Obciążenia użytkowe

Można także przez odpowiednią zmianę czasu modelować zjawiska przebiegające zbyt wolno w stosunku do wymaganego czasu badań lub zbyt szybko jak na możliwości ich obserwacji (program uprawnienia budowlane na komputer).

W procesie modelowaniu wyróżniamy następujące etapy:

1. budowa modelu,
2. badanie modelu (symulacja),
3. weryfikacja modelu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Aby prawidłowo zbudować model systemu lub procesu, który chcemy badać, należy przede wszystkim określić, które zmienne stanu modelowanego systemu lub procesu są dla nas istotne oraz ustalić cel badań. Na tej podstawie można już wybrać rodzaj modelu, jego strukturę, a następnie dopasować jego parametry do posiadanej informacji o systemie lub procesie. Tę ostatnią czynność nazywamy estymacją. Można tutaj wyróżnić dwie sytuacje, w których przystępujemy do budowy modelu, a mianowicie można budować model projektowanego systemu lub procesu, a więc jeszcze nie istniejącego, lub model systemu już istniejącego (uprawnienia budowlane).

W pierwszym przypadku podstawową wiedzę potrzebną do budowy modelu czerpiemy z wyników badań naukowych oraz poprzednich doświadczeń związanych z modelowaniem podobnych systemów. W drugim przypadku, tzn. gdy mamy do czynienia z istniejącym systemem, a jego model jest nam potrzebny na przykład do przewidywania zachowania się systemu (konstrukcji) przy zmianach jego parametrów lub zmianie działających czynników zewnętrznych, to można wykorzystać metody identyfikacji systemu (program egzamin ustny).

Polega on na oddziaływaniu na system ustalonymi czynnikami zewnętrznymi i badaniu jego zachowania się przez pomiar pewnego wektora zmiennych stanu y_s. Porównując ter. wektor zmiennych stanu systemu z wektorem zmiennych stanu modelu y_m staramy się ustalić parametry (identyfikacja parametryczna) lub też strukturę modelu systemu albo procesu (identyfikacja pełna) tak, aby otrzymany model najlepiej opisywał zachowanie się systemu (konstrukcji). Procesowi modelowania podlegają także oddziaływania na system (konstrukcję). W przypadku konstrukcji budowlanych są to na przykład różnego typu obciążenia użytkowe, obciążenia pojazdami kołowymi i szynowymi oraz oddziaływania trzęsień ziemi lub wiatru (opinie o programie).

Cel procesu modelowania

Drugi etap, badanie modelu, czyli symulacja ma na celu dostarczenie informacji o zachowaniu się modelu systemu (konstrukcji) pod wpływem rozważanych czynników zewnętrznych lub w przypadku modelowania procesu informacji dotyczących jego przebiegu.

Sposób przeprowadzania symulacji zależy oczywiście od budowy modelu i charakteru jego parametrów. Przez odpowiednią transformację tych informacji na wielkości związane z systemem (konstrukcją) lub procesem spełniamy zasadniczy cel modelowania. W wielu typowych inżynierskich problemach projektowanych jest to zarazem ostatni etap modelowania (segregator aktów prawnych).

W przypadkach modelowania oryginalnych, odpowiedzialnych systemów (konstrukcji) lub procesów stosuje się różne rodzaje modeli, a także przeprowadza się weryfikację modelu przez porównanie wyników badań systemu (konstrukcji) lub procesu z. wynikami badań ich modeli. W przypadku stwierdzenia poważnych różnic może to prowadzić do zmian w budowie modelu, zwiększenia jego dokładności lub do wyboru alternatywnego rodzaju modelu. Inżynier stosuje modele praktycznie we wszystkich czynnościach pracy zawodowej, a więc myśleniu, komunikowaniu, przewidywaniu i sterowaniu.

Ze względu na cel procesu modelowania można wyróżnić dwie grupy modeli:

• modele przyczynowe,
• modele opisowe (promocja 3 w 1).

Model przyczynowy jest to taki model, który pozwala na skopiowanie czynników wpływających na badany system lub proces. Aby taki model był wartościowy, musi:

• uwzględniać czynniki mające istotny wpływ na badane zjawiska,
• właściwie odzwierciedlać rolę tych czynników w stosunku do rzeczywistości,
• pozwalać na matematyczne lub logiczne sformułowanie badanego problemu.