Nowsze rozwiązania węzłów instalacyjnych

Nowsze rozwiązania węzłów instalacyjnych, stosowane obecnie w budynkach wielkoblokowych i wielkopłytowych w Polsce (typ WŁK-C-62) wyrabiane przez Przedsiębiorstwo Robót Instalacyjno-Sanitarnych w Warszawie, umożliwiają ograniczenie robót na budowie do połączenia rurowań między kondygnacjami, założenie obudowy oraz montażu aparatury (uprawnienia budowlane).

Obudowę węzłów wykonuje się z płyt paździerzowych lub poliestrowych zbrojonych włóknem szklanym, zamocowanych na stalowej konstrukcji nośnej.

Węzeł tego typu obsługuje układ przylegających do siebie łazienek i kuchni; zawiera on przewód doprowadzający gaz, dwa przewody na zimną i ciepłą wodę, oraz pion kanalizacyjny z odgałęzieniami do wanny, WC i zlewozmywaka (program na telefon).

Wyższy poziom uprzemysłowienia od węzłów instalacyjnych posiadają tzw. bloki lub kabiny łazienkowo-kuchenne, które są kompletnie wykończone i wyposażone we wszystkie urządzenia. Bloki instalacyjne stosowane w NRD składają się z nośnej ścianki żelbetowej grubości 40 mm, na której znajduje się pełne wyposażenie kuchni, łazienki i WC, oraz przewody wentylacyjne i spalinowe (program na komputer).

Korzyści ekonomiczne

Kabiny posiadają konstrukcję łazienki i WC całkowicie obudowaną, dzięki czemu zapewniają jeszcze pełniejsze wykończenie wnętrza. Kabina B-3, stosowana w Czechosłowacji, składa się z dwóch elementów przestrzennych z zainstalowaną wanną, umywalką, miską klozetową oraz kompletną instalacją elektryczną oświetleniową i alarmową oraz zespołem elektrycznym wentylacyjnym (program egzamin ustny).

Ciężar jej wynosi 400 kG; przy czym w skład jej wchodzą następujące materiały: tworzywa sztuczne 192 kG, drewno 45 kG, rury azbestowo-cementowe 30 kG i inne materiały 10 kg.

Niski ciężar ogólny i duży udział tworzyw sztucznych świadczy o nowoczesności tego rozwiązania. Większość jednak stosowanych obecnie kabin posiada obudowę ściankami żelbetowymi, których montaż prowadzony jest równocześnie z innymi elementami konstrukcyjnymi. Należy zaznaczyć, że jeden z głównych kierunków postępu technicznego w uprzemysłowionych instalacjach sanitarnych stanowi tendencja zastępowania aparatury i przewodów stalowych lub żeliwnych — przewodami i aparaturą azbestowo-cementową i z tworzyw sztucznych (opinie o programie).

Przewody azbestowo-cementowe mogą być stosowane zarówno do sieci pracującej pod ciśnieniem, sieci kanalizacyjnej, jak również stanowić przewody wentylacyjne i spalinowe. Przewody azbestowo-cementowe w porównaniu do stalowych lub żeliwnych cechuje szereg zalet, a mianowicie: posiadają mniejsze opory przepływu (malejące w czasie użytkowania), nie podlegają korozji i inkrustacji, są odporne na prądy błądzące i w obróbce łatwiejsze są od stalowych. Rury azbestowe są poza tym ok. 50% tańsze od żeliwnych oraz 3 razy lżejsze (segregator aktów prawnych).

Również duże korzyści ekonomiczne daje zastąpienie ciężkich elementów instalacyjnych żeliwnych lub stalowych przez analogiczne z tworzyw sztucznych. W szczególności znajdują tu zastosowanie:

— polichlorek winylu (PCW) twardy — do wyrobu rur i kształtek wodociągowo-kanalizacyjnych,

— żywice poliestrowe do wyrobu wanien, zlewozmywaków, basenów prysznicowych, misek klozetowych itp.,

— żywice poliamidowe do wyrobu zaworów, pływaków, syfonów umy- walkowych itp.,

— żywice melaminowe i bakelit do wyrobu desek sedesowych (promocja 3 w 1).