Normy agresywności

Po podniesieniu batometru wstawia się do otworu w jego górnej pokrywie gumową rurkę (lewar); drugi koniec rurki opuszcza się na dno butelki o pojemności 1000 ml. Butelkę napełnia się wodą w ten sposób, aby wylało się z niej przynajmniej 1/2 objętości. Po usunięciu rurki pozostawia się w butelce wolną przestrzeń o objętości 10-15 ml i butelkę zamyka się szczelnie korkiem, przywiązanym do jej szyjki (program uprawnienia budowlane na komputer)..

W celu uzyskania hermetyczności w przypadku posługiwania się korkami zwykłymi (z masy korkowej) szyjkę butelki wraz z korkiem należy zalać kitem, dobrze przylegającym do szkła (wosk z kalafonią, bitum itp.). Jeżeli po wykonaniu badania wody środowiskowej uzna się ją ogólnie na podstawie za agresywną, należy porównać wyniki analizy chemicznej wody z normami agresywności.

Tablice te podają przy jakich wartościach czynników chemicznych, zależnie od środowiska otaczającego beton, najmniejszego poprzecznego wymiaru konstrukcji, ciśnienia wody i użytego cementu, wodę środowiskową należy uważać za agresywną (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Woda jest uważana za agresywną, jeżeli twardość przemijająca w mg - ekwiwalentach jest wyższa od wartości, lub jeżeli stężenie jonów wodorowych (pH) jest mniejsze od wartości.

Do zbrojenia konstrukcji żelbetowych stosuje się następujące rodzaje stali:
a) stal okrągłą, gładką, walcowaną na gorąco, klasy A-O i znaku StO o nieokreślonej granicy plastyczności i niegwarantowanej spawalności,
b) stal okrągłą, gładką, walcowaną na gorąco, klasy A-O i znaku StOł) o nieokreślonej plastyczności oraz gwarantowanej spawalności,
c) stal okrągłą, gładką, walcowaną na gorąco, klasy A-I i znaku St3SX o gwarantowanej minimalnej granicy plastyczności i zgrzewalności lecz tylko dla prętów o średnicy do 25 mm,
d) stal okrągłą gładką, walcowaną na gorąco, klasy A-I i znaku St3SY o gwarantowanej minimalnej granicy plastyczności oraz gwarantowanej spawalności i zgrzewalności dla prętów o średnicy powyżej 25 mm (uprawnienia budowlane),
e) stal okrągłą, żebrowaną, walcowaną na gorąco klasy A-II i znaku 18G2 o gwarantowanej minimalnej granicy plastyczności oraz gwarantowanej spawalności i zgrzewalności,
f) stal okrągłą, żebrowaną, walcowaną na gorąco, klasy A-III i znaku 34 GS o gwarantowanej minimalnej granicy plastyczności oraz gwarantowanej zgrzewalności oporowej,
g) stal okrągłą, żebrowaną, walcowaną na gorąco, klasy A-IV i znaku 60GS (program egzamin ustny).

Techniczne sprawdzenie wyrobów

Z punktu widzenia kształtu i rodzaju prętów zbrojeniowych rozróżniamy:
- druty okrągłe, gładkie o średnicach 3, 4, 5 i 5,5 mm,
- pręty zbrojeniowe od 6 do 40 mm, których średnice wzrastają co 2 mm oraz pręty o średnicy 45 i 50 mm,
- pręty o przekroju kolistym, żebrowane, o średnicy 10 do 32 mm, wzrastającej co 2 mm oraz średnicy 35 mm,
- pręty o przekroju kwadratowym, żebrowane, o boku od 8 do 22 mm, wzrastającym co 2 mm oraz o boku 25 i 30 mm.
Druty do 10 mm średnicy produkuje się w kręgach, pozostałe średnice jako pręty proste (opinie o programie).
Techniczne sprawdzenie wyrobów obejmuje oznaczenie wymiarów i powierzchni, próbę rozciągania, twardości i przeginania oraz analizę chemiczną.

Do zbrojenia konstrukcji sprężonych stosuje się następujące cięgna sprężające:
1) druty okrągłe, proste lub o przekroju eliptycznym,
2) sploty po dwa i więcej drutów,
3) taśmy skręcane,
4) liny.

Druty mogą być ponadto karbowane, jedno lub dwukierunkowo rowkowane (segregator aktów prawnych).
Cięgna wykonuje się z zimnociągnionej stali węglistej, stali walcowanej oraz stopowej stali walcowanej na gorąco. Do strunobetonów stosuje się druty proste o średnicy 2,5 i 5,0 mm oraz sploty z drutu średnicy 2,5 mm. Do kablobetonów stosuje się druty o średnicy 5,0 i 7,0 mm. Druty o średnicy 5,0 i 7,0 mm poddaje się odprężeniu w stanie prostym w nisko temperaturowej obróbce cieplnej. Dopuszcza się również stosowanie innej metody usuwania naprężeń w drucie (promocja 3 w 1).