Materiały wiążące

Właściwości środków ochronnych są obecnie przedmiotem badań różnych instytutów badawczych, które do tego
rodzaju doświadczeń wypracowały specjalne metody. W wyniku tych badań w Szwecji np. w r. 1946 zostało uznane i dopuszczone do zastosowania zaledwie 18 preparatów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jak wynika z niemieckich i szwedzkich doświadczeń, omawiane preparaty ochronne są w stanie podnieść odporność drewna do klasy materiałów ogniochronnych. Aczkolwiek drewno nie może być w ten sposób uchronione przed zniszczeniem w czasie intensywnego pożaru, to jednak zastosowanie środków ochronnych może wybitnie przyczynić się do zahamowania szybkiego rozszerzania się ognia i w szeregu wypadkach ograniczyć pożar tylko do samego ogniska (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Przeprowadzone doświadczenia całkowicie to potwierdzają, uzależniając wyniki od jakości zastosowanych środków ochronnych.

Jak wykazały doświadczenia niemieckie, obustronnie ochroniona przez natryskiwanie preparatem tarcza z desek grub. 2,4 cm połączonych na wpust przepalała się na spoinach w ciągu ca 20 minut, tymczasem nieochroniona - po 10 min. Aczkolwiek różnica w czasie nie jest tu zbyt wielka, to jednak ważnym do podkreślenia jest fakt, że po zakończeniu doświadczenia ustał proces palenia się tarczy impregnowanej, wówczas gdy tarcza nieimpregnowana płonęła dalej.
Przeznaczeniem materiałów wiążących jest spajanie ze sobą różnych materiałów budowlanych celem utworzenia innych materiałów lub też wykonania elementów budowlanych.
Materiały wiążące pod względem odporności ogniowej, powinny w zasadzie odpowiadać materiałom wiązanym. Szczególnie ważne jest to dla ścian o mniejszej grubości, gdzie wartość zaprawy na skutek możliwości powstawania pęknięć w spoinach decyduje o samej stateczności konstrukcji (uprawnienia budowlane).

Odporność ogniowa materiałów wiążących zależy od ich składu. Duży wpływ ma też tu wysokość temperatury, przy której materiały te są produkowane.
a. Zaprawa azbestocementowa. Składniki wiążące: azbest i cement portlandzki. Pierwszy posiada naturalną wysoką odporność ogniową, drugi otrzymuje się przy wypalaniu surowca do 1800° C. Zaprawa azbestocementowa posiada znaczną wytrzymałość mechaniczną oraz dużą ogólną odporność ogniową.
b. Gips palony otrzymuje się przy wypalaniu surowca przy temperaturze 120 -170° C. Posiada naturalną wysoką odporność ogniową. Zaprawa gipsowa zachowuje te same właściwości, jest jednak wrażliwa na działanie wody. Dzięki małemu przewodnictwu ciepła dodatek gipsu w pewnym stosunku do innych zapraw w dużym stopniu podnosi ich odporność na przewodnictwo ciepła (program egzamin ustny).
c. Zaprawa cementowa z cementu portlandzkiego posiada 4uży.stopień odporności ogniowej pod warunkiem jednak należytego wykonania (miękka czysta i nie kwaśna woda,, oracz odpowiedniej grubości piasek bez domieszek organicznych, gliny i siarki).

Ciepła zaprawa cementowa

Zaprawy wapienno-cementowe posiadają różną wartość w zależności od stosunku wapna do cementu (opinie o programie).
Ciepła zaprawa cementowa z piaskiem żużlowym (1:4) posiada odporność ogniową równą zaprawie cementowej zimnej.
1) Zaprawa z cementu magnezjowego (Sorela). Składnik wiążący - tlenek magnezu, otrzymywany przy wypalaniu przy temperaturze do 730 - 850° C.
Odporność ogniowa zaprawy nieco mniejsza od cementowej.

2) Wapno; temperatura wypalania ca 1000° C; zaprawa wapienna zwykle ulega zniszczeniu przy dłuższym działaniu ciepła na skutek rozkładu soli wapiennych i posiada odporność ogniową niższą od zaprawy cementowej.
Zaprawy wapienne hydrauliczne są słabsze od zapraw zwykłych (segregator aktów prawnych).
Ciepłe zaprawy wapienne (np. wapno + piasek żużlowy 1:3) wykazują jeszcze słabszą odporność ogniową.
3) Zaprawa gliniana posiada niską wytrzymałość mechaniczną i ulega szybko zniszczeniu pod wpływem wody gaśniczej.

Materiały dekarskie powinny odpowiadać warunkom, przy zachowaniu których mogłyby one .chronić budynek od zewnątrz przed ogniem przenośnym i żarem promieniującym. Z tych względów wartość ich będzie tym większa, im większa jest ich odporność na palenie się i przewodzenie ciepła.
1. Żelbet w postaci płyt, jako materiał dekarski, odpowiada niemalże wszystkim warunkom ogniotrwałości;
2. Dachówka palona i cementowa stanowią dobry materiał dekarski pod warunkiem odpowiedniego wykonania (promocja 3 w 1).