Modele fizyczne dynamiczne

Obciążenie jest równomiernie rozłożonym ciśnieniem q. Jeszcze częściej wykorzystywano, przed wprowadzeniem na szeroką skalę komputerów cyfrowych, analogie układów mechanicznych z układami elektrycznymi. Są one także podstawą budowy komputerów analogowych, które służą do szybkiego rozwiązywania równań różniczkowych opisujących zachowanie się różnorodnych systemów konstrukcyjnych. Stało się to powodem powstania komputerów hybrydowych, w których w zależności od potrzeb część obliczeń wykonuje komputer analogowy, a kontrolę nad całością sprawuje komputer cyfrowy. Tego typu urządzenia mogą służyć do analizy najbardziej nawet skomplikowanych konstrukcji (program uprawnienia budowlane na komputer).

Modele dynamiczne należą do grupy modeli przyczynowych. W praktyce inżynierskiej posługujemy się nimi w przypadku skomplikowanych konstrukcji (systemów), które albo same się zmieniają w czasie albo poddane są działaniu czynników zmiennych w czasie. Ze względu na sposób przeprowadzania badań można wyróżnić tutaj (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Modele bezpośrednie stosowane w badaniu zachowania się konstrukcji pod wpływem oddziaływań zmiennych w czasie, takich np. jak wiatr i trzęsienie ziemi. Korzysta się tu / modeli zbudowanych w zmniejszonej skali, które umieszcza się w’ tunelu aerodynamicznym lub na stole wstrząsowym, w przypadku badania wpływu trzęsień ziemi. Badania aerodynamiczne prowadzi się zwłaszcza w przypadku mostów o dużej rozpiętości i w przypadku wysokich budynków (uprawnienia budowlane).

Modele analogowe opisane w punkcie poprzednim można także zastosować do badania konstrukcji (systemów) przy działaniu zmiennych w czasie obciążeń. Korzysta się przy tym najczęściej z podobieństwa równań rządzących zachowaniem się konstrukcji (systemu) w czasie i równań przepływu prądu elektrycznego w odpowiednim obwodzie elektrycznym (program egzamin ustny).

Modele matematyczne

Najprostszy przypadek takiej analogii dla układu o jednym stopniu swobody z tłumieniem lepkim. Istnieją tutaj dwie możliwości opisania zachowania się układu mechanicznego przez układ elektryczny: przez, układ szeregowy albo układ równoległy połączeń oporu czynnego R, pojemności C i indukcyjności L. Można w tym przypadku stosować także komputery analogowe lub hybrydowe (opinie o programie).

Modele matematyczne są obok modeli graficznych najczęściej stosowanymi modelami w praktyce inżynierskiej. Należą one w przeważającej większości do grupy modeli przyczynowych korzystających z wyników teorii podającej związki między zachowaniem się systemu (konstrukcji) a czynnikami na niego oddziaływującymi. Podobnie jak w przypadku doświadczalnych modeli fizycznych dzielimy je ze względu na zależność ich zachowania od czasu na:

1. modele matematyczne statyczne,
2. modele matematyczne dynamiczne.
3. Modele matematyczne statyczne opisane są związkami w postaci równań algebraicznych, funkcyjnych, różniczkowych lub funkcjonałów, które są niezależne od czasu (segregator aktów prawnych).

Modele tego typu stosuje się w analizie statycznej różnorodnych konstrukcji, w projektach technologii i organizacji, kosztorysach itp. Analiza statyczna konstrukcji bazuje na różnych teoriach związanych z rodzajem opisywanego materiału lub też rodzajem analizowanej konstrukcji. Mamy więc tutaj z jednej strony teorię sprężystości i teorię plastyczności, a z drugiej teorię belek, płyt, powłok itp.

Modele matematyczne dynamiczne umożliwiają określenie zmian zachowania się systemu (konstrukcji) w czasie i są opisane podobnymi związkami, jak modele statyczne, ale z uwzględnieniem czasu. Korzystamy z nich w analizie dynamicznej konstrukcji, analizie konstrukcji o własnościach zmieniających się w czasie, a także przy rozpatrywaniu procesów technologicznych i organizacyjnych (promocja 3 w 1).