Lont detonujący

Lont detonujący, lont detonacyjny, lont piorunujący, albo sznur detonacyjny - służy do zapalania materiałów wybuchowych kruszących, bez użycia spłonek. Łuska naboju lub spłonki - fabrycznie wykonana sztywna osłona zewnętrzna z kartonu lub metalu. Otulina - stałe opakowanie naboju z papieru zwykłego lub przesyconego klejem, parafiną czy innym środkiem ochronnym (program uprawnienia budowlane na komputer).

Spłonka, kapiszon - służy do wywołania bodźca doprowadzającego do detonacji materiały wybuchowe kruszące. Zapalnik elektryczny - służy do zapalania materiałów wybuchowych, działaniem prądu elektrycznego. Masa zapalcza, masa zapalna - umieszczony w główce zapalnika elektrycznego materiał wybuchowy zapalający się bezpośrednio od żarzącego się drucika oporowego (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przewody zapalnika - druty łączące zapalnik elektryczny z przewodami strzałowymi. Przewody strzałowe, przewody strzelnicze, przewody zapalne - druty łączące przewody zapalników między sobą i z zapalarką. Zapalarka, zapalnica przyrząd do wytwarzania prądu elektrycznego dla zapalania zapalników elektrycznych. Przybitka - wypełnienie otworu wiertniczego ponad załadowanym ładunkiem materiałami obojętnymi (uprawnienia budowlane).

Nabijak, stępor, stempel - tyczka drewniana (niekiedy z metalu) do wprowadzania naboi do otworu wiertniczego i ugniatania przybitki. Odpalanie ładunków, zapalanie ładunków - czynność zapalania wystających z otworów końców lontów lub przy zapalaniu elektrycznym, włączanie prądu celem zapalenia ładunku (program egzamin ustny).

Odstrzelenie wysadzenie, strzał, odpalenie - czynności doprowadzenia do wybuchu ładunku przygotowanego. Strzał zawiedziony, niewypał - strzał, który po zapaleniu nie detonował. Strzał spalony, wyrzut, wyfuknięcie. wykipienie - strzał niewłaściwy, spowodowany przez użycie nieodpowiedniej spłonki lub zamokłego naboju, przy którym nie nastąpił wybuch tylko wypalenie się ładunku. Piętka, fajka - pozostała po odstrzale resztka otworu w.ertniczego, lub otwór wiertniczy po strzale zawiedzionym czy spalonym (opinie o programie).

Linia najmniejszego oporu

Linia najmniejszego oporu, wyprzedzenie liniowe, promień działania - najkrótsza odległość dna otworu od wolnej powierzchni skały. Odstrzał, wydajność strzału, wyprzedzenie objętościowe - objętość masy skalnej, której zrzucenie lub wysadzenie przewiduje się po odstrzeleniu.

Materiały wybuchowe mogą być podzielone na dwie główne grupy, którymi są:

• bezpośrednio wybuchające materiały wybuchowe (miotające, rozsadzające),
• pośrednio wybuchające materiały wybuchowe (miażdżące, kruszące).

Bezpośrednio wybuchające materiały wybuchowe zapalają się od zwykłego, otwartego, dość silnego płomienia, np. od ostrego płomienia wolnopłonącego lontu prochowego. Wybuch ich następuje przez szybsze lub wolniejsze spalanie się materiału warstwa za warstwą, z wydzielaniem dużej ilości gazów. Gazy te od wysokiej temperatury wybuchu, wywierają na otaczające ściany otworu wiertniczego tak wielkie ciśnienie, że ono rozsadza i rozluźnia skałę. Przy tych materiałach nie ma wstrząsu, powodującego miażdżenie skały na drobne kawałki (segregator aktów prawnych).

Do tej grupy należą:

1. proch czarny górniczy (minerski) i materiały pokrewne, podobne do prochu,
2. saletra strzelnicza.

II. Pośrednio wybuchające materiały wybuchowe nie wybuchają od płomienia zwykłego lontu. Natomiast, by doprowadzić je do wybuchu potrzebny jest znacznie silniejszy bodziec, otrzymywany dziś prawie wyłącznie przy pomocy spłonki z piorunianu rtęci (rtęci piorunującej). Po otrzymaniu bodźca materiały te rozkładają się w całej swojej masie błyskawicznie. Rozkład taki nazywamy detonacją (promocja 3 w 1). Detonacja jest to więc działanie fali wybuchowej o wielkiej częstotliwości kilkudziesięciu tysięcy drgań na sekundę, postępującej z chyżością wielu tysięcy metrów na sekundę. Te silne drgania uderzają w ściany otaczające otwór wiertniczy i wspomagane działaniem rozprężających się gazów powybuchowych, wywołują ogromny wstrząs skały i całkowite jej strzaskanie. Warstwa skały otaczająca bezpośrednio otwór wiertniczy przeważnie rozdrobniona bywa na miał.