Mieszanka suchych składników

Mieszanka suchych składników opadając w przegródki podajnika jest zdmuchiwana do króćca wylotowego 15 przez prąd sprężonego powietrza dopływającego przez zawór 14. Króciec 15 połączony jest z wężem materiałowym. Komora materiałowa 2 umożliwia załadowywanie poprzez górny zawór suchej mieszanki cementu i kruszywa w czasie, gdy z komory roboczej 3 znajdująca się w niej mieszanka jest tłoczona do węża materiałowego (program uprawnienia budowlane na komputer).

Torkretnica pracuje w sposób następujący. Uprzednio wysuszona mieszanka suchych składników zaprawy (cement+piasek) o składzie 1: 2 do 1 : 6 lub masy betonowej (cement+piasek + drobny żwir) wsypywana jest do komory materiałowej 2 przez otwarty górny zawór dzwonowy przy jednocześnie zamkniętym zaworze dzwonowym dolnym, który utrzymywany jest w tym położeniu pod działaniem sprężonego powietrza dopływającego do komory dolnej przez zawór (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Gdy zawór dzwonowy górny za pomocą dźwigni ręcznej zostanie dociśnięty do uszczelki 9 i do komory górnej zostanie wpuszczone sprężone powietrze przez zawór 7, wówczas wskutek wyrównania ciśnień w obydwu komorach zawór dzwonowy dolny opadnie i mieszanka przesypie się z komory górnej do komory roboczej dolnej, a stąd przerzucona do węża materiałowego (uprawnienia budowlane).

Podczas gdy z komory roboczej mieszanka suchych składników tłoczona jest do węża materiałowego, w komorze górnej obniża się ciśnienie powietrza do ciśnienia atmosferycznego, przez otwarcie w tym celu zaworu 16. W ten sposób zapewniona jest ciągłość strumienia suchych składników tłoczonych wężem materiałowym (program egzamin ustny). Mieszanka suchych składników dostaje się do dyszy w postaci zawiesiny, w strumieniu sprężonego powietrza, początkowo z prędkością 50-70 m/sek, a w zwężeniu dyszy osiągając prędkość 80-120 m/sek. Po połączeniu się z wodą, już jako mieszanka mokra wyrzucana jest z dyszy z prędkością 70-90 m/sek.

Wylot wyrzutnicy

U nasady zwężki 1 wyrzutnicy osadzony jest pierścień z kanałem obwodowym 2, który połączony jest z wewnętrzną przestrzenią wyrzutnicy promieniście rozstawionymi otworkami skierowanymi ku środkowi wyrzutnicy; przez otwory te wtryskiwana jest woda z węża wodnego 3 (opinie o programie). W ten sposób sucha mieszanka cementu i kruszywa płynąca w strumieniu sprężonego powietrza w wężu materiałowym 4 zostaje nawodniona i jako masa betonowa wyrzucana jest pod ciśnieniem z wyrzutnicy (w rzeczywistości mieszanie składników suchych z wodą następuje w wyrzutnicy, poza nią i na powierzchni, na którą narzuca się mieszankę). Wylot wyrzutnicy powinien być oddalony przeciętnie na około 1 m od natryskiwanej powierzchni.

Odległość, na jaką można tłoczyć mieszankę za pomocą torkretnicy, dochodzi do 200 m w poziomie (lub około 40 m w pionie). Przy wydajności torkretnicy wynoszącej 1,5 m³/godz można wykonać 250 m² narzutu natryskowego o grubości 1,54-2 cm. Beton natryskowy stosowany jest w szczególności na powłoki konstrukcji budowlanych, górniczych, tunelowych, a nawet powłoki ogniochronnej w piecach metalurgicznych (segregator aktów prawnych).

Filtr powietrzny oczyszczający sprężone powietrze dostarczane przez sprężarkę z nadmiaru wilgotności oraz oleju smarnego stanowi niezbędną część zespołu do tor- kretowania, gdyż, jak wiadomo, obecność wszelkiego rodzaju smaru w mieszance betonowej lub zaprawie jest bardzo szkodliwa. Ilość powietrza niezbędna dla celów roboczych agregatu sięga około 200 m³ na 1 m³ suchych składników masy betonowej lub zaprawy (promocja 3 w 1). Tak znaczne ilości powietrza, zawierając duże ilości wilgoci, w szczególności w dni słotne, mogłyby całkowicie zahamować transport kruszywa i cementu w wężu materiałowym. Wilgotność kruszywa zawieszonego w strumieniu sprężonego powietrza w wężu materiałowym nie powinna być większa niż 3-f-5% wagowo od ciężaru tego kruszywa, gdyż w przeciwnym przypadku następuje niemal z reguły szybkie sklejanie się poszczególnych ziaren kruszywa, osiadanie na ściankach węża i jego zaczopowanie.