Młotek wzorcowy

Posługując się wykresem zależności rozmiaru wgłębienia od wytrzymałości, określa się orientacyjnie wytrzymałość betonu w danym miejscu konstrukcji. Na wiarygodność wyników badań wywiera wpływ siła uderzenia, stan powierzchni wyrobu i inne czynniki, ale pracownicy laboratorium fabrycznego mając dostateczne doświadczenie w prowadzeniu badań mogą uzyskać stosunkowo wiarygodne wyniki (program uprawnienia budowlane na komputer).

Pomiar wytrzymałości betonu za pomocą młotka konstrukcji K. P. Kaszkarowa polega na tym, że przy uderzeniu młotkiem po powierzchni wyrobu tworzą się jednocześnie dwa odciski: pierwszy o średnicy d_b na betonie, drugi o średnicy d_w na pręcie wzorcowym wprowadzonym do młotka (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Jako pośrednią charakterystykę wytrzymałości betonu przyjmuje się stosunek d„:b_u„ według którego określa się wytrzymałość betonu w danym miejscu konstrukcji. Sposób ten wyklucza wpływ zmienności siły uderzenia na wyniki badania. Przy badaniu betonu wykonuje się nie mniej niż 10 uderzeń w różnych punktach na długości lub powierzchni wyrobu. Po każdym uderzeniu przesuwa się pręt wzorcowy w „szklance” młotka w taki sposób, aby odległość między środkami sąsiednich odcisków nie była mniejsza niż 10 mm. Uderzenia na powierzchnię wyrobu należy nanosić z takim obliczeniem, aby odległość między odciskami nie przekraczała 30 mm (uprawnienia budowlane).

Średnice wgłębień na powierzchni betonu i pręta wzorcowego mierzy się z dokładnością do 0,1 mm za pomocą podziałki kątowej składającej się z dwóch oddzielnych kreskowych przymiarów liniowych połączonych pod kątem. Wytrzymałość betonu w konstrukcjach ustala się według wykresu zgodnie z obliczonym stosunkiem d_b:d_w jako średnią arytmetyczną wyników 10 uderzeń młotkiem.

Metodyka badań betonu młotkiem wzorcowym uwzględnia wilgotność powierzchniowej warstwy betonu, zmianę reżymu jego twardnienia, wahania mechanicznych właściwości prętów wzorcowych i szereg innych czynników. Wytrzymałość graniczną betonu w badanej konstrukcji ocenia się według dostatecznie dużej liczby odcisków, co zwiększa dokładność pomiarów przy wykorzystaniu młotka (program egzamin ustny).

Przyrząd konstrukcji

Przy badaniach wytrzymałości betonu przyrządem radzieckim DPG-4 systemu A. M. Gubbera tarcza stalowa, opadając pod wpływem siły ciężkości pozostawia po sobie wgniecenie; posługując się specjalną tablicą można z wielkości tego wgniecenia wnioskować o wytrzymałości betonu (opinie o programie).

Przyrząd konstrukcji S. N. Borowogo polega na pomiarze odbicia młotka uderzającego w beton pod działaniem ściskanej sprężyny. Przy badaniu wytrzymałości betonu za pomocą radzieckiego przyrządu systemu KISI należy zmierzyć wielkość odbicia młotka opadającego ze stałej wysokości pod działaniem sprężyny (segregator aktów prawnych).

Stosuje się również przyrządy innych konstrukcji, jednak wszystkie one dają orientacyjną wartość wytrzymałości powierzchniowej warstwy betonu w danym miejscu betonu. Ostatnio stosuje się dość powszechnie fizyczne sposoby kontroli wytrzymałości betonu w wyrobach; sposoby te mogą być podzielone na następujące podstawowe rodzaje: impulsowy ultradźwiękowy, wibracyjny i radiometryczny.

Sposób impulsowy oparty jest na pomiarze prędkości rozprzestrzeniania się podłużnych fal ultradźwiękowych w betonie i stopnia ich zanikania. W oparciu o wcześniej przygotowane wykresy zależności prędkości ultradźwięku od wytrzymałości betonu o danym składzie, określa się wytrzymałość kontrolowanego wyrobu (promocja 3 w 1). Najbardziej rozpowszechnione są w praktyce przyrządy PIK-10 ,.Beton”, opracowane w Wszechzwiązkowym Naukowo-Badawczym Instytucie Żelbetu; stosuje się również przyrządy UP-3 i UP-4, skonstruowane w NIISK (Kijów), przyrządy DUK-20 i UKB-1, produkowane w wytwórni „Elektrotoczpribor” (Kiszyniów), jak też przyrządy innych konstrukcji. Do wykrywania wewnętrznych wad w strukturze betonu (rys, raków itd.) mogą być użyte specjalne ultradźwiękowe defektoskopy UZD-1B i UZD-2B, konstrukcję których opracowano we Wszechzwiązkowym Naukowo-Badawczym Instytucie Żelbetu, jak również przyrządy innych konstrukcji.