Naprężenia maksymalne

Najprostszy obliczeniowo jest sposób drugi, szacunkowy. Nastawiony jest on na bezpieczną (dającą zawyżone wartości) ocenę maksymalnych naprężeń normalnych w budynku. Wyniki, do których prowadzi, obarczone są jednak największymi błędami. W obliczanym budynku maksymalne naprężenia występują w ścianie 3 i wynoszą, wg rozwiązania ścisłego, a₀ = 0,94 MPa, a z obliczeń szacunkowych otrzymuje się <t₍₂₎ = 1,69 MPa. Stosunek tych naprężeń wynosi a_(V/a₀ = 1,80, obliczenia szacunkowe dają więc o 80% zawyżone naprężenia maksymalne (program uprawnienia budowlane na komputer).

Pozostałe naprężenia zawyżone są średnio o 153%, ale w zakresie a₀ > 0,6 MPa tylko o 22%. Przy tym ocena poszczególnych naprężeń waha się od zaniżenia ich wartości o 33% do zawyżenia o 122%. Niższe od rzeczywistych wartości naprężeń otrzymuje się w ścianach wąskich (o szerokości znacznie niniejszej od szerokości budynku) i połączonych z pozostałą konstrukcją usztywniającą ścianami do nich poprzecznymi. W rozpatrywanym przykładzie zaniżenie naprężeń występuje w punktach: 1, 3, 10, 15, 25, 28 (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Pierwszy z omówionych sposobów obliczania jest dokładniejszy od sposobu szacunkowego. Uwzględnia się w nim odcinki ścian prostopadłych (półki) i ściśle określa wartości współczynników rj (uprawnienia budowlane).

Podział ścian prostopadłych do kierunku działania obciążenia na odcinki przyporządkowane różnym ścianom powoduje, że wykresy naprężeń w tych ścianach nie są ciągłe, a nawet w niektórych z nich otrzymuje się występujące jednocześnie naprężenia rozciągające i ściskające, np. w ścianie związanej z zespołami 10, 11 i 13 lub w ścianie występującej w zespołach 4, 7 i 6 (program egzamin ustny).

Niespełnienie warunku sztywnych tarcz

Omówione niespełnienie warunku sztywnych tarcz stropowych wzdłuż całej wysokości budynku powoduje zawyżenie naprężeń w zespołach najbardziej osłabionych szeregami otworów i jednocześnie zawyżenie naprężeń w zespołach, które otworami osłabione są najmniej. W zakresie naprężeń (T₀ > 0,6 MPa sposób ten w tym przypadku okazał się niewiele dokładniejszy od sposobu szacunkowego średnio naprężenia zaniżone są o 3%, a ocena poszczególnych naprężeń waha się od zaniżenia ich wartości o 54% do zawyżenia o 83% (opinie o programie).

Sposób trzeci jest dokładniejszy od pierwszego przez to, że warunek sztywnych tarcz stropowych jest tu spełniony wzdłuż całej wysokości budynku. Spełnienie tego warunku spowodowało, że wykresy naprężeń normalnych są do siebie równoległe. Największe wartości naprężeń krawędziowych uległy zmniejszeniu i tak (w paśmie 1 zespołu 3) maksymalne naprężenie normalne w budynku wynosi teraz 1,11 MPa {p_wla₀ = 1,18), w ścianach 1 i 2 porównywane naprężenia są teraz większe i wynoszą odpowiednio 0,72 MPa (<r₍₃₎/cr₀ = 0,81) i 0,56 MPa (<r_(3>/o-₀ = 0,90) (segregator aktów prawnych).

W zakresie naprężeń a₀ > 0,6 MPa naprężenia są średnio zawyżone o 9%, a ocena poszczególnych naprężeń waha się od zaniżenia ich wartości o 19% do zawyżenia o 29%. Wadą tego sposobu jest to, że nie można uwzględnić w nim skręcania. Obliczenia przeprowadzone sposobem czwartym mają podobną dokładność do obliczeń przeprowadzonych sposobem trzecim. Przyjęte w nich założenia upraszczające (podział ustroju na zespoły usztywniające, zastępcze sztywności zespołów) mają wpływ na rozdział tylko części momentu obciążeń zewnętrznych tej, która jest przenoszona przez szeregi nadproży.

Część pozostała rozdzielona jest na rzeczywiste pasma ścienne, zgodnie z założeniem o sztywnych tarczach stropowych. Z obliczeń wynika, że maksymalne naprężenia normalne występujące w paśmie 3 są równe 1,09 MPa ((r₍₄,/cr₀ = 1,16), a największe naprężenia w pasmach 1 i 2 wynoszą, odpowiednio, 0,77 MPa (<t₍₄₎/<t₀ = 0,87) i 0,56 MPa (°'<4>/^cro = 0,90) (promocja 3 w 1). Nastąpiło więc dalsze zwiększenie naprężeń w ścianach wąskich. W zakresie naprężeń <r₀ > 0,6 MPa naprężenia są średnio zawyżone o 15%, a ocena poszczególnych naprężeń waha się od zaniżenia ich wartości o 13% do zawyżenia o 29%.