Niewielki ciężar

Najpowszechniej są dziś stosowane kesony żelbetowe. Wykonuje się je bądź jako konstrukcje ciężkie, lite, złożone z masywnego płytowego stropu i masywnych wsporników ściennych o przekroju trapezowym, bądź też jako konstrukcje lekkie, żebrowane, z cienkimi płytami rozpiętymi pomiędzy żebrami (program uprawnienia budowlane na komputer). W pierwszym wypadku kesony wymagają mniejszej ilości stali uzbrojeniowej, w drugim ilość stali wzrasta. Wymiary elementów kesonów przyjmuje się z góry lub dostosowuje do wyników obliczeń statycznych.

W budownictwie morskim szczególne zastosowanie mają kesony żelbetowe lekkie, ze względu na to, że można je konstruować jako pływające, a także dlatego, że stosunkowo niewielki ich ciężar pozwala na łatwiejsze przygotowanie ich na pomostach i opuszczanie na dno przy zastosowaniu podnośników.
Podobnie jak w studniach, dolne krawędzie ścian kesonów wzmacnia się, tworząc tzw. nóż o stalowym zwykle ostrzu.
Sprzęt pomocniczy stosowany do zapuszczania kesonów omówiono w tomie III w części dotyczącej wykonawstwa (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Podobnie jak w nabrzeżach na studniach, część podwodną stanowią tu filary o przekroju poziomym prostokątnym lub kwadratowym, zapuszczone w grunt, przy czym odległość pomiędzy filarami może się wahać od bardzo małej, i wówczas nabrzeże ma charakter nabrzeża oporowego, do kilkunastometrowej, i wtedy nabrzeże staje się już pomostowe. W pierwszym wypadku uszczelnianie przestrzeni pomiędzy poszczególnymi filarami przeprowadza się identycznie jak przy nabrzeżach na studniach. Te same zastrzeżenia co w odniesieniu do studni należy podnieść w wypadku, jeżeli kształt kesonów powoduje rozluźnienie gruntu w otoczeniu filarów. Konstrukcję nadwodną nabrzeży na filarach zapuszczonych na kesonach rozwiązuje się analogicznie, jak konstrukcję nadwodną nabrzeży na studniach (uprawnienia budowlane). Typowe rozwiązania nabrzeża na kesonach pneumatycznych pokazano w przekroju pionowym i poprzecznym.

Kesony pływające

Inne rozwiązanie, który przedstawia pionowy przekrój poprzeczny nabrzeża wysokowodnego w porcie w Budapeszcie. Nadbudowę nieprzerwanego ciągu filarów na kesonach stanowi wysoki mur nadwodny kątowy z wysuniętą ku gruntowi na 8 m żebrowaną odciążającą płytą żelbetową. Płyta ta nie tylko zmniejsza parcie gruntu na tylną ścianę filarów, ale przesuwa wypadkową sił ku tyłowi, dając w efekcie równomierniejsze obciążenie gruntu u podstawy fundamentu (program egzamin ustny).

Interesujące możliwości rozwiązań stwarza technika ukośnego zapuszczania kesonów. Przekrój nabrzeża, które może być wykonane przy zastosowaniu tej techniki. Ukośny kształt ściany oporowej zapewnia najlepszy przebieg linii ciśnienia, zaś nadwieszona, wspornikowa nadbudowa zapewnia potrzebną głębokość na pionie pod główną krawędzią nabrzeża (opinie o programie).
Ścianę przednią filaru można w stosunku do przedniej krawędzi kesonu cofnąć i wykonać ją pionowo, a wierzch kesonu założyć równo z dnem projektowanego basenu, o ile dolne krawędzie kesonu dojdą do gruntu o potrzebnej wytrzymałości.

Jeżeli konieczne jest głębsze posadowienie nabrzeża, wówczas cofnięcie przedniej ściany filarów powinno nastąpić nad kesonem na poziomie projektowanego dna basenu. Uzyskuje się w obu wyżej opisanych wypadkach korzystniejszy rozkład jednostkowego naprężenia podstawy fundamentu (segregator aktów prawnych).
Zarówno nabrzeża na studniach, jak i na kesonach mogą być wykonywane na lądzie, przed dokonywaniem robót pogłębiarskich jak również i na wodzie, po ukończeniu robót pogłębiarskich.

W tym drugim wypadku stosowane są studnie i kesony pływające lub opuszczane z promów roboczych albo i pomostów. Możliwe wówczas jest również stosowanie zasypów odciążających (promocja 3 w 1).
Nabrzeża takie można wykonywać podobnie jak śródlądowe budowle wodne, albo w grodzy, albo też, jeżeli roboty pogłębiarskie mają być wykonane później, na lądzie, przy zastosowaniu sztucznego obniżenia poziomu wody.