = 52, jednak rozwiązanie takie wymaga zastosowania dość dużego promienia wysepki. Za powierzchnię skrzyżowania lub węzła uważamy zazwyczaj powierzchnię jezdni ograniczoną liniami zatrzymania się dojeżdżających do skrzyżowania pojazdów (segregator aktów prawnych).

Jako linię zatrzymania się pojazdów uważamy w zależności od rodzaju skrzyżowania i przyjętego systemu organizacji ruchu:

• przedłużenie linii krawężników krzyżujących się dróg lub ulic,
• linie wyznaczające przejścia dla pieszych na jezdni („zebra”),
• przy sygnalizacji świetlnej linie zatrzymania pojazdów przed sygnalizatorem (tzw. „linia stop”).

Warunki ruchu na skrzyżowaniu są odmienne od warunków ruchu na odcinkach międzywęzłowych, stąd też przepustowość „linii stop” jest inna niż przepustowość takiego samego przekroju drogowego na odcinkach międzywęzłowych.

Przepustowością węzła nazywamy maksymalną liczbę pojazdów umownych, która w normalnych warunkach ruchu może w ciągu jednostki czasu przejechać przez węzeł; zazwyczaj wyrażamy ją w pojazdach umownych na godzinę. Przepustowość węzła jest zatem sumą przepustowości „linii stop” ograniczających dany węzeł.

Wskutek utrudnień ruchu przepustowość węzła jest z reguły mniejsza od sumy przepustowości krzyżujących się w węźle dróg. Dla węzłów zwykłych bez sygnalizacji świetlnej, a_s jest z reguły; dla węzłów zmodernizowanych z regulacją świetlną waha się w granicach (promocja 3 w 1).

Dla węzłów wielopoziomowych współczynnik sprawności może osiągnąć graniczną wartość. Węzły drogowe i uliczne klasyfikujemy zazwyczaj ze względu na ukształtowanie wysokościowe na węzły jednopoziomowe, dwupoziomowe i wielopoziomowe.