Marka i ilość cementu

Rodzaj i skład kruszywa mają decydujący wpływ na wytrzymałość. Przy nieciągłej krzywej przesiewu jastrych jest porowaty na skutek jamistości kruszywa. Na jastrychy (podkłady betonowe) nadają się więc przede wszystkim kruszywa o ciągłej krzywej przesiewu, która w miarę możności powinna leżeć w korzystnym obszarze 3 według DIN 1045 Wielkość ziaren nie powinna przekraczać 8 mm. Kształt ziaren ma wpływ na urabialność i zagęszczalność betonu, przy czym najkorzystniejsze są ziarna obtoczone i kruszywo przemyte (program uprawnienia budowlane na komputer).

Marka i ilość cementu mają wpływ na wytrzymałość, wodożądność i urabialność zaprawy na jastrych. Dla osiągnięcia dobrej jakości jastrychu konieczne jest użycie 350 do najwyżej 400 kg cementu na 1 m³ gotowej zaprawy (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Na wodę w zaprawie składają się woda zarobowa i wilgoć zawarta w kruszywie. Do całkowitej hydratacji cementu niezbędna jest woda w ilości ok. 40% (wagowo) w stosunku do ilości cementu. Jednakże dla osiągnięcia wystarczającej urabialności i zagęszczalności mieszanki z reguły konieczny jest mniejszy wskaźnik cementowo-wodny. Należy zwrócić uwagę, że ze wzrostem ilości wody wyraźnie maleje ostateczna wytrzymałość betonu, a rośnie jego skurcz (uprawnienia budowlane).

Dodatki (uplastyczniające, zawiesiny dyspersyjne żywic syntetycznych) mogą zmniejszyć ilość potrzebnej wody, tzn. poprawić urabialność zaprawy. Decydując się na stosowanie środków spieniających (powodujących powstawanie porów) należy jednak rozważyć ich wpływ na ostateczną wytrzymałość jastrychu, podobnie jak wpływ dodatków uplastyczniających na przebieg twardnienia w czasie.

Urabialność zaprawy

Należy pamiętać o starannym dobraniu równomiernego składu zaprawy na jastrych. Powinna się ona składać z kruszywa z ziarnami o wielkości do 8 mm i o ciągłej krzywej przesiewu, leżącej w korzystnym obszarze 3 według normy DIN 1045, oraz z cementu w ilości 350 do 400 kg na 1 m³ zaprawy. Wskaźnik wodno- -cementowy nie powinien przekraczać 0,6, a konsystencja powinna być gęstoplastyczna do plastycznej. Urabialność zaprawy można poprawić używając dodatków specjalnych. Nie wolno jednak stosować dodatków obniżających wytrzymałość (program egzamin ustny).

Średnia wytrzymałość jastrychu musi być nie mniejsza niż: wytrzymałość słupowa na ściskanie 22,5 N/mm², wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu 4 N/mm² lub wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu próbki pobranej na budowie 2,5 N/mm² (opinie o programie).

Najmniejsza dopuszczalna grubość płyty jastrychu zależy od ściśliwości warstwy izolacyjnej. W przypadku zwykłych obciążeń w budownictwie mieszkaniowym powinna ona wynosić 3,5 do 4,5 cm, zależnie od ugięcia warstwy izolacji tłumiącej. Pole ciągłej powierzchni jastrychu nie powinno być większe od 20 m², a jego długość nie może przekraczać 6 m (segregator aktów prawnych).

Wiele różnych szkód podłóg wynikało z niewłaściwego wykonania jastrychu lub wadliwej jego pielęgnacji. Występowały następujące rodzaje szkód: sieć rys w górnej strefie jastrychu, pęknięcia obejmujące cały przekrój, załamania jastrychu, odrywanie się wykładzin (posadzek) w miejscach, po których częściej chodzono. Niekiedy jastrych był miejscami zbyt cienki, bardzo porowaty, jego wytrzymałość była niewystarczająca, powierzchnia popękana i nierówna. Występowało także pogorszenie izolacji akustycznej, gdy w warstwie tłumiącej były mostki dźwiękowe.

Aby jastrych (lub podkład betonowy) mógł spełniać swoją rolę, konieczne są nie tylko zgodne z zasadami fachowymi dobór składu mieszanki i wymiarowanie, ale także właściwe jego wytworzenie, ułożenie i pielęgnacja. Dostatecznie jednolitą zaprawę można uzyskać jedynie przez wymieszanie wszystkich składników przez co najmniej 3 minuty w mieszarce przeciwbieżnej. Podczas transportu zaprawa może ulec segregacji, powinna więc ona możliwie szybko zostać przerobiona (promocja 3 w 1).