Małe uszkodzenia

Konserwacja pokryć papowych polega na naprawie powstałych małych uszkodzeń (dziur) każdej jesieni i wiosną oraz na smołowaniu papy smołowej co 3 lata. Najlepiej pokrywać dachy smołą wczesną je-
sienią, podczas dni suchych i ciepłych, wtedy wydajność smoły jest największa i wynosi od 0,50 do 0,75 kg na 1 m2. W dnie letnie słoneczne smoła z dachu spływa (program uprawnienia budowlane na komputer).

Posypanie suchym piaskiem świeżo smołowanego dachu zapobiega spływaniu smoły i utrwala powierzchnię. Termin smołowania dachu może ulec zmianie w wyniku przeglądu okresowego.

Remont bieżący. Remont pokryć dachowych z papy smołowej lub asfaltowej polega na zerwaniu zniszczonej papy, zeskrobaniu i oczyszczeniu podłoża oraz na powtórnym pokryciu powierzchni dachowej.

Przy kryciu dachów betonowych należy zwracać uwagę, aby powierzchnia płyty betonowej była gładka, równa i dostatecznie wyschnięta (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Najpierw całą powierzchnię powinno się zagruntować rzadkim lepikiem smołowym, a jeszcze lepiej asfaltowym lub preparatem „Abizol rzadki” na zimno, który wysycha po 48 godz. Można też użyć lepiku asfaltowego z benzolem czy solventnaftą w stosunku: 45°/o lepiku i 55°/o rozpuszczalnika (uprawnienia budowlane).

Następnie należy zaizolować dach przez naklejenie pierwszej warstwy papy cieńszej (tańszej), np. papy o gramaturze 500 g/m2, a potem nakleić właściwą warstwę kryjącą dach, np. papę o gramaturze 320 g/m2 w dobrym gatunku, uważając, aby nie powstały pęcherze i miejsca nie- d oklejone. Sposób krycia dachów papą podano w rozdz. II.
Należy pamiętać, że pap asfaltowych i talkowanych nie smołuje się.

Lepik smołowy lub asfaltowy musi być bardzo gorący, aby go można cienko rozsmarować (program egzamin ustny).

Remont pokryć dachowych z papy smołowej powinien być planowany co 5 lat, z asfaltowej zaś w dobrym gatunku i przy starannej konserwacji co 10 do 15 lat; wymagane są przy tym przeglądy okresowe.

Pokrycia blachą

Konserwacja pokryć blaszanych polega na corocznym sprawdzaniu (najlepiej jesienią), czy arkusze nie obluzowały się - co wymaga ponownego przybicia i polutowania połączeń, oraz na corocznym oczyszczaniu i prostowaniu rynien i rur spustowych.
Remont bieżący pokryć blaszanych sprowadza się zwykle do wymiany zniszczonego pokrycia, rynny lub rury spustowej, pasów, gzymsów, podokienników itp.

Przy wykonywaniu remontu pamiętać należy, że długotrwałość pokrycia, szczególnie blachą cynkową, jest w dużym stopniu zależna od sposobu wykonania deskowania. Deski powinny być suche o równych krawędziach o szerokości od 10 do 15 cm, o grubości minimum 25 mm, przybijane równolegle do krawędzi dachu (pod sznur) w odstępach 5 cm w celu wytworzenia przewiewu (opinie o programie).
Gwoździe powinny być wbite w deski głęboko, tak aby łebki nie stykały się z blachą.

Nie należy do deskowania używać desek z rusztowania, zanieczyszczonych wapnem, cementem lub zamokniętych (segregator aktów prawnych).
Należy pamiętać, że blachy cynkowej nie można magazynować w pobliżu wapna i cementu. Szczególnie cement w bezpośrednim zetknięciu się z blachą cynkową wywołuje zniszczenie blachy.

Remonty bieżące blaszanych pokryć dachowych przy stałej konserwacji należy planować: dla budynków wolnostojących w miejscach odsłoniętych - co 3 lata, dla budynków zaś szeregowych w osiedlach - co 5 lat.

Zakres robót remontowych ustala komisja na podstawie przeglądów okresowych. Wykonanie remontów bieżących należy powierzać rzemieślnikom wykwalifikowanym (promocja 3 w 1).